ΠΡΥΤΑΝΙΣ «ΞΕΓΥΜΝΩΝΕΙ» ΠΡΥΤΑΝΙΝ: Ὄρ γιο ἀ θλι ο τή των στὸ Πα νε πι στή μιο Ἀθηνῶν καθηγητὴς καὶ π. πρύτανις τοῦ Παν τεί ου Πα νε πι στη μί ου κ. Β. Φί λιας προ έ βη μὲ δη μο σι ευ θεῖ σα ἐ πι στο λή του σὲ σο βα ρώ τα τη κα ταγ γε λί α, ἡ ὁ ποί α ἀ φο ρᾷ στὴν (πα γι ω μέ νη πλέ ον) κα τά στα ση ἀ πο σά θρω σης, ποὺ ἐ πι κρα τεῖ στὴν Ἀ νώ τα τη Ἐκ παί δευ ση καὶ πιὸ συγ κε κρι μέ να στὸ Πα νε πι στή μιο Ἀ θη νῶν. Ὁ κ. Φί λιας θί γει τὸ θέ μα τῆς ἀ ναξι ο κρα τί ας, τῆς κα κῆς δι οί κη σης καὶ κά κι στης δι α χεί ρι σης, κα θὼς καὶ τῆς ὀ λι γω ρί ας στὴν ἐ φαρ μο γὴ τῶν νό μων πα ρα θέ τον τας ἀ πο δει κτι κὰ στοι χεῖ α μὴ ἐ πι δε χό με να ἀμ φι σβή τη ση. (Σὲ κά θε πε ρί πτω ση, ὁ κ. Φί λιας κα το νο μά ζει τὰ πρό σω πα, ποὺ ἐμ πλέ κον ται σ’ αὐ τὲς τὶς θλι βε ρὲς ὑ πο θέ σεις.) Στα χυ ο λο γοῦ με: – Μὴ ὁ λο κλή ρω ση τοῦ κτη ρί ου τοῦ Χη μι κοῦ καὶ Φαρ μα κευ τι κοῦ Τμή μα τος τῆς Φυ σι κομα θη μα τι κῆς Σχο λῆς (με τὰ ἀ πὸ 22 χρό νια), ἀ που σί α ἐ λέγ χου τοῦ κτη ρί ου ἀ πὸ τὴν ἁρ μό δια ἐ πι τρο πὴ καὶ βε βαί ως μὴ πα ρα λα βή του. Ἂς ση μει ώ σου με καὶ τὴν (μέ χρι σή με ρα) «ὑ πέρ βα ση» τῆς τάξεως τῶν 2,5 δι σε κα τομ μυ ρί ων δραχ μῶν στὸν προ ϋ πο λο γι σμὸ τοῦ ἔρ γου. – Πα ρά νο μες προ α γω γὲς με λῶν τοῦ δι δα κτι κοῦ προ σω πι κοῦ τὶς πα ρα μο νὲς τῆς συν τα ξιο δό τη σής τους (χω ρὶς νὰ ἔ χῃ προ η γη θῆ οὔ τε μί α ὥ ρα δι δα σκα λί ας). Σ’ αὐ τὸ τὸ ση μεῖ ο ὀ φείλου με νὰ ἐ πι ση μά νου με τὸ καί ριο πλῆγ μα, ποὺ κα τέ φε ρε στὴν ἀ να πο τε λε σμα τι κό τη τα τοῦ συ στή μα τος ὁ κ. Μπαμ πι νι ώ της, «συ νερ γά τες» τοῦ ὁ ποί ου προ ή χθη σαν κα τό πιν εἰ ση γη τι κῶν ἐκ θέ σε ων, ποὺ συ νε τά χθη σαν μέ σα σ’ ἕ να Σαβ βα το κύ ρια κο (ἀ πὸ εἰ ση γη τὲς πα νε πι στη μί ων ἐ κτὸς Ἀ θη νῶν), τὴν στιγ μὴ ποὺ ἡ ὁ λο κλή ρω ση τῆς δι α δι κα σί ας προ α γω γῆς ἀ παι τεῖ χρό νια. – Πα ρά νο μη πρόσ λη ψη 678 ἐ κτά κτων ὑ παλ λή λων (πρυ τα νεῖ ες Στα θό που λου, Γέ τμου, Δη μόπου λου, Μπαμ πι νι ώ τη, φύλ λα τῆς Ἐ φη με ρί δας τῆς Κυ βερ νή σε ως 202 τῆς 13/9/2001, 307 τῆς 10/12/2001 κ.λπ.) μὲ μό νο κρι τή ριο τοὺς συγ γε νι κοὺς δε σμοὺς τῶν προσ λη φθέν των μὲ μέ λη τοῦ δι δα κτι κοῦ προ σω πι κοῦ τοῦ Πα νε πι στη μί ου Ἀ θη νῶν (δη λα δὴ χω ρὶς νὰ ἔ χουν προ η γουμέ νως λά βει μέ ρος σὲ δι α γω νι σμὸ τοῦ ΑΣΕΠ ἤ νὰ πλη ροῦν τὶς ἀ πα ραί τη τες προ ϋ πο θέ σεις), γε γο νός, ποὺ ἀ ναγ κά σθη κε νὰ πα ρα δε χθῇ καὶ ὁ κ. Μπαμ πι νι ώ της. – Πα ρα πομ πὴ στὴν Δι και ο σύ νη τοῦ πρυ τά νε ως κ. Μπαμ πι νι ώ τη κα θὼς καὶ ἄλ λων 5 ὑ ψηλό βαθ μων στε νῶν συ νερ γα τῶν του γιὰ πα ρά βα ση κα θή κον τος κα τ’ ἐ ξα κο λού θη ση. Πρόκει ται γιὰ μί α ἀ κό μη πα ρά νο μη πρόσ λη ψη (χω ρὶς δι α γω νι σμὸ ΑΣΕΠ) δύο ὀ δον τιά τρων καὶ –προ κει μέ νου νὰ ἀν τι με τω πι σθοῦν οἱ δι α μαρ τυ ρί ες– τὴν «ἐκ πό νη ση» εἰ κο νι κοῦ ἐ ρευ νη τι κοῦ προ γράμ μα τος, ὅ που ἐν τάσ σον ται οἱ δύο προ σλη φθεῖσες ὡς ἐ ρευ νή τρι ες (ἐ νῷ στὴν πραγ ματι κό τη τα εἶ ναι ἐ λεγ κτὲς ὀ δον τί α τροι). (Ση μει ω τέ ον ὅ τι ἡ μί α «ἐ ρευ νή τρια» εἶ ναι ἀ νι ψιὰ τοῦ κ. ἀν τι πρυ τά νε ως καὶ τὴν στιγ μὴ ποὺ προ σε λή φθη δὲν ἦ ταν κἄν ἐγ γε γραμ μέ νη στὸν Ὀ δον τια τρι κὸ Σύλ λο γο Ἀ θη νῶν.) Πρό σφα τα ὁ πρω θυ πουρ γὸς κ. Κ. Κα ρα μαν λῆς κοι νο ποί η σε στὸν ἑλ λη νι κὸ λα ὸ τὴν ἐ πιθυ μί α του νὰ με τα τρα πῇ ἡ Ἑλ λά δα σὲ χώ ρα πα ρα γω γῆς γνώ σης καὶ πο λι τι σμοῦ καὶ τὴν ταυ τό χρο νη δι α πί στω σή του, ὅ τι κά τι τέ τοι ο δὲν εἶ ναι σή με ρα ἐ φι κτό. Ἀλ λὰ πῶς νὰ εἶ ναι ἐ φι κτό, ὅ ταν τὰ ἀ νώ τα τα ἐκ παι δευ τι κὰ ἱ δρύ μα τα τῆς χώ ρας ἐ λέγ χων ται ἀ πὸ ἀν θρώ πους ποὺ δὲν ἔ χουν ὅ ρια στὴ δι ά πρα ξη τέ τοι ων, ὅ πως οἱ προ α να φερ θεῖ σες, ἀ θλι ο τή των. Γνώ ση καὶ πο λι τι σμὸς πα ρή χθη σάν πο τε μὲ τὴν ἀ πά τη, τὸ βό λε μα ἡ με τέ ρων καὶ τὴν ἐ ξυ πη ρέ τη ση ἰ δι ο τε λῶν σκο πῶν; Α.Γ.