Περιγραφὴ ἐκτέλεσης τῆς χριστιανικῆς αὐτῆς ποινῆς ἀπὸ τὴν Ἄννα Κομνηνὴ Ἀ να το λι κὴ Ὀρ θό δο ξος Ἐκ κλη σί α σε μνύ νε ται ὅ τι «δὲν βα ρύ νεται μὲ Ἱ ε ρὲς Ἐ ξε τά σεις καὶ καύ σεις ἀν τι φρο νούν των στὴν πυρά». Ὅ μως αὐ τὸ δὲν εἶ ναι ἀ λη θές. Δι α φω τι στι κὲς πλη ρο φο ρί ες μᾶς πα ρα δί δει ἡ Ἄν να Κο μνη νὴ στὸ ἔρ γο της «Ἀ λε ξιάς». Ὑ πενθυ μί ζου με ὅ τι ἡ Ἄν να Κο μνη νὴ εἶ ναι ἡ κό ρη τοῦ αὐ το κρά το ρος Ἀ λε ξί ου Α΄ Κο μνη νοῦ (1081-1118) καὶ ἔ γρα ψε τὴν «Ἀ λε ξιά δα», γιὰ νὰ δι α σῴ σῃ τὰ πε πραγ μένα τοῦ πα τέ ρα της, ὡς ἀ ξι ω μα τού χου τοῦ κρά τους ἀρ χι κὰ καὶ αὐτο κρά το ρος ἐν συ νε χεί ᾳ, προ βάλ λε ται δὲ τὸ ἔρ γο αὐ τὸ ὡς ἀ ξι ό λο γη πη γὴ γιὰ τὴν ἐ πο χή της. Πρὶν ἀ να φερ θοῦ με ὅ μως στὸ κύ ρι ως θέ μα μας, ἂς με ταφερ θοῦ με στὸ κλῖ μα τῆς ἐ πο χῆς μέ σα ἀ πὸ τὴν «Ἀ λε ξιά δα». Ὁ Ἀ λέ ξιος ἀ νέρ χε ται στὸν θρό νο τὸ 1081, δέ κα μό λις χρό νια με τὰ τὴν κα θο ρι στι κὴ ἧτ τα γιὰ τὴν με τέ πει τα πο ρεί α τοῦ Ἀ να το λι κοῦ Ρω μα ϊ κοῦ κρά τους ἀ πὸ τοὺς Σελ τζούκους Τούρ κους στὸ Ματ ζι κέρτ (1071). Ἡ αὐ το κρα το ρί α ἀ πει λεῖ ται πε ρι με τρι κὰ καὶ ὁ Ἀ λέ ξιος εἴ τε μὲ στρα τι ω τι κὰ εἴ τε μὲ δι πλω μα τι κὰ μέ σα ἀν τι με τω πί ζει μᾶλ λον ἐ πι τυ χῶς τὶς ἐ ξω τε ρι κὲς ἀ πει λές, γι’ αὐ τὸ καὶ θε ω ρεῖ ται ὡς ἐ πι τυ χη μέ νος αὐ το κρά τωρ. Ὅ μως ἀν τι με τω πί ζει καὶ ἐ σω τε ρι κὲς ἀ πει λὲς μὲ συ νε χεῖς συ νω μο σί ες ἐκ μέ ρους τῶν γαι ο κτημό νων καὶ τῶν ἐ πο φθαλ μι ούν των τὸν θρό νο του. Ἕ να ἀ πὸ τὰ κέν τρα τῶν συ νο μο σι ῶν εἶ ναι καὶ τὰ ἴ δια τὰ ἀ νά κτο ρα, στὰ ὁ ποῖ α κλῖ μα κα χυ πο ψί ας καὶ φό βου πλα νᾶ ται μονί μως. Ἐξ ἄλ λου ὁ ἴ διος ὁ Ἀ λέ ξιος εἶ χε κα τα λά βει τὸ θρό νο κα τό πιν συ νω μο σί ας καὶ πρα ξι κο πή μα τος. Στὰ ἀ νά κτο ρα κυ ρια ρχοῦν οἱ εὐ νοῦ χοι. Εὐ νοῦ χοι δε σπό ζουν καὶ στὶς ἀ νώ τα τες κρα τι κὲς καὶ ἐκ κλη σι α στι κὲς θέ σεις, ὅ πως ὁ δρουγ γά ριος τοῦ στό λου (ναύ αρχος) Εὐ στά θιος Κυ μι νεια νὸς καὶ ὁ ἴ διος ὁ πα τριά ρχης Εὐ στρά τιος Γα ρι δᾶς. Ὁ αὐ το κρά τωρ Ἀ λέ ξιος, ὅ ταν ἐκ στρα τεύ ῃ, ἀ να θέ τει τὴν εὐ θύ νη τοῦ χει ρι σμοῦ τῶν ἐ σω τε ρι κῶν ὑ πο θέ σε ων τοῦ κρά τους στὴν Βουλ γά ρα μη τέ ρα του Μα ρί α, ἡ ὁ ποί α πε ρι στοι χί ζε ται ἀ πὸ Βουλ γά ρους, ἐ νῷ ἡ σύ ζυ γός του καὶ αὐ το κρά τει ρα Εἰ ρήνη πε ρι ο ρί ζε ται στὴν με λέ τη βί ων ἁ γί ων. Τὶς κρί σι μες ἀ πο φά σεις ὁ αὐ το κρά τωρ λαμ βά νει συ σκε πτό με νος μὲ τοὺς ἐξ αἵ μα τος καὶ ἐξ ἀγ χι στεί ας συγ γε νεῖς του. Ἐ νί ο τε ἐ πι κα λεῖ ται τὴν θεί α βού λη σι, ἤ ἀ πο φα σί ζει…