Μὲ πυρηνικὴ μέθοδο ἀποκρυπτογραφοῦν τὸν Ἀρχιμήδη ὸ ἐνδιαφέρον ποὺ δείχνουν ἐπιστήμονες, ποὺ ζοῦν καὶ ἐργάζον- ται στὸ ἐξωτερικό, γιὰ τὸν Ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ εἶναι εὐθέως ἀνάλογο μὲ τὴν ἀπόλυτη ἀδιαφορία τῆς Ρωμιοσύνης γιὰ τὴν λαμπρὴ Κλασική μας Παράδοση. Μία σπουδαία προσπά- θεια, ποὺ ξεκίνησε ἀπὸ ἐπιστημονικὴ ὁμάδα ἀποτελούμενη ἀπὸ ἐρευνητές, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ RB Toth Associated, τὸ Ἵδρυμα Τεχνολογίας τοῦ Ρό- τσεστερ, τὸ Πανεπιστήμιο John Hopkins καὶ τὸ Πανεπιστήμιο Conoco Phillips and Rutgers, παίρνει σάρκα καὶ ὀστᾶ, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς φέρνει στὸ φῶς μετὰ ἀπὸ αἰῶνες τὸ περιεχόμενο τῶν κατεστραμμένων χειρογράφων (πα- λίμψηστων) τοῦ ἀρχαίου Ἕλληνα μαθηματικοῦ-φυσικοῦ Ἀρχιμήδη. (Βλέπε «Δαυλόν», τεύχη 204 καὶ 264.) Ἐπικεφαλῆς τῆς ὁμάδας εἶναι ὁ William Noel, ἔφορος χειρογράφων καὶ σπάνιων βιβλίων στὸ Μουσεῖο Τέχνης Walters στὴν Βαλτιμόρη. Μὲ τὴ χρήση μεθόδων τῆς Πυρηνικῆς Φυσικῆς ἔγινε ἡ ἀποκρυπτογράφηση περγαμηνῶν τοῦ 10ου π.Χ. αἰῶνα, ποὺ ἀποτελοῦν ἀντίγραφα τῶν χειρογράφων τοῦ Ἀρχιμήδη. (Βλέπε «Δαυλόν», τεύχη 263 καὶ 266). Τὸ περιεχόμενο τῶν συγκεκριμένων περγαμηνῶν δυστυχῶς καταστράφηκε τὸ 12ο π.Χ. αἰῶνα, ὅταν κάποιος μονα- χὸς τὶς χρησιμοποίησε ὡς ὑπόστρωμα, γιὰ νὰ συγγράψῃ προσευχές. Μία πρακτικὴ κατὰ τὴν ὁποία σβηνόταν τὸ πρωτότυπο κείμενο καὶ ποὺ συνηθιζόταν κατὰ τοὺς περασμένους αἰῶνες, μετατρέποντας τὶς περγαμηνὲς στὰ ἐπονομαζόμενα παλίμψηστα. Ἡ ἀλλοίωση τῶν πρωτότυ- πων κειμένων βασιζόταν στὴ χρήση ἀσθενοῦς ὀξέος, ὅπως ὁ χυμὸς λεμονιοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ στὸ ξύσιμο τῆς περγαμηνῆς μὲ ἐλαφρόπετρα. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο καταστράφηκαν πλῆθος ἀπὸ ἀρχαῖα κείμενα, στὴ θέση τῶν ὁποίων γράφτηκαν κείμενα προσευχῶν ἢ βίων ἁγίων. Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ λα ξεκίνησαν ἀπὸ τὴν διαπίστωση ὅτι ἡ μελάνη τοῦ χειρογράφου περιεῖχε σίδη- ρο. Ὅπως ἀναφέρει ὁ ἐπιστήμονας Uwe Bergmann, αὐτὸ ἔδινε τὴν δυνατότητα νὰ ἀναγνωστῇ ἡ περγαμηνὴ μὲ ἀκτῖνες Χ βάσει εἰδικῆς μεθόδου μὲ φθορισμὸ ποὺ ἔχει ἐπινοήσει τὸ SSRL (Stanford Synchrotron Radiation Laboratory). Τὸ φῶς τῶν ἀκτίνων X, ποὺ συντονίζεται σὲ μία συγκεκριμένη ἐνέργεια, ἀναγκάζει τὰ ἐναπομείναντα ἴχνη μελανιοῦ-σιδήρου νὰ φωσφορίζουν. Ἕνας ἀνιχνευτὴς «συλλαμβάνει» τὸν φθορισμό,