ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΡΕΣΟ: ΕΝΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΑΤΟ ΕΥΡΗΜΑ η μαν τι κὰ ἀρ χαι ο λο γι κὰ εὑ ρή μα τα ἦρ θαν στὸ φῶς στὴ Σκά λα Ἐ ρε σοῦ Λέ σβου με τὰ ἀ πὸ ἀ να σκα φι κὴ ἔ ρευ να, ποὺ πραγ μα τοποι εῖ στὴν πε ρι ο χὴ ἡ Κ΄ Ἐ φο ρεί α Προ ϊ στο ρι κῶν καὶ Κλα σι κῶν Ἀρ χαι ο τή των. Σὲ οἰ κό πε δο ἰ δι ο κτη σί ας Γ. Χα χα λᾶ ἐν το πί στη κε τμῆ μα ὑ στε ρο αρ χα ϊ κοῦ νε κρο τα φεί ου τῆς ἀρ χαί ας πό λης τῆς Ἐ ρε σοῦ. Σύμφω να μὲ μαρ τυ ρί ες τῶν κα τοί κων στὸ ἐ σω τε ρι κὸ τῶν τα φῶν βρέ θη καν κτερί σμα τα, νο μί σμα τα καὶ ἀν τι κεί με να ἀ πὸ γυα λί. Τὸ εὕ ρη μα ὅ μως ποὺ κι νεῖ τὸ ἐν δι α φέ ρον, εἰδικώτερα μάλιστα ἂν ταυ τι στῇ μὲ τὰ συμ πε ρά σμα τα τῶν ἀρ χαι ο λό γων, ποὺ εἶ ναι ἀ κό μα σὲ ἐ ρευ νη τι κὸ στά διο, εἶ ναι μί α στλεγ γί δα. Ὡς γνω στό, ἡ στλεγ γί δα ἦ ταν ἕ να ἐ πί μη κες σκεῦ ος, χάλ κι νο ἢ σι δε ρέ νιο, ποὺ χρη σι μοποι ή θη κε ἀ πὸ ἀ θλη τὲς γιὰ τὸν κα θα ρι σμὸ τοῦ σώ μα τός τους ἀ πὸ τὸ λά δι, τὴ σκό νη καὶ τὴν ἄμ μο, ποὺ ἀ να μει γνυ ό ταν μὲ τὸν ἱ δρῶ τα κα τὰ τὴν ἄ θλη σή τους. Μὲ τὸ κοῖ λο μέ ρος τοῦ ἐρ γα λεί ου μπο ροῦ σαν μὲ εὔ κο λο τρό πο νὰ ἀ πο μα κρύ νουν τὰ ὑ πο λείμ μα τα. Ἡ βα σι κὴ λε πτο μέ ρεια – ποὺ θὰ κα θο ρί σῃ καὶ τὴν σπου δαι ό τη τα τῶν συμ πε ρα σμά των τῶν ἀρ χαι ολό γων – εἶ ναι ὅ τι ἡ στλεγ γί δα ἐν το πί στη κε σὲ γυ ναι κεῖ ο τά φο! Τί μπο ρεῖ ἆ ρα γε νὰ ση μαί νῃ αὐ τό; Μέ χρι σή με ρα ἡ στλεγ γί δα ἔ χει ἐν το πι στῆ μό νο σὲ ἀν δρι κοὺς τά φους. Ἂν τε λι κῶς ἐ πι βε βαι ω θοῦν οἱ πρῶ τες «ὑ πο ψί ες», τό τε βρι σκό μα στε μπρο στὰ σὲ μί α με γά λη ἀ να κά λυ ψη στὴ Σκά λα Ἐ ρε σοῦ, μὲ παγ κό σμιο ἐν δι α φέ ρον: Τὸν ἐν το πι σμὸ τοῦ τά φου μιᾶς ἀρ χαί ας Ἑλ λη νί δας ἀ θλή τριας! Ἀ πὸ τὴν Κ΄ Ἐ φο ρεί α Προ ϊ στο ρι κῶν καὶ Κλα σι κῶν Ἀρ χαι ο τή των Μυ τι λή νης – καὶ ὅ πως δυ στυ χῶς συμ βαί νει σὲ αὐ τὲς τὶς πε ρι πτώ σεις – δὲν μπο ρεῖ νὰ γί νῃ κά ποι α ἐ πί ση μη ἀ να κοίνω ση, οὔ τε ἐ πι βε βαι ώ νε ται τὸ εἶ δος τῶν εὑ ρη μά των ποὺ ἔ χουν ἐν το πι στῆ, ἂν δὲν ὁ λο κληρω θῇ τὸ ἔρ γο τῶν ἀρ χαι ο λό γων. Σὲ σχε τι κὴ ἐ πι κοι νω νί α μὲ τὴν Δι ευ θύν τρια τῆς Ἐ φο ρείας κυ ρί α Ἀ γλα ΐ α Ἀρ χον τί δου – Ἀρ γύ ρη, μᾶς ἐ νη μέ ρω σε ἐγ γρά φως ὅ τι τὰ εὑ ρή μα τα ποὺ ἦρ θαν στὸ φῶς ἀ πὸ τὴν ἔ ρευ να, ὅ πως ἐ ξάλ λου καὶ τὰ εὑ ρή μα τα ὅ λων τῶν ἀ να σκα φῶν, ἔ χουν ἰ δι αί τε ρη ἐ πι στη μο νι κὴ ἀ ξί α, ἀ φοῦ ἀ ξι ο λο γού με να ποι κι λο τρό πως καὶ συ σχε τι ζό μενα μὲ τὰ ἱ στο ρι κὰ στοι χεῖ α ἐ πι τρέ πουν τὴν ἐ ξα γω γὴ συμ πε ρα σμά των, ποὺ βο η θοῦν στὴν ἀ να σύ στα ση τῆς εἰ κό νας τοῦ ἀρ χαί ου κό σμου στὴν ἀρ χαί α πό λη τῆς Ἐ ρε σοῦ. Ἐ πί σης ὅ τι ἡ ἔ ρευ να βρί σκε ται σὲ πρώ ι μο στά διο, κα θὼς ἡ συν τή ρη ση τῶν εὑ ρη μά των τώ ρα ὁ λο κληρώ νε ται. Ἑ πο μέ νως – ὅ πως ση μει ώ νει ἡ κυ ρί α Ἀ γλα ΐ α Ἀρ χον τί δου –Ἀρ γύ ρη– ἡ ἐ ξα γω γὴ συμ πε ρα σμά των εἶ ναι στὴν πα ροῦ σα φά ση ἐ πι σφα λής. Κά τι τέ τοι ο ὅ μως θὰ γί νῃ ἀ μέ σως με τὰ τὴν ὁ λο κλή ρω ση τῆς δι α δι κα σί ας συν τή ρη σης τῶν εὑ ρη μά των στὴ δη μο σί ευ ση τῆς συγ κε κρι μέ νης ἀ να σκα φῆς. Σὲ ἐ ρώ τη μά μας σχε τι κὰ μὲ τὴν πο ρεί α τῶν ἀ να σκα φῶν ἡ δι ευ θύν τρια τῆς Κ΄ Ἐ φο ρεί ας Προ ϊ στο ρι κῶν καὶ Κλα σι κῶν Ἀρ χαι ο τή των Μυ τι λή νης ἀ παν τᾷ ὅ τι ξε κί νη σε πρό γραμ μα ἀ νά δει ξης τῆς Ἀρ χαί ας Ἐ ρε σοῦ. Στὰ πλαί σια τῶν ἐρ γα σι ῶν αὐ τῶν πε ρι λαμ βά νε ται καὶ ἡ κα τα σκευ ὴ τοῦ νέ ου Μου σεί ου Ἐ ρε σοῦ, ὅ που θὰ φι λο ξε νοῦν ται εὑ ρή μα τα ἀ πὸ ὅ λη τὴν πε ρι ο χὴ τῆς ἀρ χαί ας Ἐ ρε σί ας, τὰ ὁ ποῖ α ἀ πο τε λοῦν ἀ δι ά ψευ στους μάρ τυ ρες τῆς εὐ η με ρίας τῆς πε ρι ο χῆς κα τὰ τὴν Ἀρ χαι ό τη τα. Τα ξι αρ χού λα Λα δᾶ Στὴν ἔ ναν τι σε λί δα: Φω το γρα φί α στλεγ γί δος.