Πῶς ἄρ χι σε, ποῦ κα τέ λη ξε α θ’ ὅ λη τὴν διά ρκεια τῆς προ ϊ στο ρι κῆς ἐ πο χῆς, λό γῳ τῆς φύ σε ώς της, ἡ γυ ναῖ κα κα τα γι νό ταν μὲ τὴν ἀ να τρο φὴ τῶν παι δι ῶν της, τὴν προ στα σί α τους ἀ πὸ τ’ ἄ γρια θη ρί α, τὸ κρύ ο καὶ τὶς κα κου χί ες. Κατά φερ νε νὰ τὰ γι α τρεύ ῃ ἀ πὸ τὶς ἀρ ρώ στι ες μὲ δι ά φο ρα βό τα να καὶ γι α τρι κά, νὰ φρον τί ζῃ γιὰ τὴν ἀ πο τα μί ευ ση τῶν τρο φῶν τῆς οἰ κο γε νεί ας, ἐ νῷ ἦταν ἐ κεί νη ποὺ κυ ο φο ροῦσε καὶ γεν νοῦσε τοὺς ἀ πο γό νους τῆς φυ λῆς. Ὁ ἄνδρας κυ νη γὸς καὶ τρο φο συλ λέ κτης τὴν σε βό ταν, τὴν ὑ πο λό γιζε καὶ ἐ κτι μοῦσε τὶς σπου δαῖ ες ἱ κα νό τη τές της. Ἡ γυ ναῖ κα περ νᾷ στὴν Μυ θο λο γί α μὲ ὅ λες τὶς ἰ δι ό τη τες ποὺ εἶ χε στὴν πρω τό γο νη ἐ πο χή, ταυ τί ζε ται μὲ θε ό τη τες τῆς φύ σεως, προ στά τι δες τῆς εὐ γο νί ας καὶ τῆς γο νι μό τη τος, ὅ πως ἡ με γά λη Μη τέ ρα Θε ὰ Γαῖ α, ἡ Κυ ρί α μὲ τὰ Φί δια, ἡ Κυ βέ λη, ἡ Ἶ σις, ἡ Ἀ στάρ τη κ.ἄ. Οἱ γυ ναῖ κες γί νον ται νύμ φες, νε ρά ι δες καὶ μοῦ σες, ἱ έ ρει ες καὶ σί βυλ λες προ βλέ πον τας τὰ μελ λού με να. Τὴν ἐ πο χὴ τῆς Μη τρι αρ χί ας οἱ γυ ναῖ κες κα τεῖχαν μί α ἐ ξαι ρε τικὰ με γά λη ἐ ξου σί α στὶς ἀν θρώ πι νες κοι νω νί ες. Τὸ γέ νος κα θω ρί ζε το ἀ π’ τὴν πλευ ρὰ τῆς γυ ναί κας καὶ τὰ παι διὰ ἀ νῆ καν στὴν φυ λὴ τῆς μη τέ ρας. Ἡ ἀ να κά λυ ψις τοῦ χαλ κοῦ καὶ τοῦ σι δή ρου, ἡ κα τα σκευ ὴ τῶν ὅ πλων ἀ πὸ μέ ταλ λα καὶ οἱ πό λε μοι γιὰ τὸ ποιά φυ λὴ θὰ ἐ πι κρα τοῦσε ἐ πὶ τῆς ἄλ λης κα θι έ ρω σαν τὴν ἀν δρι κὴ κυ ρι αρ χί α καὶ ἔ θε σαν σὲ δευ τε ρεύ ου σα μοῖ ρα τὶς ἀ σχο λί ες τῆς γυ ναί κας. Μὲ τὴν κα θι έρω ση τοῦ θε σμοῦ τῆς ἀ το μι κῆς ἰ δι ο κτη σί ας καὶ τὴν συσ σώ ρευ ση πλού του ἐμ φα νί σθη κε τὸ πρό βλη μα τῆς κλη ρο νο μι κῆς με τα βι βά σε ως τῆς οἰ κο γε νεια κῆς πε ρι ου σί ας. Ὁ ἄν δρας πα τέ ρας καὶ πο λε μι στὴς κα τεῖ χε τὰ ὅ πλα, τὰ ἐρ γα λεῖ α καὶ τοὺς δού λους καὶ ἤθε λε πλέον νὰ τὸν κλη ρο νο μοῦν τὰ παι διά του. Ὁ ἄν δρας προ σπά θη σε καὶ ἐ πέ βα λε στα δια κὰ τὴν κυ ρι αρ χί α του ἐ πά νω στὴν γυ ναῖ κα. Οἱ ἀ φη γή σεις γιὰ τοὺς ἀ γῶ νες τῶν Ἀ μα ζό νων φαί νε ται νὰ ἔ χουν κά ποι α σχέ ση μὲ τὴν ἔ νο πλη ἀν τί στα ση, ποὺ πρό βαλ λαν οἱ γυ ναῖ κες τῆς προ ϊ στο ρι κῆς ἐ πο χῆς, κα τὰ τῶν ἀ παι τή σε ων τῶν ἀν δρῶν. Ὅ μως στὴν διά ρκεια τοῦ χρό νου οἱ ἄν δρες κα τώρ θω σαν νὰ τὶς ὑ πο τά ξουν. Ἡ ἀ να τρο πὴ τοῦ μη τρι κοῦ δι καί ου ὑ πῆρ ξε ἡ με γά λη κο σμο ϊ στο ρι κὴ ἧτ τα τοῦ γυ ναι κεί ου φύ λου. Ἡ ἐ πο χὴ τῆς πα τρι αρ χί ας εἶ χε ἀρ χί σει. ΖΕΥΓΑΡΩΤΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΓΑΜΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ οἰ κο γε νεια κὸς θε σμὸς πέ ρα σε ἀ πὸ πολ λὰ καὶ δι α φο ρε τι κὰ σχή μα τα. Τὴν ὁ μα δι κὴ κοι νο βια κὴ οἰ κο γέ νεια, τὴν μη τρι αρ χι κὴ οἰ κο γέ νεια, ὅ που ἀ να γνωρι ζό ταν μό νο τὸ γέ νος τῆς μη τέ ρας, τὴν ὁ μό αι μη οἰ κο γέ νεια, ὅ που ἀ δέλ φια, ἀ δελ φὲς καὶ συγ γε νεῖς πρώ του καὶ δεύ τε ρου βαθ μοῦ δη μι ουρ γοῦσαν οἰ κο γέ-