ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ποῦ εἶναι ὁ πολιτισμὸς καὶ ποῦ ὁ ρατσισμὸς Κύριοι τοῦ «Δαυλοῦ», Γιὰ νὰ διατηρηθοῦν οἱ μνῆμες τῶν ταγῶν Δὲν πρέπει νὰ ἐκπλήττουν οἱ πρόσφατες ἐτῆς φυλῆς μας στὴ μνήμη τῶν ἐπερχόμενων γεξάρσεις ἀσυδοσίας, ἀνηθικότητος καὶ ἀνθελνεῶν, ἔστησαν οἱ προγόνοί μας μνημεῖα (ἀπὸ ληνισμοῦ ἀπὸ τὸ ἱερατεῖο (ὅπως π.χ. ἡ κάλυτὸ μνήμη-μνημοσύνη) ὑπέρτατης Τέχνης. Ἡ ἀψη τοῦ κατασκόπου Βαβύλη, ποὺ δούλευε γιὰ νατολίτικη λαίλαπα τῆς σήψης καὶ τῆς παρατὸ Ἰσραήλ). Ὅσο περισσότερο οἱ ἐκπρόσωποί κμῆς ὁδηγούμενη ἀπὸ τὸ σύνδρομο κατωτερότου γίνονται προκλητικοί, πλήττοντας τὸ ἠθιτητας, φυγοδικίας καὶ ἀνασφάλειας, ἐλλείψει ἀξιόλογου παρελθόντος, κατέστρεψε μὲ λύσσα κὸ γίγνεσθαι τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, δοκιμάζοντας τὰ ἀντανακλαστικά του καὶ τὰ περιθώρια κάθε μνημεῖο, ποὺ ὑπενθύμιζε στὸν Ἕλληνα – καὶ ἀπεδείκνυε στὴν ἀνθρωπότητα– τὸ ἔνδοἀντίδρασής του, καὶ ὅσο ὁ λαὸς δὲν ἀντιδρᾷ καὶ δὲν ἀντιστέκεται, δείχνοντας τὸ βάθος τῆς ξο παρελθόν του. Ἀντικατέστησε τοὺς σοφούς τυφλῆς, ἄνευ ἐλέγχου, ἐμπιστοσύνης καὶ τοῦ μας μὲ ὅ,τι χειρότερο εἶχε νὰ ἐπιδείξῃ ὁ Ἀναληθάργου του, ἄλλο τόσο πιὸ βέβαιοι εἶναι ὅτι τολισμός-Σκοταδισμός, στὴν θέση τους ἐπέβατὸν ἐλέγχουν, τὸν ἐξουσιάζουν καὶ τὸν κατευλε τὸν αἱμοσταγῆ καὶ ζηλότυπο Γιαχβὲ (Ἔξοθύνουν καὶ ὅτι ἔχουν ἐξασφαλίσει τὴν περαιδος 34:14), τὸν σφαγέα τοῦ αἰγυπτιακοῦ λαοῦ τέρω παραμονή τους στὴν ἐξουσία. Μωϋσῆ, τὸν αἱμομίκτη Λὼτ (Γένεσις 19:30-38), ΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Ç ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ «ΑΓΑΠΗΣ»; Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου, Μὲ τὴν πρόσφατη συνταρακτικὴ σωρεία ἀποκαλύψεων τῶν Μ.Μ.Ε. γιὰ τὸν βίο κάποιων κληρικῶν ἐνθυμήθηκα τὶς ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν ἀποκαλύψεις τοῦ «Δαυλοῦ» περὶ τὴν δράση τοῦ ἱερατείου καὶ ἔμεινα ἔκπληκτος, βλέποντας τὰ ὅσα διάβαζα τόσον καιρὸ στὸ περιοδικό σας νὰ παρουσιάζωνται ζωντανὰ στὴν ὀθόνη τοῦ τηλεοπτικοῦ δέκτη. Τί συνέβη μὲ τὴν Δικαιοσύνη; Τίποτε. Ὅπως εἶναι θεσμοθετημένο σὲ τοῦτο τὸν τόπο, δὲν «ἄνοιξε ρουθούνι». Ἔτσι καὶ τὰ «κεκτημένα» τοῦ ἱερατείου εἶναι πολλά, καὶ δὲν εἶναι εὔκολο νὰ τὰ ἀφήσῃς. Παραίτηση; Ποῦ νὰ χωρέσῃ τὸ φιλότιμο στὸν θρόνο μαζὶ μὲ τὴν φαρδειὰ ἕδρα κάποιων. Ἔτσι θὰ περάσῃ ὁ καιρὸς καί, ἐνῷ τὸ ἱερατεῖο θὰ κάνῃ τὴν δῆθεν «αὐτοκάθαρση», ὅλα θὰ ξεχαστοῦν. Μάλιστα ὁ προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας, χωρὶς νὰ ἱδρώσῃ καθόλου ἀπὸ τὰ ὅσα συμβαίνουν καὶ μὲ πλήρη ἀπάθεια, σὲ πρόσφατο κήρυγμά του παρουσίασε ὡς παράδειγμα πρὸς μίμηση τὸν Κολοκοτρώνη, ὁ ὁποῖος πολέμησε «πρῶτα διὰ τὴν πίστιν καὶ μετὰ διὰ τὴν πατρίδα». Δύο συμπεράσματα προκύπτουν ἀμέσως ἀπὸ τὰ λεγόμενα τοῦ προκαθήμενου: • Ἡ θρησκευτικὴ ὀργάνωση, ποὺ τότε ἀφώρισε τὸν ἀπελευθερωτικὸ ἀγῶνα καὶ τοὺς ἀγωνιστὲς (φοβούμενη ὅτι μὲ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδας θὰ χάσῃ τὴν δύναμη, ποὺ εἶχε ἀποκτήσει συνεργαζόμενη μὲ τοὺς κατακτητὲς Τούρκους) σήμερα τοὺς χρησιμοποιεῖ ὡς παράδειγμα, παραποιῶντας ἀκόμα μία φορὰ τὴν ἱστορία κατὰ τὸ πῶς τὴν ἐξυπηρετεῖ. • Μὲ τὸν διαχωρισμὸ πίστεως (Χριστιανισμός) καὶ πατρίδας (Ἑλλάδας) ὁ προκαθήμενος μᾶς ἔκανε μία μεγάλη χάρη, γιατὶ ἔστω καὶ ἄθελά του προσπαθῶντας νὰ ἑστιάσῃ ‣