Η ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΙΑΕΩΝ Αλ. Γιαννακὸς --- ᾽Αντωνιάδης: 9 ᾽Αντιστασιακοὶ ρυθµοί(σ. 77 - 1982) ο Εἰρηνικοὶ ρυθµοί (σ. 93 - 1983) ο ΠΠροδρομικοὶ ρυθμοί (σ. 95 - 1984). Αὐτὰ τὰ τρία βιβλία ἔλαβε ὁ 4αυλός ἀπ᾽ τὸν κ. ᾽Αλ. Γιαννακό --- ᾿Αντωνιάδη, μα- ζὶ μὲ λίγα λόγια ποὺ γράφτηκαν ἀπ᾽ τὸν ἴδιο --κατασταλάγµατα τῆς πορείας ἑνὸς Μαρξιστή ἀπ᾽ τὰ χρόνια τῆς κατοχῆς μέχρι σήµερα: Διαβάστε τί λέει ἀπευθυνόμενος στὸ «Δαυλό:» -- Λέω πὼς ἡ ἐθνική µας ᾿Αντίσταση καὶ τὰ «μετ᾽ αὐτήν» ξεπερνοῦν τὴν πολιτικὴ μπαί- νοντας δυναμικὰ στὸ κύκλωμα ὕλη - πνεῦμα γιὰ προβληματισμὸ στὴ σύγχρονη ἑλλή- νικὴ σκέψη [᾿Αντιστασιακοὶ ρυθµοῆ. --έω πὼς ὁ ἀγῶνας γιὰ Εἰρήνη μπαίνει δυναμικὰ στὸ κύκλωμα θάνατος - ζωή κα- λώντας τὸν κάθε ἄνθρωπο νὰ πάρει θέση γιὰ τὴν ὑπαρξή του «ἢ οὔ...» [Εἱρηνικοὶ ῥυθμοή. --έω ---νά τί λέω: Φυλλομετρεῖστε καὶ θὰ δεῖτε... τὰ γραφτὰ στό «Δαυλό» (εἶμαι συν- δρομητής) ἄλλα μὲ βρίσκουν σύμφωνο, ἄλλα ὄχι --- συνδετικός ὅμως κρίκος ἡ ἑλλη- νικότητα (κι) ἡ ἀέναη συνεχειά της στὴ γόνιμη σκέψη), πούναι δὰ ἡ κεντρικὴ ἰδέα στά... προδροµικά μου! --- 1.1/.δ4. -- Ἐγκάρδια, ᾿Αλ. ᾽Αντωνιάδης (Γι Ἰαννακός). Στὸν κ. ᾽Αλ. ᾽Αντωνιάδη --- Γιαννακό, ποὺ δὲν γνωρίζουμε προσωπικά, ὁ συνερ- γάτης τοῦ 4αυλοῦ Η.Λ.Τ., κατ’ ἐντολὴν τοῦ περιοδικοῦ, γράφει: 1. Φυλλομέτρησα μὲ προσοχὴ κι’ ἔσκυψα ἀρκετὲς ὧρες πάνω στὰ δικά σου κείµενα, προσπαθῶντας µέσα ἀπ᾿ τὶς ὀδύνες καὶ τὰ ξεσπάσματα τῆς ψυχῆς σου νὰ κατα- νοήσω τὰ συμπεράσματά σου. Δὲν νομίζω ὅμως ὅτι, ἄν ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ τὰ λό- για σου, πὼς ἀπ᾽ τὰ κείµενά σου ἄλλα μὲ βρίσκουν σύμφωνο κι’ ἄλλα ὄχι ἤ ἀκόμη πὼς κι’ ἐγὼ μὲ τὰ «γραπτά» τοῦ 4αυλοῦ σ᾽ ἄλλα συμφωνῶ ἤ διαφωνῶ, τὸ θέµα τε- λειώνει ἐδῶ. ᾿Ασφαλῶς ὄχι" καὶ θεωρῶ ὅτι κι’ ἐσὺ ἐπιδιώκεις, μὲ τὸν τρόπο σου, νὰ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΕΒΛΗΚΟΣ Τὸ πρόβλημα τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου δὲν τοῦ ἐνεργεῖν. 4ὲν κατοχυρώνει κανεὶς τὴν εἰ- εἶναι πῶς θὰ διαγράψη μιὰ πορεία πρὸς τὴν } εἰρήνη ἢ τὴν ἀλήθεια ἔξω του. Αὐτὸ ἔχει δοκι- µασθῆ -- καὶ ἀποτύχει; Τὸ πρόβλημα εἶναι πῶς ὁ καθένας μας, ὡς συγκεκριµένο καὶ αὐ- τόφωτο ὃν, θὰ συλλάβη τὴν ἀναγκαιότητα --- καὶ ἐν συνεχεία θὰ διαγράψη μιὰ πορεία --- γιὰ τὴν εἰρήνη καὶ τὴν ἀλήθεια µέσα του. Τοῦτο προὐποθέτει ὄχι µόνο ἀγάπη γιὰ τὴν αὐτο- γνωσία, προὐποθέτει ἔνστικτο γιὰ τὸ πῶς θὰ ἐπιτευχθῆ αὐτή.. Ἢ εἰρήνη καὶ ἡ ἀλήθεια δὲν ἀντανακλοῦν ἕ- να περιεχόµενο. Αντανακλοῦν ἕνα τρόπο προσέγγισης στὸ ὅποιο περιεχόµενο. Δὲν ἀν- τιπροσωπεύουν ἀντικειμενοποιημένες κατα- στόσεις ἢ ἰδεατά μορφώματα. Αντιπροσω- πεύουν προσωπικὲς ἐμβιώσεις καὶ τρόπους ῥρήνη. Ἢ εἰρήνη κατοχυρώνει αὐτόν. Δὲν φθά- νει κανεὶς στὴν ἀλήθεια. Ἢ ἀλήθεια φθάνει σ᾽ αὐτόν. Τὰ δύο τοῦτα ἀποτελοῦν ποιότητες τοῦ νοῦ καὶ ὄχι ἐπιτεύγματά του, τρόπους λει- τουργίας του καὶ ὄχι προϊόντα τῆς λειτουρ- γίας του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ποὺ ἡ εἰρήνη -καὶ ἡ ἀλήθεια δὲν πραγματώνονται ποτὲ ἔξω ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. ᾿Απλούστατα δὲν εἶναι ἐ- Κεῖ ἡ θέση των. Δὲν ἀποτελοῦν τὴν κατάληξη ἑνὸς δρόμου. ᾿Αποτελοῦν τὴν ἀρχή του. Τὸ πρόβλημα δηλαδὴ τοῦ σημερινοῦ ἀν- θρώπου δὲν λύνεται. Αἴρεται --- ὅταν συνειδὴ- τοποιήσει, ὅτι τὸ ἀντιμετωπίζει ἐπειδὴ προ- βάλλει τὰ πάντα πρὸς τὰ ἔξω. Σταματώντας νὰ προβάλλη, δὲν ἔχει καὶ τὸ πρόβλημα. Αἰμίλιος Μπουρατίνος