ΔΑΥΛΟΣ/283, Σεπτέμβριος 2005 18931 ὁποῖες γίνονται ὅλα αὐτὰ καὶ οἱ προσπάθειές σας πάντα νὰ μὴν ὑπάρχῃ ψεγάδι σὲ ὅσα ἀναφέρεστε, γιὰ νὰ μὴ βρίσκουν πεδία κατηγορίας σας οἱ ἀντίπαλοὶ τῆς Ἑλληνικῆς Σκέψης. Ὁρμώμενος ἀπὸ τὰ παραπάνω θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐπισημάνω ἕνα ἱστορικὸ στοιχεῖο ποὺ ὑπάρχει στὸ ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ κ. Βασιλείου Μαυρομμάτη στὸ τελευταῖο τεῦχος σας, ἀρ. 280, μὲ τίτλο «Ἡ Ἑλληνορθόδοξος Ἑταιρεία» καὶ συγκεκριμένα στὴ σελίδα 18675, ὅπου ἀναφέρεται στὸν Μακεδόνα ἀγωνιστὴ Ἐμμανουὴλ Παππᾶ. Ἀναφέρει ἀκριβῶς ὅτι τὸ 1839 ὁ ἀγωνιστὴς παρέδωσε στοιχεῖα στὸν βασιλιᾶ Ὄθωνα, ἐνῷ ὁ συγκεκριμένος ὁπλαρχηγὸς τὸ Νοέμβριο τοῦ 1821, μετὰ τὴν ἀποτυχία τῆς ἐξέγερσης στὴ Χαλκιδική, ἐνῷ εἶχε ἐπιβιβαστῆ σὲ πλοῖο καὶ ταξίδευε μὲ προορισμὸ τὴν Ὕδρα, ἀπεβίωσε (τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει ἐρευνηθῆ ἀπὸ τὸ περιοδικό σας σὲ ἄρθρο μὲ τίτλο «Ἡ προδοσία τῶν Ἁγιορειτῶν στὸ Εἰκοσιένα», ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ τ. 247, σελ. 16053). Ἴσως πρέπει νὰ διορθώσετε τὸ συγκεκριμένο ἱστορικὸ λάθος, γιὰ νὰ μὴν ὑπάρξῃ κατηγορία ἀπὸ τοὺς διάφορους ἐχθροὺς τῆς προσπάθειάς σας. Μὲ ἐκτίμηση Ἀντώνιος Κωνσταντινίδης Θήρα Σημείωση: Στὸ βιβλίο «Ἡ θεμελίωση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους» τῶν Ι.Α.Πετρόπουλου καὶ Αἰκατερίνης Κουμαριανοῦ, ἐκδόσεις Παπαζήση 1982 διαβάζουμε τὰ ἑξῆς: Σελ. 204: «Ἡ συνωμοσία ἀπεδείχθη, ὅταν ὁ Μακεδόνας Ἐμμανουὴλ Παππᾶς παραδόθηκε στὸν βασιλιᾶ Ὄθωνα…» Σελ. 205: «Σύμφωνα μὲ τὴν ἔγγραφη μαρτυρία τοῦ Ἐμμανουὴλ Παππᾶ καὶ τὰ στοιχεῖα, ποὺ περιεῖχαν τὰ ἀποκαλυφθέντα ἔγγραφα, ἡ κυβέρνηση σχημάτισε τὴν ἐντύπωση ὅτι…». Σελ. 206: «Ὁ “Αἰών”, ὄργανο τῶν Ναπαίων ἀναφέρθηκε στὴν συνωμοσία, ἀφοῦ ὁ ἐκδότης της Φιλήμων πέτυχε ν’ ἀπαλλαγῇ ἀπ’ τὴν προηγούμενη ποινή, ποὺ εἶχε ἐπιβληθῆ στὴν ἐφημερίδα του, παρουσιάζοντας ὡς ἀσήμαντο τὸ ἐγχείρημα τοῦ Ἐμμανουὴλ Παππᾶ καὶ τοῦ Ρενιέ.» ( Ὁ Ι.Α.Πετρόπουλος εἶναι τακτικὸς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Μασσαχουσέτης καὶ ἡ Αἰκ. Κουμαριανοῦ εἶναι διδάκτωρ Ἱστορίας στὸ Ἰνστιτοῦτο Νεοελληνικῶν Σπουδῶν τῆς Σορβόννης.) Προφανῶς πρόκειται γιὰ κάποιον συνώνυμο τοῦ γνωστοῦ Ἐμμανουὴλ Παπᾶ, ἐπίσης Μακεδόνα. Β.Μ. Ὁ Ἡράκλειτος καὶ ἡ σύγχρονη Φυσικὴ Κύριε Λάμπρου, Οἱ πρόγονοί μας μᾶς ἄφησαν πλῆθος γνωμικῶν ἐδῶ καὶ 2.500 ἔτη. Ἕνα ἐξ αὐτῶν εἶναι καὶ τὸ «Εἷς πατὴρ θεῶν τε ἀνθρώπων τε Ζεύς». Μήπως μέσῳ αὐτοῦ τοῦ γνωμικοῦ του ὁ Ἡράκλειτος μᾶς μεταφέρει τὴν σύγχρονη ἀντίληψη τῆς Φυσικῆς περὶ δημιουργίας τῆς ὕλης; Ἂς τὸ ἀναλύσουμε λοιπόν. Πατήρ: τὸ αἴτιον, γιὰ νὰ γεννηθῇ ἕνα παιδί, δηλαδὴ δημιουργίας ὕλης. Θεῶν (ἀπὸ τὸ ρῆμα θέω-δημιουργῶ): δηλαδὴ τῶν δημιουργικῶν δυνάμεων τῆς ὕλης: ἰσχυρὴ πυρηνικὴ βαρύτητα, ἀσθενὴς πυρηνική- γλουό- νια κ.λπ. Ζεύς: Αὐτὸς ποὺ ζευγνύει, αὐτὸς ποὺ ἑνώνει κάτι μὲ κάτι ἄλλο. Δηλαδή: Ἕνα τὸ αἴτιο τῶν δημιουργῶν δυνάμεων τῆς ὕλης καὶ τῶν ἀνθρώπων, ἡ ζεῦξις. Ἡ σύγχρονη Φυσικὴ μᾶς λέει: Τρία κουὰρκς σὲ «ζεύξη» = ἕνα πρωτόνιο (ὕλη). Πέντε κουὰρκς σὲ «ζεύξη» = ἕνα βαρυτόνιο. Βαρύτης: Τὸ αἴτιο τῆς δημιουργίας τῶν ἄστρων. Μετὰ τιμῆς Χρ. Γιαλατζόπουλος Βούλα