Ἡ Ἑλ λη νο α με ρι κα νί δα καλ λι τέ χνις Γα λά τεια ἐξηγεῖ πῶς κέρδισε ἀ να γνώ ρι ση μέ σα ἀ πὸ τὴν ἀρ χαί α Σκέ ψη ρό κει ται γιὰ μί α πο λυ τά λαν τη καλ λι τέ χνι δα, ποὺ ἔ χει ἀ φοσι ω θῆ ἐ δῶ καὶ χρό νια στὴ με λέ τη καὶ δι ά δο ση τοῦ Ἑλ λη νικοῦ Πο λι τι σμοῦ. Ἡ τέ χνη της ἑ στι ά ζε ται στὴν ποί η ση, τὴν φω νη τι κὴ καὶ τὸ «μυ θι κὸ χο ρό», κα θο δη γού με νη πάν τα ἀπὸ τὰ βή μα τα τῶν προ γό νων της. Τὸ ἔρ γο της εἶ ναι ἰ δι αί τερα δύ σκο λο κα θὼς ἐ πι δι ώ κει νὰ συν δυά ζῃ αὐ τὲς τὶς τρεῖς μορ φὲς τέ χνης σὲ ἕ να ἑ νια ῖο ἀ πο τέ λε σμα. Χρει ά ζε ται πολ λὴ με λέ τη καὶ ἔ ρευ να σὲ κα θη με ρινὴ βά ση, προ κει μέ νου νὰ ἔ χῃ τὸ ἐ πι θυ μη τὸ ἀ πο τέ λε σμα καὶ νὰ ἀ να κα λύ πτῃ νέ α στοι χεῖ α, ποὺ θὰ ἐμ πλου τί σουν τὴ δου λειά της. Ἡ Γα λά τεια, Ἑλ λη νο αμε ρι κα νί δα, ζῇ καὶ ἐρ γά ζε ται στὴ Νέ α Ὑ όρ κη, τὸ ἔρ γο της εἶ ναι δι ε θνῶς ἀνα γνω ρι σμέ νο καὶ ἔ χει κα τα φέ ρει νὰ προ σελ κύ σῃ ἕ να ἀ ξι ό λο γο κοι νὸ Ἀ μερι κα νῶν, ποὺ πα ρα κο λου θοῦν τὰ μα θή μα τα ποὺ πα ρα δί δει, δεί χνον τας μεγά λο ἐν δι α φέ ρον γιὰ τὸν ἀρ χαῖ ο Ἑλ λη νι κὸ Πο λι τι σμό. Ἡ ἴ δια πρό σφα τα ἐ πι σκέ φθη κε τὴν Ἑλ λά δα, μὲ σκο πὸ νὰ συμ με τά σχῃ στὴν εἰ δι κὴ ἐ πι τροπή, ποὺ εἶ χε συ στα θῆ γιὰ τὴν ἀ να βί ω ση τῶν Δελ φι κῶν Ἀ γώ νων τὸν Ἰ ού νιο τοῦ 2005. Συγ κεκρι μέ να τῆς εἶ χε ζη τη θῆ ἀ πὸ τὴν δι ευ θύν τρια τοῦ Δι ε θνοῦς Ἰν στι τού του «Ἰ σι δώ ρα Ντάν καν», Jeanne Bresciani, νὰ συγ κρο τή σῃ τὶς ὁ μά δες ἐρ γα σί ας καὶ νὰ πα ρου σιά σῃ τὴν πρω το πο ρια κὴ τέ χνη της στὸ Θέ α τρο τῶν Δελ φῶν. Ὅ μως κα νεὶς δὲν ξέ ρει –οὔ τε ἀ κό μα καὶ ἡ ἴ δια– τί συ νέβη καὶ τὴν τε λευ ταί α στιγ μὴ τῆς ἀ πα γο ρεύ τη κε κά θε εἴ δους συμ με το χή... Σὲ πρώ τη φά ση τῆς ζη τή θη κε νὰ πα ραι τη θῇ ἀ πὸ τὰ πνευ μα τι κὰ δι και ώ μα τα τοῦ ὀ πτι κο α κου στι κοῦ ὑ λι κοῦ ποὺ εἶ χε ἑ τοι μά σει –ἀ πα ραί τη του γιὰ τὴν ἐκ δή λω ση– κά τι πού, ἂν μὴ τὶ ἄλ λο, ἦ ταν πα ρά νο μο. Εἶ ναι αὐ το νό η το, ὅ τι κα νεὶς δὲν ἔ χει τὸ δι καί ω μα νὰ κα πη λευ τῇ τὸ ἀ πο τέ λε σμα τῆς προ σωπι κῆς ἐρ γα σί ας κα νε νός. Ἡ καλ λι τέ χνις ἀρ νή θη κε, ὅ πως ἦ ταν ἑ πό με νο, νὰ πα ρα χω ρή σῃ τὴ