Περιγραφὴ ἐκτέλεσης τῆς χριστιανικῆς αὐτῆς ποινῆς ἀπὸ τὴν Ἄννα Κομνηνὴ Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία σεμνύνεται ὅτι «δὲν βαρύνε- ται μὲ Ἱερὲς Ἐξετάσεις καὶ καύσεις ἀντιφρονούντων στὴν πυ- ρά». Ὅμως αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Διαφωτιστικὲς πληροφορίες μᾶς παραδίδει ἡ Ἄννα Κομνηνὴ στὸ ἔργο της «Ἀλεξιάς». Ὑπεν- θυμίζουμε ὅτι ἡ Ἄννα Κομνηνὴ εἶναι ἡ κόρη τοῦ αὐτοκράτορος Ἀλεξίου Α΄ Κομνηνοῦ (1081-1118) καὶ ἔγραψε τὴν «Ἀλεξιάδα», γιὰ νὰ διασῴσῃ τὰ πεπραγμένα τοῦ πατέρα της, ὡς ἀξιωματούχου τοῦ κράτους ἀρχικὰ καὶ αὐ- τοκράτορος ἐν συνεχείᾳ, προβάλλεται δὲ τὸ ἔργο αὐτὸ ὡς ἀξιόλογη πηγὴ γιὰ τὴν ἐποχή της. Πρὶν ἀναφερθοῦμε ὅμως στὸ κύριως θέμα μας, ἂς μετα- φερθοῦμε στὸ κλῖμα τῆς ἐποχῆς μέσα ἀπὸ τὴν «Ἀλεξιάδα». Ὁ Ἀλέξιος ἀνέρχεται στὸν θρόνο τὸ 1081, δέκα μόλις χρόνια μετὰ τὴν καθοριστικὴ ἧττα γιὰ τὴν μετέπειτα πορεία τοῦ Ἀνατολικοῦ Ρωμαϊκοῦ κράτους ἀπὸ τοὺς Σελτζού- κους Τούρκους στὸ Ματζικέρτ (1071). Ἡ αὐτοκρατορία ἀπειλεῖται περιμετρικὰ καὶ ὁ Ἀλέξιος εἴτε μὲ στρατιωτικὰ εἴτε μὲ διπλωματικὰ μέσα ἀντιμετωπίζει μᾶλλον ἐπιτυχῶς τὶς ἐξωτερικὲς ἀπειλές, γι’ αὐτὸ καὶ θεωρεῖται ὡς ἐπιτυχημένος αὐτοκράτωρ. Ὅμως ἀντιμετωπίζει καὶ ἐσωτερικὲς ἀπειλὲς μὲ συνεχεῖς συνωμοσίες ἐκ μέρους τῶν γαιοκτη- μόνων καὶ τῶν ἐποφθαλμιούντων τὸν θρόνο του. Ἕνα ἀπὸ τὰ κέντρα τῶν συνομοσιῶν εἶναι καὶ τὰ ἴδια τὰ ἀνάκτορα, στὰ ὁποῖα κλῖμα καχυποψίας καὶ φόβου πλανᾶται μο- νίμως. Ἐξ ἄλλου ὁ ἴδιος ὁ Ἀλέξιος εἶχε καταλάβει τὸ θρόνο κατόπιν συνωμοσίας καὶ πραξικοπήματος. Στὰ ἀνάκτορα κυριαρχοῦν οἱ εὐνοῦχοι. Εὐνοῦχοι δεσπόζουν καὶ στὶς ἀνώτατες κρατικὲς καὶ ἐκκλησιαστικὲς θέσεις, ὅπως ὁ δρουγγάριος τοῦ στόλου (ναύαρ- χος) Εὐστάθιος Κυμινειανὸς καὶ ὁ ἴδιος ὁ πατριάρχης Εὐστράτιος Γαριδᾶς. Ὁ αὐτοκράτωρ Ἀλέξιος, ὅταν ἐκστρατεύῃ, ἀναθέτει τὴν εὐθύνη τοῦ χειρισμοῦ τῶν ἐσωτερικῶν ὑποθέσεων τοῦ κράτους στὴν Βουλγάρα μητέρα του Μαρία, ἡ ὁποία περιστοιχίζεται ἀπὸ Βουλγάρους, ἐνῷ ἡ σύζυγός του καὶ αὐτοκράτειρα Εἰρή- νη περιορίζεται στὴν μελέτη βίων ἁγίων. Τὶς κρίσιμες ἀποφάσεις ὁ αὐτοκράτωρ λαμβάνει συσκεπτόμενος μὲ τοὺς ἐξ αἵματος καὶ ἐξ ἀγχιστείας συγγενεῖς του. Ἐνίοτε ἐπικαλεῖται τὴν θεία βούλησι, ἤ ἀποφασίζει…