Ἢ πῶς «κατασκευάζεται» ἕνας ἅγιος ΚΥΡΙΕ, ΚΑΤΕΝΟΗΣΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΞΕΣΤΗΝ. » Σεβασμιώτατε, » Μέσα εἰς τὸ κτῆμα μας ὑπάρχει ἕνα ἐρημοκκλήσι τιμώμενον εἰς τὴν χάρην τῆς Παναγιᾶς, τὸ ὁποῖον ἀπεφάσισα νὰ κτίσω κατόπιν ἐπιθυμίας τῆς συζύγου μου, ἡ ὁποία, ὡς μοῦ ἔλεγε, ἔβλεπε εἰς τὸν ὕπνον της τὸν μακαρίτην θεῖον της, ὅστις τὴν ἐβίαζεν νὰ τὸ ἔκτιζε [...] » Ἐνῷ ἐκτίζετο τὸ ἐκκλησάκι, ἡ σύζυγος τοῦ Δούκα Τσολάκη εἶδε ἕναν καλόγηρον νὰ στέκεται ἐπάνω εἰς τὰ ἀρχαῖα ἐρείπια καὶ ἔντρομος ἐτράπη εἰς φυγήν. Τὴν ἰδίαν νύκτα εἶδε στὸν ὕπνον της τὴν Παναγίαν καὶ τῆς εἶπε: «Δὲν ἔπρεπε νὰ φοβηθῇς, ἦταν ὁ καλόγηρος, ποὺ ζοῦσε ἐδῶ καὶ τὸν ἔσφαξαν οἱ Τοῦρκοι. Μιὰ μέρα θὰ μάθετε τὸ ὄνομά του καὶ ὅλην τὴν ἱστορία του.» Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ξαναβλέπει στὸν ὕπνο της τὴν Παναγίαν καὶ τῆς λέει νὰ ἔλθῃ νὰ μοῦ πῇ νὰ σταματήσουν ὅλους τοὺς ἐργάτας μηδ’ ἐξαιρουμένου τοῦ συζύγου της, διότι βλασφημοῦσαν συνεχῶς. Μοῦ τὸ εἶπε δὲ αὐτὸ κρυφὰ ἀπὸ τὸν σύζυγό της, τὸν ὁποῖον ἐφοβεῖτο πολύ, καθ’ ὅτι τὴν ἐπέπληττε διὰ τὴν πίστιν της. Ἐγὼ δὲν ἔδωσα σημασίαν εἰς τὸ ὄνειρόν της καὶ ἡ ἐργασία συνεχίζετο. Μετὰ τρεῖς ἡμέρας μοῦ ἐπαναλαμβάνει τὰ ἴδια, πάντοτε κρυφὰ ἀπὸ τὸν σύζυγό της, καὶ μοῦ λέει πὼς ἡ Παναγία εἶπε ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχουν εἰκόνα καὶ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποδείκνυε μία ἡμέρα εἰς τὸ κατάλληλον πρόσωπον. Τὰ ὄνειρά της ἔγινα γνωστὰ εἰς ὅλους, ὁπότε μίαν ἡμέρα, ἐνῷ εὑρισκόμουν εἰς τὸ ἐκκλησάκι, μᾶς ἐπισκέφθησαν ὁ κύρ. Εὐστράτιος Λύτρας καὶ ὁ κ. Παπαθεοδώρου, ἐκ Παμφύλων ἀμφότεροι, οἱ ὁποῖοι ἐπεθύμουν νὰ ἰδοῦν τὴν γυναῖκα ποὺ ὀνειρευόταν. Ἐπλήρωσαν ἕνα παιδάκι καὶ τὴν ἐφώναξαν ἀπὸ τὸ χωριό. Ἐκείνη ἦλθε εἰς τὸ ἐκκλησάκι, καὶ ἀφοῦ τοὺς ἐξιστόρησε τὸ τί εἶδε, τὴν παρεκάλεσαν νὰ ὑποδείκνυε τὸ μέρος, ποὺ ἐκρύβοντο τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀντικείμενα, διὰ νὰ σκάπταμε. Ἀπήντησε ὅτι ἡ Παναγία δὲν ἀπεκάλυψε ἀκόμη τὸ μέρος, ποὺ ἐκρύβοντο. Ὁ κύρ. Λύτρας δὲν τὴν ἐπίστευσε καὶ μὲ τὴν ἰδέα ὅτι ἡ Μαρία Τσολάκη μᾶς ἀπέκρυπτε τὴν ἀλήθεια, διὰ νὰ ἔσκαπτε μόνη της, ἀπεφασίσαμε νὰ σκάπταμε μόνοι μας εἰς τὸ σημεῖον, ὅπου ὡραματίσθη τὸν καλόγηρον. Καὶ ἐπήγαμε πράγματι μία νύκτα, ἐγὼ καὶ οἱ δύο Παφλιῶτες, ἐν ἀγνοίᾳ ὅλων, » Σημ.: Ὡσὰν μίαν μικρὰν εἰσαγωγὴν εἰς τὰ θαύματα τῆς Θερμῆς, δημοσιεύομεν τὴν Ἔκθεσιν, ὅπου ἀπέστειλε πρὸς τὸν Σεβ. Μητροπολίτην Μυτιλήνης κύριον Ἰάκωβον, ὁ κ. Ἄγγ. Ράλλης.