Σ.Γ. Τ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΠΟΠΑΛ 37 Ἢ χρεωκοπία τῆς οἰκουμενικῆς σκέψης... Στὴν πόλι Μποπὰλ τῶν Ἰνδιῶν, στὸ κρατίδιον Μάντια Πράντες, ἀπὸ ἐργοστάσιον διέρρευσε ποσότης ἰσοκυανιούχου μεθυλίου: Δυόμισυ χιλιάδες (2.500) νεκροί, τριάντα πέντε χιλιάδες (35.000) τυφλοί, διακόσιες χιλιάδες (200.000) ὀνάπηροι --λοιποί. Καὶ ὁ Θεὸς ξέρει πόσοι μελλοθάνατοι ἀπὸ εὐλογητικὸ καρκῖνον --μ ̓ ἑνάμισυ κιλὸ μορφίνη ἀνὰ δίλεπτον δὲν πονάει πολύ... Λέγεται πὼς θὰ ὑπάρξουν καὶ σημαντικότατες μακροπρόθεσμες συνέπειες --βρὲς ἄκρη!.. Τελικὰ οἱ Μποπαλέζοι θὰ μποροῦσαν νὰ θεωροῦνται καί... τυχεροί: Τὸ ἴσοκυανιοῦχο μεθύλιο, συγκρινόμενο μὲ ἄλλα ἀέρια, μοιάζει ἀνάσα ἀγγέλων... Φθάνει νὰ θυμηθοῦμε τὴ φοβερὴ διοξίνη, τὸ τραγικὸ Σοβέζο! [Παρεμπιπτόντως: Ἔχουμε κι ἐμεῖς ἐδῷ τὶς δικές μας, σχετικὰ ἀνάλογες, περιπέτειες, ἀλλὰ πληροφοροῦμαι πὼς μεσιτεύει προσωπικὰ στὴν Πλατυτέρα ἡ "Αγία Νάνσυ τοῦ Αἰγάλεω --τὸ μετάλλιον τῆς κ. Βερούλη διατηρεῖται ὡς χρυσῆ ἐφεδρεία...]. Ἐν πάση περιπτώσει, σημασία ἔχει πὼς ἡ ἀνθρωπότητα πῆρε τὴν πρώτη ἐμπράγματη γεῦσι τῆς Αὐριανῆς Συμφορᾶς... «Ἡ Ζωὴ ΕΞΑΝΤΗΕΙΤΑΙ», ἔγραφε τὸ Νοέμβριο μόλις, ὁ Συντάκτης τακτικῆς Στήλης αὐτοῦ τοῦ ἐντύπου. «Ο ΠΟΝΟΣ ΠΟΥ ΜΕΛΛΕΤΑΙ στὴν ἀνθρωπότητα θὰ ναι ΑΠΕΙΡΩΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΥΡΗΝΙΚΗ καταστροφή». Ἔξ ἄλλου ἡ συμφορὰ τῆς Μποπὰλ δὲν εἶναι ἡ μόνη μέσα σ ̓ ἐλάχιστο χρόνο" μόνο ποὺ ἡ ἀνθρωπότης ἕφερε... ἑξάρες ---τὴ γλύτωσε «παρὰ τρίχα» χωρὶς νὰ ὑποψιασθεῖ τί ἄβυσσος κρύβονταν κάτω ἀπ ̓ τὸ τσιγαρόχαρτο ποὺ εἶχε πατήσει μὲ τὸ μισὸ πέλμα της... "Οχι, δὲν θὰ τελειώσει ἐδῶ ἡ εὐθύνη τοῦ γράφοντος. Θὰ φθάνει πάντα ἐκεῖ ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο «πίσω ἀπ ̓ τὸ βουνό», στὸ «τέρμα ποὺ δὲν ἔχει παρακάτω» ---γιὰ νὰ θυμηθοῦμε καὶ τὸν παλιὸ φίλο ̓Ὀρέστη Λάσκο. Θ ̓ ἀκολουθεῖ συνεπὴς τὸ ἀπὸ φαρμάκι κόμπρα ἀστέρι του, εἰς συνεχῆ ἐπαλήθευσιν τοῦ ἀκριβοῦς: ̓Εδῶ, πὼς γιὰ τὶς ἑβδομήντα χιλιάδες τυφλὰ μάτια ἐνέχεται ὄχι αὐτὸς ἤ ἐκεῖνος, ἀλλ ̓ ὁ ἄνθρωπος γενικά. "Οτι αὐτός, τὸ ἄτομοί), ἐνῶ ὡς πνεῦμα γνωρίζει σωστή, ὠφέλιμη, συμφέρουσα, τελεσφόρον τὴν ἀρετὴ (μὴ βιασθῆτε νὰ καγχάσετε: σᾶς τὴν ἔχει στημένη ὑποσημείωσις -σεισμός)(2, ὡς συμπνευματικὴ σύστασις τὴν ἀπορρίπτει κατὰ κανόνα - τὴν ἴδια του πνευματικὴ διαστροφὴ ἐπιλέγων! Είναι κοινὴ (κι ἄν λανθάνουσα) ἡ ὑποψία πὼς ὁ ἄνθρωπος, ἐνῶ θέλει πάντα τὴν ̓Αρετή, τὴν ἀπορρίπτει γιά... μιὰ μόνο στιγμήν: τὴν βιούμενη!.. Μὲ τὰ ἄνω ὑπ ̓ ὄψιν δὲν θὰ δυσκολευθοῦμε νὰ παραδεχθοῦμε πὼς πίσω ἀπὸ μιλιταριστές, ἰέρακες, φασιστές, «καρχαρίες», ἐπαναστάτες, νομενκλατοῦρες, κομισσάριους, «ἔννομες τάξεις», τρελοκομεῖα... ὑπάρχει πάντα ἡ οἰκουμενικὴ εὐθύνη... Τὸ σύνολο, παναπεῖ, τῶν ἀνθρώπων --ἐξαιρουμένων τῶν ἐναρέτων ὃ καὶ τῶν ἐν ἐκστάσει ἤ ἐν διαστροφῆ-νοσηρότητι (τῶν τελευταίων μόνο στὸ μέτρο ποὺ δὲν εὐθύνονται οἱ ἴδιοι γιὰ τὴν ἔκστασι ἤ διαστροφὴ-νοσηρότητά τους). Τί μένει; Νὰ ἐπισημάνουμε πὼς σ ̓ ὅ,τι ἀφορᾶ σὲ μᾶς ἐδῶ, στὸ χῶρο μας, στὸ χῶρο γιὰ τὸν ὁποῖο βγήκαμε νὰ κοποῦμε στὰ μαρμαρένια ἁλώνια, σ ̓ αὐτὴ τὴν Ὀλύμπια Ἔπαλξι, ἡ Μείζων Εὐθύνη βαρύνει, δυνάμει: 1) τὸν διανοούμενο-λογοτέχνη (ὦ. "Οτι ὅπως δὲν γίνεται νὰ εἶναι κανεὶς ψηλὸς τὴ Δευτέρα καὶ κοντὸς τὴν Τρίτη, στοχαστικὸς - ἔμφρων τὴ μιά, ἄκριτος-ἄφρων τὴν ἄλλη, ἔτσι καὶ ὁ διανοούμενος εἶναι ἤ δὲν εἶναι, δὲν γίνεται νὰ ̓ναι διανοούμενος σήμερα καὶ μὴ διανοούμενος αὔριο. ̓Απότοκη λοιπόν, συνακόλουθη αὐτῆς τῆς Συνέχειας ποὺ