Ï ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Γραμματικὸς φασισμὸς Δὲν μποροῦμε νὰ μὴ σταθοῦμε ἐνεοὶ μπροστὰ στὴν βαθειὰ σοφία μιᾶς ἀρθρογράφου ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδος, ποὺ διαβάσαμε τὴν 25/5/2005 σχετικὰ μὲ τὴν ἀνάγκη ἢ ὄχι ἐκμαθήσεως τῆς Γραμματικῆς. Τί πλοῦτος ἐπιχειρημάτων! Καὶ πόσο ταλαιπωροῦνται τὰ καημένα τὰ παιδιὰ νὰ τὴν μάθουν, καὶ ὅτι τὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Γιὸρκ τὴν ἀπεκάλεσε «χάσιμο χρόνου» (ἐνῷ, ἂν οἱ μαθητὲς σὲ ρέιβ πάρτυ ἔπαιρναν «ἔκστασυ», θὰ κέρδιζαν χρόνο), καὶ ὅτι καταστρέφει τὸ δημιουργικὸ γράψιμο τῶν μαθητῶν, ἀφοῦ χρησιμοποιεῖται μόνον γιὰ δοκιμιακὸ λόγο (λὲς καὶ οἱ μαθητές, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ συντάξουν μίαν αἴτηση, θὰ συναγωνιστοῦν τὸν Πρεβὲρ καὶ τὸν Μαρκὲζ στὴν λογοτεχνία). Ἐνῷ ἡ κ. Μάρω Κακριδῆ δίνει τὰ ρέστα της διαβλέποντας καὶ ἰδεολογικὲς προκαταλήψεις σὲ ὅσους χρησιμοποιοῦν σωστὰ τὴν γλῶσσα, ἀφοῦ οἱ ἄθλιοι ἔχουν τὴν μανία νὰ χρησιμοποιοῦν τοὺς ὀρθοὺς τύπους τῶν λέξεων ἀντὶ τῶν ἀλαμπουρνέζικων, ποὺ κάθε τρεῖς καὶ λίγο μᾶς σερβίρουν διάφοροι πανεπιστημιακοὶ καὶ κουλτουριάρηδες, πού, ὅταν μιλοῦν καὶ γράφουν, ψάχνεις ἐναγωνίως μὲ τὶς ὧρες νὰ βρῇς τί ἤθελαν νὰ ποῦν. (Εὐτυχῶς ἡ κ. Μάρω Κακρίδη δὲν ἀπεκάλεσε φασίστες, ὅσους σέβονται ἀκόμη τὴν Ἑλληνικὴ οὔτε ἔκανε ἀναδρομὴ στοὺς «γερμανοτσολιᾶδες», στὸν ἐμφύλιο καὶ στὴν ἧττα τῆς Ἀριστερᾶς, ποὺ ὡς θέμα συζητεῖται κατὰ κόρον ἐσχάτως.) Δὲν πιστεύουμε βεβαίως ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ἄρθρα καὶ τὰ ἀρθρίδια, ποὺ στεγάζονται κάτω ἀπὸ τὸν τίτλο «Κόντρες γιὰ τὴν Γραμματικὴ στὸ Σχολεῖο», ἀποτελοῦν φαιὰ διαφήμιση τοῦ βιβλίου «Γραμματικὴ τῆς Νέας Ἑλληνικῆς» τῶν Χρ. Κλαίρη καὶ Γ. Μπαμπινιώτη. Ἄπαπα! Τελείως συμπτωματικὰ ὅλους τοὺς ἀρθρογράφους τοὺς ἔπιασε νταλκᾶς ἀβάσταχτος νὰ προστατέψουν τὸ ἀγοραῖο μας γλωσσικὸ μόρφωμα ἀπὸ τὰ φασιστικὰ Ἀρχαῖα καὶ τὴν ὕπουλη καθαρεύουσα, ποὺ νοθεύουν τὸ «δικαίωμα ἔκφρασης τοῦ Λαοῦ». Καὶ εἶναι φανερὸν ὅτι ἔτσι, ὅπως εἶναι σφόδρα ἀπασχολημένοι νὰ βάλουν τὴν Γραμματικὴ στὸ «χρονοντούλαπο τῆς Ἱστορίας», δὲν διαβάζουν ἐφημερίδες νὰ δοῦν τὶς ἐπιδόσεις τῶν μαθητῶν στὰ γλωσσικὰ μαθήματα. Ποὺ ὁ καλύτερος ἁπλᾶ συλλαβίζει λανθασμένα. Αὐτὴ ἡ ἐπιτυχία τοῦ «γλωσσικοῦ μας πειράματος» δημιουργεῖ ἕνα γλωσσικὸ κουρελοπρολεταριᾶτο. Μὲ ἀποτέλεσμα παιδιὰ καὶ ἐνήλικες νὰ καταφεύγουν (καὶ καλὰ κάνουν) σὲ ἑλλαδεμπόρους, γιὰ νὰ μάθουν τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικά –καὶ φυσικὰ δὲν μαθαίνουν τίποτε, ἀκριβοπληρώνοντας φύκια γιὰ μεταξωτὲς κορδέλλες. Καὶ οἱ ἐπαγγελματίες κουλτουροκαθηγητᾶδες μας σφυρίζουν κλέφτικα κλείνοντας ὁ ἕνας στὸν ἄλλο τὸ μάτι, σὰν τοὺς ἀγύρτες οἰωνοσκόπους στοὺς δρόμους τῆς ἀρχαίας Ρώμης. Γιῶργος Πετρόπουλος