ΔΑΥΛΟΣ/286, Δεκέμβιος 2005 19233 οἱ πλανῆτες καὶ οἱ οὐράνιες σφαῖρες δημιουρ- γοῦν ἦχο κατὰ τὴν κίνησή τους· ἕναν “ἄηχο” ἦχο, ποὺ ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ συλλάβῃ μὲ τὶς ἀκουστικές του δυνατότητες. Ὁ συμπαν- τικὸς αὐτὸς ἦχος ὑπάρχει σ’ ὅλες τὶς διαστά- σεις. Ὁ Πυθαγόρας ὑποστήριζε μάλιστα, ὅτι μποροῦσε νὰ ἀκούῃ αὐτὸν τὸν ἦχο, ὄχι ὅμως μὲ τὰ αὐτιὰ ἀλλὰ μὲ τὴν ψυχή του. Ἡ ἀναζήτηση τοῦ ἤχου αὐτοῦ στὴν τρισδιάστατή του μορφὴ ἦταν καὶ τὸ ζητούμενο στὴ μουσικὴ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους. Πάνω σὲ αὐτὸ τὸ φιλοσοφικὸ ἐπί- πεδο ὁ καθηγητὴς Μιχάλης Γεωργίου στηρίζει τὴν ἀναδημιουργία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν μουσικῶν ὀργάνων. Καὶ ὅπως ὁ ἴδιος δηλώνει, «τὸ ζητούμενο σὲ αὐτὰ εἶναι ὁ ἦχος ἐκεῖνος, ποὺ σὲ ὁδηγεῖ στὴ σύλληψη καὶ κατανόηση τοῦ συμπαντικοῦ ἤχου...» Τὸ Ἵδρυμα Εὐαγόρα καὶ Κάθλην Λανίτη δι- ωργάνωσε στὸ πλαίσιο τῆς ἔκθεσης διάλεξη μὲ τίτλο «Ἡ ἀναζήτηση τοῦ Συμπαντικοῦ Ἤχου» ἀπὸ τὸν ἱδρυτὴ καὶ διευθυντὴ τῆς ὀρχήστρας «Τέρπανδρος» Μιχάλη Γεωργίου τὴν Τετάρτη 9 Νοεμβρίου καὶ ὥρα 7.30 μ.μ. Εἰλικρινῶς Μιχάλης Ἀριστείδου Ἐπίκουρος Καθηγητὴς Μαθηματικῶν Τεχνολογικοῦ Ἰνστιτούτου Digipen Σηάτλ, Οὐάσιγκτων, ΗΠΑ Ἡ «ἀνωτατοποίηση» τῶν ἱεροδιδασκαλείων Κύριε διευθυντά, Τὶς προάλλες ἄκουγα στὸ ραδιόφωνο τὸν συνεργάτη σας κ. Μήτσιου σὲ τοποθέτηση ποὺ ἔκανε γιὰ τὸ ἐπίπεδο τῶν ἐρευνῶν σὲ θέματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, νὰ τονίζῃ τὴν προ- σφορὰ τοῦ «Δαυλοῦ» στὴν ἀνακίνηση αὐτοῦ τοῦ ἐνδιαφέροντος γιὰ τὴ χώρα μας. Θέλω νὰ σᾶς ρωτήσω, γιατί ἡ πολιτεία δὲν πραγματοποι- εῖ μία πολιτικὴ τέτοιου εἴδους μὲ τὴν ἀνάλογη καμπάνια, γιὰ νὰ ἐπιτύχῃ μία εὐρεῖα ἔγερση τοῦ ἐνδιαφέροντος γιὰ τὸν πολιτισμό, ποὺ ἔ- χουμε τὴν τιμὴ νὰ πρεσβεύουμε τοὐλάχιστον κατ’ εὐφημισμό. Ἐφόσον ἡ κυβέρνηση διαθέτει χρήματα γιὰ τὴν ἵδρυση ὀρθοδόξων ἐκκλησιαστικῶν «πανε- πιστημίων» κατὰ τὸ ἰσλαμικὸν πρότυπο, γιατί δὲν ἔχει γιὰ τὴν ἐξύψωση τῆς παιδείας μας; Θέτω καὶ τὸ ἐρώτημα: Σὲ περίπτωση ποὺ ἄλ- λες θρησκεῖες, καθολικῶν, προτεσταντῶν, δω- δεκαθεϊστῶν, βουδδιστῶν, μωαμεθανῶν κ.ο.κ. ἀπαιτήσουν τὰ δικά τους «πανεπιστημιακά» ἱδρύματα μὲ τὴν ἴδια λογικὴ βάση, ἡ κυβέρ- νηση τί προτίθεται νὰ πράξῃ; Θὰ τὰ ἱδρύσῃ; Λίγη σοβαρότης ἀπὸ πλευρᾶς ΥΠΕΠΘ δὲ θὰ ἔβλαπτε. Σᾶς εὐχαριστῶ, Ἰωάννης Λαζαρίδης Θεσσαλονίκη τὰ ὁποῖα ἐδῶ καὶ 2.000 χρόνια τώρα ἐλέγχουν τὰ πάντα φανερὰ ἢ κρυφά), ἀλλὰ συνεχῶς διαψεύδονται. Παρασιωπῶνται ἢ διαστρέφονται οἱ Ἴωνες φιλόσοφοι καὶ οἱ καλλιτέχνες, τὸ ἄνθος τῆς ἀνθρώπινης νόησης. Μετέβαλαν τὴν Ἐπιστήμη σὲ πολεμοκάπηλη τεχνολογία καὶ ἀλλοτρίωσαν τὴν Τέχνη καθιστῶντας την τάχατες μοντέρνα, δεδομένου ὅτι μοναδικὰ αὐτὲς οἱ δύο δημιουργοῦν ἐπάνω σὲ κωδικοὺς τῆς Φύσης, ἄγνωστους στὸ θεοκεντρισμό. Ἔτσι φθάνομε στὸ ἔτος 2005, ὅπου ὁ Ἀινστάιν, θεοκεντρικὸς καὶ ὁ ἴδιος («ὁ Θεὸς δὲν παίζει ζάρια»), ἀρχίζει νὰ ὑφίσταται τοὺς τριγμοὺς τοῦ συστήματός των, παρὰ τὴν ἄγρυ- πνη ἐπιτήρηση τοῦ Σιωνισμοῦ. Ἀκούγονται πολλὰ στὸν ἐπιστημονικὸ κόσμο περὶ τούτων, μάλιστα δὲν ἀνακοινώνονται τὰ ἀποτελέσματα τοῦ περατωθέντος τὸν τρέχοντα Αὔγουστο πειράματος «Gravity Probe 2», ποὺ ἐπρόκειτο νὰ δείξῃ πειραματικά, ἂν ἰσχύῃ ἡ Θεωρία τῆς Σχετικότητας τοῦ Ἀινστάιν, ἢ τὸ Σύμπαν εἶναι διάχυτο ἀπὸ τὸν πανταχοῦ Αἰθέρα, ὅπως εἶπε ἡ Ἀρχαιότης. Τὸ γνωστὸ πείραμα τῶν Michelson-Morlley, ποὺ ἀπέδειξε τὴν μὴ ὕπαρξη τοῦ αἰθέρα (καὶ ἔσπευσαν μὲ τυμπανοκρουσίες νὰ ἐνστερνισθοῦν), ἀμφισβητεῖται ἀπὸ πολλοὺς ἐπιστήμονες. ‣