ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

285ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2005

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 19206 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
75 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. «Ευχαριστώ το Θεό.. που τον έσωσε...» — ΝΤΕΒΡΙΣ, ΣΤΗΒΕΝ
    ἀρχή: σελ. 19206 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 285

Κείμενο φύλλου

«ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΘΕΟ... ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΣΩΣΕ...» «Γιὰ πο λὺ και ρὸ ἔ χει ἐ πι τρα πῆ σὲ τυ χάρ πα στους θε οὺς νὰ ἀ πο λαύσουν τι μὲς καὶ εὔ ση μα, ποὺ ξε κά θα ρα ἀ νή κουν σὲ ἀν θρώ πους.» ὸ κα λο καί ρι τοῦ 2002 πα ρα κο λού θη σα στὶς εἰ δή σεις τὶς ὑ περάν θρω πες προ σπά θει ες μιᾶς ὁ μά δας με ταλ λω ρύ χων ἀ πὸ τὴν Πεν συλ βά νια, οἱ ὁ ποῖ οι ἔ σκα βαν λα γού μια σὲ συμ πα γεῖς βρά χους, προ κει μέ νου νὰ σώ σουν πα γι δευ μέ νους συ να δέλφους τους, οἱ ὁ ποῖ οι βρί σκον ταν θαμ μέ νοι δι α κό σια μέ τρα κά τω ἀ πὸ τὴν ἐ πι φά νεια τῆς γῆς. Ἐ νῷ πέ τυ χαν τὸ ἀ κα τόρ θω το, δη λα δὴ νὰ τοὺς σώ σουν, τὴν ἑ πο μέ νη οἱ ἐ φη με ρί δες δη μο σί ευ σαν σει ρὰ φω το γρα φι ῶν ἀν θρώ πων ποὺ εὐ γνω μο νοῦ σαν τὸν (χρι στι α νι κό) Θε ό. Ἀ κού στη καν λό για ὅ πως: «Σὲ εὐ χα ρι στοῦ με, Θε έ μου, ποὺ μᾶς ἔ σω σες», «Εἴ μα στε μάρ τυ ρες ἑ νὸς θαύ μα τος». Σὲ πε ρί πτω ση ποὺ θὰ ἤ μουν ἕ νας ἀ πὸ αὐ τοὺς τοὺς με ταλ λω ρύχους –καὶ στε κό μουν ἐ κεῖ, μὲ τὰ πό δια μου μα τω μέ να ἀ πὸ τὸν ἀ γῶ να μου, νὰ κα τα φέ ρω νὰ ἀ νοί ξω ὀ πὴ στὸν βρά χο καὶ νὰ βγά λω ἔ ξω τοὺς συ να δέλ φους μου, μὲ τὰ μά τια μου πρη σμέ να ἀ πὸ τὴν ἔλ λει ψη ὕ πνου γιὰ τρεῖς ὁ λό κλη ρες νύ κτες– θὰ ἔ νι ω θα πο λὺ ἀ πο γο η τευ μέ νος, ποὺ κά ποι ος ἄλ λος (ὁ «Θεός») δρέπει τοὺς καρ ποὺς τῆς προ σπά θειάς μου. Πε ρι ο ρί ζο μαι λοι πὸν νὰ εἰ ση γη θῶ, οἱ ἐ νέρ γει ες τοῦ Θε οῦ τῶν χρι στια νῶν νὰ κα τα γρά φων ται οὕ τως, ὥ στε νὰ βο η θή σου με καὶ στὴν μά χη κα τὰ τῆς τρο μο κρα τί ας. Ἔτσι λοιπὸν ὅ σοι ἅ γιοι μάρ τυ ρες τοῦ Ἀλ λὰχ –τῶν ὁ ποί ων τὸ μό νι μο ρεφραὶν σὲ κά θε φρά ση τους εἶ ναι «Ἀλ λὰχ βάρ» = ἔ χει ὁ Θε ός– με τέ χουν σὲ ὠργα νω μέ νη ἐ πί θε ση κα τὰ τῶν Ἡ νω μέ νων Πο λι τει ῶν θὰ εἶ ναι ὑ πο χρε ω μέ νοι νὰ ὑ πο βάλ λουν αἴ τη ση στὴν Ὑ πη ρε σί α Προ στα σί ας Πνευ μα τι κῆς Ἰ δι ο κτη σί ας γιὰ κα το χύ ρω ση τῆς ἐ νέρ γειάς τους, ὥ στε, μό λις πραγ μα το ποι η θῇ, νὰ ἀ ποδο θῇ γιὰ πα ρά δειγ μα στὸν Ἀλ λάχ, ὁ ὁ ποῖ ος κτυ πᾷ τὴν καρ διὰ τοῦ Σα τα νᾶ, τὴν καρ διὰ τῶν ἀ πί στων. Κα τό πιν οἱ τρο μο κρά τες θὰ συλ λαμ βά νων ται, καὶ ἡ ἐ πι τα γή-ἀμοιβή τους θὰ ἀ πο στέλ λε ται στοὺς χρη μα το δό τες τους. Σὲ πε ρί πτωση ποὺ τοῦ ἀ πο δί δε ται κά ποι α ἐ νέρ γεια τὴν ὁ ποί α ἀμ φι σβη τεῖ, ὁ Ἀλ λὰχ θὰ μπο ρῇ νὰ προ σφύ γῃ σὲ δι κα στή ριο τῶν ΗΠΑ, ὅ που θὰ τοῦ τε θοῦν ἐ ρω τή σεις σχε τι κὰ μὲ τὴν συμ με το χή του σὲ τρο μο κρα τι κὲς ἐ νέρ γει ες στὸ πα ρελ θόν. Στῆ βεν Ντε βρὶς Με τά φρα ση: Α. Γ.
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →