ΕΚΚΛΗΣΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ 4-0 Ἡ ἀνωτατοποίηση τῶν ἱεροδιδασκαλείων ὴν ὥρα ποὺ τὸ πανελλήνιο ἀποπροσανατολιζόταν συστηματικὰ ἀπὸ τὴν ἠχορύπανση τῶν Μ.Μ.Ε., «μα- γειρεύθηκε» κρυφὰ ἡ ἀνωτατοποίηση τῶν τεσσάρων ἱερατικῶν σχολῶν, ποὺ ἐλέγχονται ἀπὸ τὴν Ἐκκλη- σία. Πῶς ἕνας ἐξω-πολιτικὸς φορέας, ὅπως θεωρεῖται ἡ Ἐκκλησία, κατώρθωσε νὰ φέρῃ στὰ μέτρα της τὴν νομοθετικὴ καὶ ἐκτελεστικὴ κοσμικὴ ἐξουσία, σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ὁ καισα- ροπαπισμὸς ἀποτελεῖ μακρυνὸ παρελθόν; Στὸ ἐκπαιδευτικὸ αὐτὸ πραξι- κόπημα ὑπῆρξαν κάποιες ψιλοαντιδράσεις «γιὰ τὴν τιμὴ τῶν ὅπλων», καὶ πλέον οὐ: τὸ πολιτικο-πνευματικὸ γενικὸ καθεστὼς τοῦ Ἑλληνοχρι- στιανισμοῦ ἀπέδειξε καὶ πάλι ὅτι εἶναι «ἑνωμένο-δυνατό». Στὸ Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων ὑπάρχει ὁλόκληρη ὑποδο- μὴ ὑπὸ τὸν ὑφυπουργό, ἡ ὁποία προωθεῖ τὶς ἐκκλησιαστικὲς ὑποθέσεις. Λειτουργεῖ Γενικὴ Γραμματεία Θρησκευμάτων μὲ Γενικὴ Διεύθυνση Θρησκευμάτων, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τὶς διευθύνσεις: • Ἐκκλησιαστικῆς Διοικήσεως μὲ τὰ τμήματα Ἐκκλησιαστικῶν Διοικητικῶν Θεμάτων καὶ Ἱερῶν Ναῶν – Ἱερῶν Μονῶν – Ἐφημεριακοῦ Κλήρου. • Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ Θρησκευτικῆς Ἀγωγῆς μὲ τὰ τμήματα Προσωπικοῦ καὶ Διοικητικοῦ. • Ἑτεροδόξων – Ἑτεροθρήσκων μὲ δύο ὁμώνυμα τμήματα. Στὴν Ἑλλάδα λειτουργοῦν 9 ἐκκλησιαστικὰ γυμνάσια [Κατερίνη, Χανιά, Πά- τμος, Καλαμάτα, Ξάνθη, Τῆνος, Φλώρινα, Ἀθήνα, Καρδίτσα], 18 ἐκκλησιαστικὰ λύκεια [Ἀθήνα (2), Βόλος, Ξάνθη, Φλώρινα, Κιλκίς, Ἰωάννινα, Καβάλα, Καρπε- νήσι, Κόρινθος, Λαμία, Πάτμος, Πάτρα, Τῆνος, Χίος, Χανιά, Θεσσαλονίκη, Ἅγιο Ὄρος (Ἀθωνιάς)] καὶ τέσσερις Σχολὲς Ἀνωτέρας Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως [Ἀθήνα, Θεσσαλονίκη, Ἡράκλειο καὶ Ἰωάννινα]. Ἐλέγχονται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ οἱ (ὑψηλότατες) δαπάνες λειτουργίας τους βαρύνουν ἀποκλειστικὰ τὸ Δημό- σιο Ταμεῖο, δηλαδὴ ἐμᾶς. Στὴν ἐπιτυχία της μὲ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιο ἡ Ἐκκλησία «τρίπλαρε» στὰ μουλωχτά: Ὁ ἀρχιεπίσκοπος δὲν θὰ γίνῃ πρύτανις, ἀλλὰ θὰ γίνωνται πρυτά- νεις οἱ «ἀντ’ αὐτοῦ», δηλαδὴ θεολόγοι, οἱ ἑνοποιημένες θεολογικὲς σχολὲς θὰ γίνουν ἀνώτατες, ἀλλὰ θὰ «παράγουν» γιὰ λογαριασμὸ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ