ΔΑΥΛΟΣ/284, Ὀκτώβριος 2005 19037 Εἶμαι δὲ σίγουρος ὅτι ὁ Zundel δὲν εἶναι ὁ μόνος ποὺ καταδιώκεται, ἐπειδὴ ἐρευνᾷ τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια γύρω ἀπὸ τὸ «Ὁλοκαύτωμα» τῶν Ἑβραίων. Ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα ποὺ ἀναδύεται εἶναι: Μήπως ἡ παροῦσα κατάσταση τῆς κριτικῆς τοῦ Ὁλοκαυτώματος συμφέρει τοὺς Σιωνιστές, ἀφοῦ εἶναι εὐκολώτατο γι’ αὐτούς, λόγῳ τῆς ἀπόλυτης κυριαρχίας τους στὰ παγκόσμια μέσα προπαγάνδας, νὰ προσθέτουν στὸ τέλος τοῦ ἀληθι- νοῦ ἀριθμοῦ ἕνα μηδενικὸ (π.χ. 600.000 νὰ γίνεται 6.000.000), ὁπότε κάθε προσπάθεια εἶναι μάταιη, καθ’ ὅτι τὰ φαινόμενα διαβάλλονται πιὸ πολὺ ἀπὸ τὰ πράγματα («τὸ δοκεῖν διαβολὴν ἔσχε μείζονα τοῦ ποιεῖν»). Μὲ ἐκτίμηση Θεόφιλος Διαμαντᾶτος 113 63 Ἀθήνα Χριστιανισμός-Σιωνισμὸς καί... οἰκονομισμὸς Ἀγαπητὲ κύριε ἐκδότα, Θὰ ἤθελα νὰ μοιραστῶ μαζί σας ὡρισμένες σκέψεις μου ὡς πρὸς τὴν τακτικὴ τῶν πρώτων χριστιανῶν στὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία. Συγκεκριμένα γιὰ τὴν οἰκονομικὴ στρατηγική τους καὶ γιὰ τὶς ἐπιμέρους τακτικές τους. Ὁ νεοπλατωνικὸς φιλόσοφος Μάλχος (Πορφύριος) στὸ βιβλίο του (μὲ τὸν ὑποτιθέμενο τίτλο «Κατὰ Χριστιανῶν») ἀσχολήθηκε μὲ τὸ θέμα. Ὁ φιλόσοφος λοιπὸν γράφει (Ἀποκριτικὸς ΙΙΙ, 5), πὼς στὴν ἐποχή του (2ος-3ος αἰῶνας μ.Χ.) οἱ χριστιανοὶ ἀπόστολοι-ἱερεῖς πλησίαζαν ἄτομα χαμηλῆς παιδείας ἢ ἀδύναμης ψυχοσύνθεσης (ἢ καλύτερα καὶ τὰ δύο) καὶ στὸ ὄνομα μιᾶς ὑποτιθέμενης μεταθανάτιας παραδείσιας «ζωῆς» τὰ ἔπειθαν νὰ δανείσουν τὸ βιός τους στοὺς «φτωχούς». Γιὰ νὰ δοῦμε ὅμως, ποιοί ἦσαν οἱ πτωχοί; Ὁ «Λουκᾶς» (ἢ τὶς ἄλλος) στὶς «Πράξεις» Ε΄ 111 γράφει: «Ἀνὴρ δέ τις Ἀνανίας ὀνόματι σὺν Σαπφείρῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ἐπώλησε κτῆμα καὶ ἐνοσφίσατο ἀπὸ τῆς τιμῆς, συνειδυίας καὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ ἐνέγκας μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν. Εἶπε δὲ Πέτρος· Ἀνανία, διατί ἐπλήρωσεν ὁ σατανᾶς τὴν καρδίαν σου, ψεύσασθαί σε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον καὶ νοσφίσασθαι ἀπὸ τῆς τιμῆς τοῦ χωρίου;... Ἀκούων δὲ ὁ Ἀνανίας τοὺς λόγους τούτους πεσὼν ἐξέψυξε, καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας ταῦτα... ἔπεσε δὲ παραχρῆμα (ἡ Σαπφείρη) παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ (τοῦ Πέτρου) καὶ ἐξέψυξεν.» κ.λπ. Εἶναι ξεκάθαρο, ὅτι ἀπὸ τὸ 40 μ.Χ. ἕως τὸν 3ο αἰ. μ.Χ. συνεχίζεται ἡ ἴδια οἰκονομικὴ τακτική, ποὺ ἀποσκοπεῖ στὸ χρῆμα καὶ τὸν ἐκφοβισμὸ τῶν πιστῶν. Ἄλλωστε καὶ ὁ πατριάρχης Νέας Ρώμης Ἰωάννης ὁ «Χρυσόστομος», γιὰ νὰ κατεδαφίζῃ ναοὺς ἐθνικῶν ἔκανε ἐράνους στὶς κυρίες τῆς «καλῆς κοινωνίας» τῆς Κων/πολης. Τὴν ἴδια στρατηγικὴ δὲν ἐφαρμόζουν ἀκόμη καὶ σήμερα; Ἡ «ἁ- γία» Ἀθανασία τοῦ Αἰγαλέω, ὁ τάδε μὲ τὶς τοιχογραφίες ἀπὸ φυστικέλαιο στὴν Κύπρο μέ... τὸ ἀναψυκτήριο πρὸ τοῦ προσκυνήματος κ.λπ. (Εὐτυχῶς τὸν «τσίμπησε» ὁ Χαρδαβέλας.) Ὁ Χριστιανισμὸς στοὺς πρώτους αἰῶνες δὲν ἐξαπλώθηκε πέραν τῆς Ρώμης, διότι μέχρις ἐκεῖ εἶχε διαδοθῆ ὁ Στωικισμός, ἀναφέρει ὁ Δ. Λιαντίνης στὸ βιβλίο του «Στοὰ καὶ Ρώμη». Ὁ Κράτης, γράφει ὁ ἴδιος, σκώπτοντας τὸ μαθητή του Ζήνωνα (ἱδρυτὴ τῆς Στοᾶς) τοῦ λέγει: -Φοινικίδιον! Ὁ Πέτρος κι ὁ Παῦλος (οἱ δύο γυρολόγοι μὲ τὴ λατέρνα», λέγει ὁ ἴδιος στὸ βιβλίο « Γκέμμα»), πάτησαν ἐπὶ τοῦ Στωικισμοῦ, γιὰ νὰ διαδώσουν τὸ Χριστιανισμό. Γιατί; Διότι: Οἱ στωικοὶ εἶχαν τὸ ζῆλο, ποὺ ἅρμοζε εἰς θρησκείαν καὶ οὐχὶ σὲ φιλοσοφικὸ ρεῦμα. «Βοηθάει (ὁ Ἕλλην) πρόθυμα καὶ τὸν ξένο, μὲ τὴν ἰδέα μάλιστα, ποὺ χάρις στοὺς μεγάλους στωικοὺς πάντα τὸν κατέχει, μιᾶς πανανθρώπινης κοινωνίας. Τοῦ ἀρέσει νὰ δίνῃ στὸν ἀσθενέστερο, στὸν ἀβοήθητο· εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνας τρόπος ὑπεροχῆς.» Μενούτιου Ἄπιου, «Περὶ Ἑλλήνων» σελ. 22, ἔκδ. «Ἐλευσίς». Σ’ αὐτὴ τὴν ἰδέα λοιπὸν ὁ Γαμαλιὴλ Σαμουὴλ ἐπένδυσε, ἐνδύοντάς τη χριστιανικῶς. Κι ὅμως, παρ’ ὅλα αὐτὰ οἱ Ἕλληνες, γιὰ νὰ ἐκχριστιανισθοῦν χρειάστηκε ὁ Ἀλάριχος, ὁ Θεοδόσιος, ὁ Ἰουστιανιανὸς κ.ἄ., ἄν καὶ ἀπέτυχαν καὶ αὐτοὶ ἐν τέλει, διότι σήμερα ἐν Ἑλλάδι ὑπάρχουν 1.000.000 πολίτες, ποὺ δὲν εἶναι χριστιανοὶ (ἐκ τῶν ὁποίων 300.000 ἐθνικοί) μᾶς πληροφοροῦν οἱ δημοσκοπήσεις. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ ἐλευθερία νὰ ἡττηθῇ ἀπὸ τὸν φανατισμό; Ἐλπίζοντας σὲ δημοσίευση τῶν σκέψεών μου σᾶς χαιρετῶ. Μετὰ τιμῆς Γεώργιος Σαρρῆς Σκάλα Λακωνίας