ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

285ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2005

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 19209 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
78 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Ο Όμηρος «φωτογραφίζει» τα απολιθωμένα της Λέσβου; Οι στίχοι της Οδύσσειας για το νησί της Καλυψούς — ΛΑΔΑ, ΤΑΞΙΑΡΧΟΥΛΑ
    ἀρχή: σελ. 19209 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 285

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Οἱ στίχοι τῆς Ὀδύσσειας γιὰ τὸ νησὶ τῆς Καλυψοῦς ία σημαντικὴ ἔρευνα, ποὺ φέρει τὸν τίτλο «Ὅμηρος καὶ Λέ- σβος», προϊὸν πολύχρονης ἐνασχόλησης μὲ τὰ Ὁμηρικὰ Ἔπη, ρίχνει φῶς στὶς στενώτατες σχέσεις τοῦ κορυφαίου ποιητῆ τῆς Ἀρχαιότητας, τοῦ Ὁμήρου, μὲ τὴν εὐρύτερη περιοχὴ τοῦ βο- ρειοανατολικοῦ Αἰγαίου καὶ εἰδικώτερα μὲ τὴ Λέσβο. Ὅταν ὁ Ὅμηρος στὴν Ὀδύσσεια, μιλοῦσε γιὰ τὴν «Ὠγυγία» ὡς νησὶ τῆς Καλυψοῦς, ἀνέφερε χαρακτηριστικά, ὅτι στὴν ἄλλη ἄκρη του ὑπῆρχαν πανύψηλα δένδρα, ξερά, νεκρὰ ἐδῶ καὶ πάρα πολλὰ χρόνια («ὄθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει (…), αὖα πάλαι περίκηλα»). Βρισκόμαστε μπροστὰ στὴν περιγραφὴ μιᾶς περιοχῆς, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ταυτιστῇ μὲ τὴν περιοχὴ τοῦ Ἀπολιθωμένου Δάσους, ἐκεῖ ποὺ στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ νησιοῦ πραγματικὰ στέκονται ἐδῶ καὶ ἑκατομμύρια χρόνια μαρμαρωμένοι ἀπὸ τὴ λάβα πανύψηλοι κορμοὶ δένδρων. Ὁ ἐρευνητής-συγγραφέας Ἰωάννης-Ἀνδρέας Βλάχος, ποὺ τιμήθηκε προσφάτως ἀπὸ τὴ Γαλλικὴ κυβέρνηση μὲ τὸ παράσημο τοῦ Ἱππότη Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν, μᾶς ὁδηγεῖ βῆ- μα-βῆμα στὴν ἀποκάλυψη τῆς ταυτότητας τοῦ πραγματικοῦ νησιοῦ τῆς Καλυψοῦς, ἀπὸ τὶς φυσικὲς ἰδιαιτερότητες τοῦ ὁποίου ἐμπνεύστηκε ὁ Ὅμηρος. Παράλληλα μέσα ἀπὸ τὴν συγκεκριμένη ἔρευνα, ποὺ ἀπέσπασε πλῆθος ἀπὸ θετικὲς κριτικές, ὁ συγγραφέας ἑστιάζε- ται στὴν ἐξιχνίαση καὶ ἄλλων ζητημάτων ἀναφορικὰ μὲ τὸ πρόσωπο τῆς ὁμηρικῆς ἡρωίδας, ἀνατρέποντας τὶς καθιερωμένες ἀπόψεις τῶν σύγχρονων ὁμηριστῶν. «Δ»: Κύριε Βλάχο, μέσα ἀπὸ τὴν τελευταία ἐργασία σας, ποὺ φέρει τὸν τίτλο «Ὅμηρος καὶ Λέσβος», ἐρχόμαστε ἀντιμέτωποι μὲ μία ἀποκάλυψη, ὅσον ἀφορᾷ στὴν ταυτότητα τοῦ μυθικοῦ νησιοῦ τῆς Καλυψοῦς. Τὰ στοιχεῖα, ποὺ ἔχετε συλλέξει μέσα ἀπὸ τὴν Ὀδύσσεια, ἀποκαλύπτουν ὅτι ὁ Ὅμηρος, ὅταν μιλοῦσε γιὰ τὴν «Ὠγυγία», ἐνδεχομένως νὰ ἀναφερόταν στὴν Λέσβο! Ι.Α.Β.: Θέλω κατ’ ἀρχὰς νὰ διευκρινίσω ὅτι, ἀντίθετα μὲ αὐτὸ ποὺ αὐτόματα συμπέρα- ναν ὡρισμένοι συνάδελφοί σας διαβάζοντας τὸ βιβλίο μου, δὲν κατάγομαι ἀπὸ τὴ Λέσβο
← καθαρισμένο κείμενο