ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Ç «ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ» ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ê. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ πὶ 1/4 αἰῶνος τὸ περιοδικὸ αὐτὸ ἐρευνᾷ συστηματικὰ τὸ μὴ εὐ- χάριστο ἀντικείμενο τῆς φοβερῆς διαστρέβλωσης τῆς Ἱστορίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Πολλὲς φορὲς στὴν πορεία τῶν ἐρευνῶν αὐτῶν, ποὺ καλύπτουν πολλὲς χιλιάδες σελίδες τῶν τόμων τοῦ «Δ», αἰ- σθανθήκαμε ὀδυνηρὴ ἔκπληξη γιὰ τὴν ἔκταση τῶν παραποιήσεων, παραχα- ράξεων καὶ ἀποκρύψεων τοῦ ἀληθινοῦ παρελθόντος μας ἀπὸ τὴν «Ἱστορία τῶν Νικητῶν», δηλαδὴ τῶν χριστιανῶν (Εὐρωπαίων καὶ ἐγχωρίων). Ὅμως ποτὲ ἡ ἔκπληξή μας αὐτὴ δὲν ἔφθασε στὰ ὅρια ἐκείνης, ποὺ μᾶς προκάλεσε πρόσφατα (ἀπὸ τὶς 29 Αὐγούστου) ἡ χειμαρρώδης, πολλῶν σελίδων καὶ σὲ πολλὲς συνέχειες, ἀρθρογραφία τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ. Χριστοδούλου στὴν ἐφημερίδα «Ἀπογευματινή» τῆς Ἀθήνας. Μείναμε κυριολεκτικὰ ἐμβρόντητοι. Ἡ σειρὰ αὐτὴ τῶν ἄρθρων του [τὰ λέ- ει ὅλα ὁ τίτλος τους: «Ἡ συνάντηση (!!!) τοῦ Ἀρχαίου Ἑλληνισμοῦ μὲ τὸν Χριστιανισμό._Ὁ προσηλυτισμὸς (!!!) τῶν Ἑλλήνων»] ἔχει ξεπεράσει σὲ διαστρεβλώσεις, ἀποσιωπήσεις καὶ σοφίσματα ὅλα τὰ κείμενα καὶ τῶν πιὸ διακεκριμένων χαλκευτῶν τῆς «Ἱστορίας τῶν Νικητῶν». Δὲν πρόκειται βέβαια ἐδῶ νὰ ἀντικρούσωμε τὰ ψεύδη αὐτά, ποὺ ἀναμασᾷ στὴν δη- μοσιογραφικὴ ἐξόρμησή του καὶ ὁ κ. Χριστόδουλος, ψεύδη ποὺ ἔχουν πλειστάκις ἀ- νατραπῆ «σύρριζα» ἀπὸ στοιχεῖα, ἀποδείξεις, ντοκουμέντα, κείμενα κ.λπ., κ.λπ., ἀπὸ τὰ ὁποῖα βρίθει κάθε τεῦχος τοῦ «Δ». Θὰ ἀναφέρωμε μόνο τὴν πρώτη-πρώτη κιόλας φράση τῆς χειμαρρώδους ἀρθογραφίας του (ἀλήθεια, πότε ἄλλοτε «σύρθηκε» τόσο προκαθήμενος Ἐκκλησίας, Πάπας, Πατριάρχης, Ἀρχιεπίσκοπος, ὥστε νὰ γίνεται ἀρ- θρογράφος σὲ ἰδιωτικὸ μαζικὸ ἔντυπο;), ποὺ φτάνει καὶ περισσεύει, νομίζομε, γιὰ νὰ κρίνῃ κανεὶς τὸν βαθμὸ πνευματικῆς εὐθύνης τοῦ κορυφαίου πνευματικοῦ ταγοῦ τοῦ Ἑλληνισμοῦ: «Ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ θρησκεία δὲν κατελύθη διὰ διατάγματος οὔτε κατόπιν ἐ- πιθέσεων φανατισμένου ὄχλου», διαβεβαιώνει κατηγορηματικὰ τὸν σημερινὸ Ἕλληνα μὲ τὸ ἱερὸ κῦρος του καὶ ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ θρόνου του, γιὰ νὰ διερωτηθῇ παρακάτω: «Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ἀντιληφθῇ κανεὶς πὼς ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀπέρριψε τὴ θρη- σκεία του καὶ ἀσπάσθηκε μιὰν ἄλλη θρησκεία. Τί τὸν ὤθησε σὲ μία τόσο δραμα- τικὴ ἀπόφαση;» καὶ γιὰ νὰ ἐπιτεθῇ ἀσυγκράτητα κατὰ «τῶν παραμυθολογούντων, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀπίστευτο θράσος προσπαθοῦν νὰ ζέ- ψουν τὴν Ἱστορία στὸ ἅρμα τους.» Πῶς νὰ «ἀντιληφθῇ κανείς», ὅταν «δὲν ὑπάρχῃ διάταγμα»; * * *