Ἱστορία καὶ ἀξιοπιστία τῶν ἱερῶν πτωμάτων «Νέκυες ἐκβλητότεροι κοπρίων» = Οἱ νεκροὶ πρέπει νὰ ἀποβάλλωνται περισσότερο ἀπὸ τὰ σκουπίδια ( Ἠράκλειτος). ροκειμένου νὰ ἐπικρατήσῃ ὁ Χριστιανισμὸς στὴν Ἑλλάδα προσέ- φυγε –ἐκτὸς τῶν ἄλλων– καὶ στὴν κατασυκοφάντηση τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ μὲ κύριο στόχο τὴν Ἑλληνικὴ Θρησκεία, τὴν ὁποία χαρακτήρισε ὡς «εἰδωλολατρία». Παράλληλα ὅμως – μὲ τὸν πλέον προσοδοφόρο τρόπο– παρώτρυνε καὶ συνεχίζει νὰ παροτρύνῃ τοὺς πιστοὺς νὰ προσκυνοῦν εἰκόνες, ἅγιες ζῶνες, τίμια ξύλα, κομποσκοίνια κι ἄλλα πολλὰ ἀντικείμενα πέραν τῶν ὁρίων οἱασδήποτε λογικῆς. Τὸ πλέον ἐ- ξωφρενικὸ ὅλων εἶναι ἡ ἐκδήλωση τιμῆς καὶ λατρείας σὲ πτώματα –ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας– ἢ σὲ τεμάχια αὐτῶν, τὰ ὁποῖα φυλάσσονται σὲ ναοὺς καὶ μονὲς καὶ σὲ τακτὰ χρονικὰ διαστήματα ἐκτίθενται σὲ κοινὴ θέα, ἢ τὰ βγάζουν σὲ «περιφορές» στοὺς δρόμους τῆς σύγχρονης Ἑλλάδας. Τεμάχια ὀστῶν (χεριῶν – ποδιῶν), κρανία, αὐτιά, ὀφθαλμοί, σιαγόνες, γλῶσσες ἢ ὁλόκληρα πτώματα ἀποτελοῦν ἀντικείμενο λατρείας ἡμῶν, ποὺ θέλουμε νὰ ὀνομαζώμαστε ἀπό- γονοι τῶν ἐπιστημόνων, τῶν ποιητῶν, τῶν φιλοσόφων, ὅλων ἐκείνων ποὺ δη- μιούργησαν τὸν Παγκόσμιο Πολιτισμό. Ἡ πτωματολατρία τῶν χριστιανῶν εἶχε ἀρχίσει ἀπὸ τὰ πρῶτα κιόλας χρόνια του, ὅ- ταν ἔφερναν ἀντικείμενα τῶν ἀποστόλων γιὰ τὴ γιατρειὰ τῶν ἀρρώστων ἢ χρησιμοποι- οῦσαν ἀκόμα καὶ τὴ σκιά τους («Πράξεις», ε΄ 15, ιθ΄ 11-12). Τὰ σώματα τῶν ἁγίων ὑπῆρ- ξαν γιὰ τοὺς χριστιανοὺς «ναὸς τοῦ Θεοῦ». Τὰ πτώματά τους –σύμφωνα μὲ τὴν Ἐκκλη- σία– παραμένουν φορεῖς τῆς θείας χάριτος· θεωροῦνται μοναδικοὶ θρησκευτικοὶ θησαυ- ροί, «τιμιώτερα λίθων πολυτελῶν καὶ πολυτιμώτερα ὑπὲρ χρυσίον», ὅπως τὸ πτῶμα τοῦ προφήτη Ἐλισσαιέ, πού, ὅταν κάποιος νεκρὸς ἀκούμπησε στὰ κόκκαλά του, ἀναστήθη- κε! («Β΄ Βασιλειῶν», ιγ΄ 21). Ἀκριβῶς τὸ ἴδιο συνεχίζεται καὶ στὶς μέρες μας· στὰ πτώμα- τα τῶν ἁγίων ἀποδίδονται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς πιστοὺς θεραπευτικὲς ἰδιότητες. Τὸ ἴδιο ἔχει συμβῆ καὶ μὲ τὰ λείψανα. Ἐπιβεβαίωσέ ποτε κανείς, ἂν κάποια συγκεκριμέ- να ὀστᾶ εἶναι πράγματι τὰ ὀστᾶ τοῦ ἁγίου ποὺ ὑποστηρίζει ἡ Ἐκκλησία; Κάθε πιστὸς χριστιανὸς στὴν ἐποχή μας, ὅταν ἀρρωστήσῃ, ἔχει πρόσβαση σὲ ὅλα τὰ εὐεργετήματα ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὴν ἐξέλιξη τῆς Τεχνολογίας καὶ τῆς ἰατρικῆς