Στὴν πρώην «ἐπαρχία» τοῦ κ. Χριστόδουλου άθε Μητρόπολη ἀσκεῖ ποικίλες δραστηριότητες γιὰ τὴ χειραγώγη- ση τοῦ ποιμνίου τῆς περιφέρειάς της. Στὴ Μητρόπολη Δημητριάδος ὅμως, «ἐπαρχία» ἐπὶ πολλὰ χρόνια τοῦ νῦν ἀρχιεπισκόπου, σημειώ- θηκε καὶ συνεχίζεται μία «ὑπερδραστηριότητα». Προπαγάνδα, ἄρ- τος καὶ θε...α(ύ)ματα ἐντὸς καὶ ἐκτός. Πλήθη πιστῶν, στρατιὲς ἐμπίστων ἐπιστη- μόνων, «πανεπιστήμονες» κληρικοὶ θεολογοῦν καὶ διαλέγονται ἐπὶ παντός. Ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον παρουσιάζει ἡ γραπτὴ ἐκφραστικὴ ποικιλία, ποὺ παρατηρεῖται σὲ ἔντυ- πα –ἐνημερωτικὰ καὶ διαφημιστικά– μουσείων, ἀρχαιολογικῶν χώρων καὶ ναῶν ὑπὸ τὴν αἰγίδα ἐπισήμων φορέων. Προκειμένου νὰ ἀποσπασθοῦν τὰ εὔσημα τῆς Θεοκρατίας, μὲ εὔσχημο τρόπο ἐπιχειρεῖται ἡ ἀπόκρυψη τῆς ἐπιστημονικῆς ἀλήθειας σχετικὰ μὲ τὴν τύχη ποὺ ἐπιφυλάχθηκε γιὰ τοὺς φορεῖς τοῦ Ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τὰ μνημεῖα του ἀπὸ τοὺς «σταυροφόρους» - καταστροφεῖς του. Πρόκειται γιὰ ἕνα εἶδος παγίδας... λεκτικῆς, στὴν ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ πέσῃ ὁ ἀνυποψίαστος ἀναγνώστης ἢ ἐπισκέπτης· τὸ «τυρί» τῆς παγίδας εἶναι ἡ ὁμαλότητα μετάβασης ἀπὸ τὸν Ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ στὸν –δῆθεν– «Ἑλληνοχριστιανικό». Αὐτὸς ὁ τρόπος ἔκφρασης εὐφάνταστων καὶ ἐπιτήδειων φιλολόγων ἰσοδυναμεῖ μὲ προδοσία ἐπιστημονική. Ἡ ἐπίσημη διατύπωση κειμένων ἀρχαιολογικοῦ ἐνδιαφέροντος ἀφήνει νὰ ἐννοηθῇ ἕνα ψεῦ- δος ἀντὶ τῆς ἐπιστημονικῆς ἀλήθειας. Ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς οὔτε νικήθηκε ἀπὸ τὸ χρόνο οὔτε διαλύθηκε ἁπλᾶ στὰ ἐξ ὧν συνετέθη. Ἐβλήθη καὶ διεβλήθη καὶ κατεβλήθη μὲ τὴ χρήση τῆς πιὸ ἄγριας στὴν Ἱστορία βίας. Ὑπεβλήθη σὲ μία καταστροφὴ στὸ διηνεκές, ποὺ συνεχίζεται τε- χνηέντως καὶ σήμερα. Οἱ ἀρχαῖοι θεσμοὶ ἀλλοιώθηκαν. Τὸ δίκαιο ἀπέκτησε ξένο ἀφέντη, ποὺ κάποιοι τὸν εἶπαν «θεό» (!). Ἡ ἐλευθερία ἀπώλεσε τὴν φύση καὶ ἡ φύση τὸ ὄνομά της. Ἡ ὑποδού- λωση ἐπιχειρήθηκε καὶ στὴν ὕλη καὶ στὸ πνεῦμα. Ἡ γιαχβεδικὴ προπαγάνδα – ἀποσκοπῶντας στὴ λείανση τοῦ ἐγκεφάλου – κατασκεύασε καὶ ἀναπαράγει «δούλους τοῦ Θεοῦ», πρὸ καὶ μετὰ Χριστόν, ἀναδρομικά. Ὁ ἀναξαγόρειος «Νοῦς» τοῦ ἀνθρώπου ξέμαθε νὰ ὁρᾷ καὶ νὰ ἀκούῃ καὶ ἡ γλῶσσα φλυαρεῖ δίχως νὰ ... λέῃ τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους. Ἡ πολιτιστικὴ ἔκφραση (θρησκεία, θέατρο, ἀρχιτεκτονική) ἀπώλεσε τὴ ζωτικότητα καὶ τὴ λειτουργικότητά της, καθὼς ἡ χριστιανικὴ θεολογία ὑποκατέστησε τὴν Φιλοσοφία καὶ ἀντικατέστησε τὸ Λόγο μὲ τὸ ἄ-λογο τῆς πίστης. Αἰῶνες τώρα σερβίρεται... κουτόχορτο, τὸ ὁποῖο πολὺ συχνὰ «χάφτεται», καθὼς ἡ διατύπωση τῶν scriptorum κατασκευάζεται μὲ ἰδιαίτερη ἐπιμέλεια. Στὴ συνέχεια παρατίθεται συλλογὴ ἀποσπασμάτων, ὅπου τὸ ψεῦδος πριμοδοτεῖται λεκτικά, ἐνῷ ἡ ἀλήθεια ὑπολανθάνει. Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς παρατίθενται εἰκόνες.