Η ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΙΑΕΩΝ Αλ. Γιαννακὸς --- ̓Αντωνιάδης: 9 ̓Αντιστασιακοὶ ρυθμοί(σ. 77 1982) ο Εἰρηνικοὶ ρυθμοί (σ. 93 - 1983) ο ΠΠροδρομικοὶ ρυθμοί (σ. 95 - 1984). Αὐτὰ τὰ τρία βιβλία ἔλαβε ὁ 4αυλός ἀπ ̓ τὸν κ. ̓Αλ. Γιαννακό --- ̓Αντωνιάδη, μαζὶ μὲ λίγα λόγια ποὺ γράφτηκαν ἀπ ̓ τὸν ἴδιο --κατασταλάγματα τῆς πορείας ἑνὸς Μαρξιστή ἀπ ̓ τὰ χρόνια τῆς κατοχῆς μέχρι σήμερα: Διαβάστε τί λέει ἀπευθυνόμενος στὸ «Δαυλό:» -- Λέω πὼς ἡ ἐθνική μας ̓Αντίσταση καὶ τὰ «μετ ̓ αὐτήν» ξεπερνοῦν τὴν πολιτικὴ μπαίνοντας δυναμικὰ στὸ κύκλωμα ὕλη - πνεῦμα γιὰ προβληματισμὸ στὴ σύγχρονη ἑλλήνικὴ σκέψη [ ̓Αντιστασιακοὶ ρυθμοῆ. --έω πὼς ὁ ἀγῶνας γιὰ Εἰρήνη μπαίνει δυναμικὰ στὸ κύκλωμα θάνατος - ζωή καλώντας τὸν κάθε ἄνθρωπο νὰ πάρει θέση γιὰ τὴν ὑπαρξή του «ἢ οὔ...» [Εἱρηνικοὶ ῥυθμοή. --έω ---νά τί λέω: Φυλλομετρεῖστε καὶ θὰ δεῖτε... τὰ γραφτὰ στό «Δαυλό» (εἶμαι συνδρομητής) ἄλλα μὲ βρίσκουν σύμφωνο, ἄλλα ὄχι --- συνδετικός ὅμως κρίκος ἡ ἑλληνικότητα (κι) ἡ ἀέναη συνεχειά της στὴ γόνιμη σκέψη), πούναι δὰ ἡ κεντρικὴ ἰδέα στά... προδρομικά μου! --- 1.1/.δ4. -- Ἐγκάρδια, ̓Αλ. ̓Αντωνιάδης (Γι Ἰαννακός). Στὸν κ. ̓Αλ. ̓Αντωνιάδη --- Γιαννακό, ποὺ δὲν γνωρίζουμε προσωπικά, ὁ συνεργάτης τοῦ 4αυλοῦ Η.Λ.Τ., κατ’ ἐντολὴν τοῦ περιοδικοῦ, γράφει: 1. Φυλλομέτρησα μὲ προσοχὴ κι’ ἔσκυψα ἀρκετὲς ὧρες πάνω στὰ δικά σου κείμενα, προσπαθῶντας μέσα ἀπ ̓ τὶς ὀδύνες καὶ τὰ ξεσπάσματα τῆς ψυχῆς σου νὰ κατανοήσω τὰ συμπεράσματά σου. Δὲν νομίζω ὅμως ὅτι, ἄν ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ τὰ λόγια σου, πὼς ἀπ ̓ τὰ κείμενά σου ἄλλα μὲ βρίσκουν σύμφωνο κι’ ἄλλα ὄχι ἤ ἀκόμη πὼς κι’ ἐγὼ μὲ τὰ «γραπτά» τοῦ 4αυλοῦ σ ̓ ἄλλα συμφωνῶ ἤ διαφωνῶ, τὸ θέμα τελειώνει ἐδῶ. ̓Ασφαλῶς ὄχι" καὶ θεωρῶ ὅτι κι’ ἐσὺ ἐπιδιώκεις, μὲ τὸν τρόπο σου, νὰ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΕΒΛΗΚΟΣ Τὸ πρόβλημα τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου δὲν τοῦ ἐνεργεῖν. 4ὲν κατοχυρώνει κανεὶς τὴν εἰῥρήνη. Ἢ εἰρήνη κατοχυρώνει αὐτόν. Δὲν φθάεἶναι πῶς θὰ διαγράψη μιὰ πορεία πρὸς τὴν νει κανεὶς στὴν ἀλήθεια. Ἢ ἀλήθεια φθάνει σ ̓ } εἰρήνη ἢ τὴν ἀλήθεια ἔξω του. Αὐτὸ ἔχει δοκιαὐτόν. Τὰ δύο τοῦτα ἀποτελοῦν ποιότητες μασθῆ -- καὶ ἀποτύχει; Τὸ πρόβλημα εἶναι τοῦ νοῦ καὶ ὄχι ἐπιτεύγματά του, τρόπους λειπῶς ὁ καθένας μας, ὡς συγκεκριμένο καὶ αὐτουργίας του καὶ ὄχι προϊόντα τῆς λειτουρτόφωτο ὃν, θὰ συλλάβη τὴν ἀναγκαιότητα --γίας του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ποὺ ἡ εἰρήνη καὶ ἐν συνεχεία θὰ διαγράψη μιὰ πορεία --- γιὰ -καὶ ἡ ἀλήθεια δὲν πραγματώνονται ποτὲ ἔξω τὴν εἰρήνη καὶ τὴν ἀλήθεια μέσα του. Τοῦτο ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. ̓Απλούστατα δὲν εἶναι ἐπροὐποθέτει ὄχι μόνο ἀγάπη γιὰ τὴν αὐτοΚεῖ ἡ θέση των. Δὲν ἀποτελοῦν τὴν κατάληξη γνωσία, προὐποθέτει ἔνστικτο γιὰ τὸ πῶς θὰ ἑνὸς δρόμου. ̓Αποτελοῦν τὴν ἀρχή του. ἐπιτευχθῆ αὐτή.. Τὸ πρόβλημα δηλαδὴ τοῦ σημερινοῦ ἀνἪ εἰρήνη καὶ ἡ ἀλήθεια δὲν ἀντανακλοῦν ἕθρώπου δὲν λύνεται. Αἴρεται --- ὅταν συνειδὴνα περιεχόμενο. Αντανακλοῦν ἕνα τρόπο τοποιήσει, ὅτι τὸ ἀντιμετωπίζει ἐπειδὴ προπροσέγγισης στὸ ὅποιο περιεχόμενο. Δὲν ἀνβάλλει τὰ πάντα πρὸς τὰ ἔξω. Σταματώντας τιπροσωπεύουν ἀντικειμενοποιημένες κατανὰ προβάλλη, δὲν ἔχει καὶ τὸ πρόβλημα. στόσεις ἢ ἰδεατά μορφώματα. ΑντιπροσωΑἰμίλιος Μπουρατίνος πεύουν προσωπικὲς ἐμβιώσεις καὶ τρόπους