ὅ ρος Ἀ νι μι σμὸς ση μαί νει πνευματοκρατία ἢ ψυχοκρατία (Λατ. animus = ψυχή) καὶ ὁ ρί ζει τὴν ἀν τί λη ψη ὅ τι σὲ κά θε ἀντι κεί με νο ὑ πο κρύ πτε ται ἕ να «πνεῦ μα». Ἀ πο τε λεῖ τὴν ἀ φε τηρί α μιᾶς εὐ ρύ τα της μορ φῆς θρη σκευτι κῆς ἔκ φρα σης, κα τὰ τὴν ὁ ποί α οἱ ψυ χὲς με τεν σαρ κώ νον ται εἴ τε κα τὰ τὸν ὕ πνο εἴ τε με τὰ τὸν θά νατο. Αὐ τὲς ἀ πο τε λοῦν ἀ θά να τες ὀν τό τη τες, οἱ ὁ ποῖ ες θυ μί ζουν τὴν ἀ πλα νῆ ἀ με σό τη τα τῆς συ νεί δη σης, τὸ ἀρ χέ γο νό της στοι χεῖ ο. Στὸν Ἀ νι μι σμὸ ὑ πονο οῦν ται ἀ κό μη καὶ φε τι χι στι κὰ στοι χεῖ α. Στὴν ἀ φε τη ρί α τῆς φυ σι ο κρα τι κῆς ἑρ μη νεί ας τοῦ Κό σμου βρί σκον ται οἱ φυ σι κὲς δυνά μεις, ἡ ἀ έ να η κί νη ση, με τα βο λὴ καὶ με τα σχη μα τι σμὸς τῶν ὁ ποί ων δη μι ουρ γεῖ τὴν ἐντύ πω ση τοῦ ἀν τι κει με νι κοῦ ψυ χι σμοῦ. Ὁ φυ σι ο κρα τι κὸς χα ρα κτῆ ρας τοῦ ἀρ χέ γο νου παν θεϊσμοῦ ἄ γει στὴν ἰ δέ α τῆς γο νι μό τη τας, τῆς συ νέ χειας δι α μέ σου τῶν ἀλ λα γῶν, τῆς πολ λα πλό τη τας τῶν κο σμι κῶν δυ νά με ων, ἐ πι κα λεῖ ται τὴν γο νι μό τη τα ὡς πα ρα μό νι μη δύ να μη τοῦ κο σμι κοῦ γί γνε σθαι καὶ τρέ πε ται πρὸς δυ νά μεις, οἱ ὁ ποῖ ες τὴν ἐκ φρά ζουν ἐν το νώ τε ρα. Ἡ λα τρεί α τῶν ἄ στρων καὶ ἰ δι αί τε ρα τοῦ ἡ λί ου καὶ τῆς σε λή νης ἐκ φράζε ται μὲ τὸν φυ σιο κρα τικὸ ἀνι μι σμό. Ἡ λα τρεί α τοῦ ἡ λί ου καὶ τῶν ἄλ λων ἄ στρων συν δέ ε ται μὲ τὸ ποι με νι κό-νο μα δι κό στά διο τῆς Προϊ στο ρίας, ἐ νῷ στὸ γε ωρ γι κὸ στά διο δό θη κε με γα λύ τε ρη ἔμ φα ση στὶς χθό νι ες θε ό τη τες. Με τὰ τὴν σε λή νη, ἡ ἡ λι ο λα τρί α ση μαί νει τὴν ἀ παρ χὴ τῆς εὐ ρύ τε ρης στρο φῆς πρὸς τὶς οὐ ρά νιες δυ νά μεις καὶ εἰ δι κώ τε ρα πρὸς τὸν οὐ ρα νό. Στὸν Ὀρ φι κὸ ὕ μνο «Ἄ στρων Θυ μία μα, Ἄ ρω μα» γί νε ται ἐ πί κλη ση ὑ παρ κτῶν φυ σι κῶν ὀν το τή των: «Τῶν ἀ στέ ρων τῶν ἐ που ρα νί ων τὸ ἱ ε ρὸ φῶς ἐ πι κα λοῦ μαι καὶ μὲ φω νὲς ἁ γι ώ τατες ἀ πευ θύ νω πρό σκλη ση πρὸς αὐ τοὺς τοὺς ἅ γιους θε ούς», «(ἀ στέ ρες), εἶ σθε αἰ ω νί ως οἱ γεν νή το ρες τῶν πάν των», «σεῖς εἶ σθε τὸ πε πρω μέ νο, ποὺ ἐ πι ση μαί νε τε κά θε μοι ραῖ ο. Σεῖς τῶν θνη τῶν ἀνθρώ πων κα θο ρί ζε τε τὴν θεϊ κὴ πο ρεί α»,