Βιορρυθμοί = Οἱ ρυθμοὶ τοῦ Σύμπαντος λοι οἱ ζῶντες ὀργανισμοί, τὰ κύτταρα, ἀλλὰ καὶ τὰ ὄντα, τὰ οὐράνια σώματα, τὰ ἡλιακὰ συστήματα, οἱ γαλαξίες, διέπονται καὶ ἀκολουθοῦν ἕναν δικό τους ἀέναο ἐσωτερικὸ «κοσμικὸ ρυθ- μό» λειτουργίας. Τὰ πάντα στὸ σύμπαν δονοῦνται, κινοῦνται καὶ ζοῦν. Οἱ Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι ἀρχικὰ καὶ οἱ Πλατωνικοὶ ἐν συνε- χείᾳ θεωροῦσαν ὅτι οἱ κατασκευὲς ὅλων τῶν ὄντων καὶ τοῦ κόσμου λειτουρ- γοῦν καὶ ἐκδηλώνονται μὲ συγκεκριμένο ρυθμὸ καὶ ἁρμονία καὶ πάντοτε σὲ συμφωνία μὲ τὶς ἀρχὲς τῶν Μαθηματικῶν καὶ τῆς Γεωμετρίας. Στὸ «Περὶ Οὐρανοῦ» σύγγραμμα τοῦ Ἀριστοτέλους ἀναφέρεται τὸ κοσμοείδωλο τῶν Πυθαγορείων, στὸ ὁποῖο τὸ κέντρο κατέχεται ὄχι ἀπὸ τὴν γῆ ἀλλὰ ἀπὸ τὸ πῦρ (ἥλιο). Οἱ ἀποστάσεις τοῦ κάθε ἀστέρος τοῦ ἡλιακοῦ μας συστήματος ἀπὸ τὸ κέντρο τῆς μονάδος, λαμβανομένης ὡς σημεῖο ἐκκινήσεως, μετρῶν- ται μὲ τὴν σειρὰ τῶν ἀριθμῶν ποὺ ἀποτελοῦν γεωμετρικὴ πρόοδο μὲ λόγο τὸν ἀριθμὸ 3. Ἀναφέρει γιὰ τὸ σύμπαν καὶ τὴν λειτουργία του ὁ Πυθαγόρει- ος Φιλόλαος στὸ ἔργο του «Περὶ Ψυχῆς», ὅπως πληροφορούμεθα μέσῳ τοῦ Ἰωάννη Στοβαίου (1.20.2): «Ὁ κόσμος ὑπῆρχε ἀπὸ τὴν αἰωνιότητα καὶ θὰ παραμείνῃ αἰώνιος, ἐπειδὴ κυβερνᾶται ἀπὸ μία ἀρχή, τῆς ὁποίας ἡ φύσις εἶναι παρόμοια μὲ τὴν δική του καὶ τῆς ὁποίας ἡ ἰσχὺς εἶναι παντοδύναμη καὶ κυρίαρχη. Ὁ μοναδικὸς κόσμος εἶναι συνεχὴς καὶ προικισμένος μὲ μία φυσικὴ ἀναπνοή, κινούμενος αἰωνίως ἁρμονικὰ σὲ κύκλο, ἔχοντας μέσα του τὴν ἀρχὴ τῆς κινήσεως καὶ τῆς ἀλλαγῆς.» ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ἔκφραση «ἡ πορεία τῶν πραγμάτων», ποὺ σήμερα χρησιμοποιοῦμε, βασίζε- ται σὲ μία ἀρχαία καὶ συνεχῆ παρατήρηση, ὅτι τὰ περισσότερα γεγονότα ἀποδεικνύουν μία συγκεκριμένη διαδρομὴ προόδου. Ἡ χρονικὴ αὐτὴ ὀργά- νωσις μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ρυθμίζουμε ἀναλόγως τὴν ζωή μας καὶ τὶς ὑποθέσεις μας. Ἀπ’ τὴν στιγμὴ τῆς γεννήσεώς μας κάποια αὐτορυθμιζόμενα ἐσωτερικὰ βιολογικὰ ρολόγια μπαίνουν σὲ λειτουργία, γιὰ νὰ ἐλέγχουν τοὺς ρυθμοὺς τοῦ σώματός μας, ἀπὸ