πως πληροφορηθήκαμε ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «Time» (6.6.2005), ἡ ὁμάδα τοῦ ἀρχαιολόγου Γκεόργκι Κίτωφ, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸ 1992 ἔκανε ἀνασκαφὲς στὸ κεντρικὸ τμῆμα τῆς Βουλγαρίας (καὶ πιὸ συγκεκριμένα στὴν «Κοιλάδα τῶν Βασιλέων»), ἀνεκάλυψε σὲ τύμβο τοῦ 5ου αἰ. π.Χ. στὸ Καζανλὰκ (170 χλμ. ἀνατολικὰ τῆς Σόφιας) ὑπολείμματα τεμαχισμένου ἀνθρώπου καθὼς καὶ χρυσῆ μάσκα, φυ- σικοῦ μεγέθους, χρυσὸ δακτυλίδι, πάνω στὸ ὁποῖο εἶναι χαραγμένη ἡ μορφὴ ἑνὸς ἀθλητῆ, πανοπλία, χάλκινα βέλη, αἰχμὲς δόρατος, θώρακες καὶ 130 κομ- μάτια ὑπέροχων κοσμημάτων. Προφανῶς ὁ νεκρὸς τοῦ Καζανλὰκ ἦταν κάποιος Θρᾷξ ἡγέτης καὶ πιθανώτατα ὁ βα- σιλιᾶς Σεύθης ΙΙΙ. Τὸ γλυπτό του μοιάζει ζωντανό. Ἡ τεχνοτροπία του, ξεκάθαρα ἑλληνι- κή. Ὅσο γιὰ τὴν χρυσῆ μάσκα, πρόκειται γιὰ ἀριστούργημα. Ζυγίζει 672 γραμμάρια, εἶ- ναι 23,5 καρατίων καὶ εἶναι σκαλισμένη μὲ λεπτομέρειες. Ὁ Βούλγαρος ἀρχαιολόγος κ. Κίτωφ εἶπε ὅτι: «τέτοιου εἴδους μάσκες εἶναι ἄγνωστες». Κι ὅμως ἡ ὁμοιότητά της μὲ τὴν μάσκα τοῦ βασιλέως τῶν Μυκηνῶν Ἀγαμέμνονα εἶναι ἐκπληκτική. Ἀκόμη κι ἕνας μαθη- τὴς τοῦ δημοτικοῦ τὸ ἀντιλαμβάνεται. O Σεύθης ἦταν βασιλιᾶς τῶν Ὀδρυσῶν (Θρακι- κὴ φυλή, ἡ ὁποία κατοικοῦσε ἀπὸ τὸν Ἔβρο ὥς τὴν Ὀδησσὸ καὶ ἀνῆκε στὴν Πελασγι- κὴ φυλὴ τοῦ Διακοῦ γένους. Ἡ στρατηγία τῶν Ὀδρυσῶν εἶχε πρωτεύουσα τὴν Φιλιππού- πολη ἢ Τριμοντία. Στράβων: «Ὀδρύσας δὲ καλοῦσιν ἔνιοι πάντας τοὺς ἀπὸ Ἔβρου καὶ Κυψελῶν μέχρι Ὀδησσοῦ τῆς παραλίας ὑπεροικοῦντας.» Ἀπὸ τοὺς Ὀδρύσες στρατολό- γησε τοὺς τοξότες του ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος. Ὁ βασιλεὺς τῶν Ὀδρυσῶν Σεύθης Β΄ (338- 335 π.Χ.) ἔλεγε: «Οὐδενὶ ἂν ἀπιστήσειεν Ἀθηναίων· καὶ γὰρ ὅτι συγγενεῖς εἶεν εἰδέναι καὶ φίλους εὔνους.»). Στὴν περιοχὴ κυριαρχοῦσε ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα, ὅπως πλεῖστες ἐπιγραφές, δρομοδεῖ- κτες, ὀνόματα πόλεων, ἐπιγραφῶν καὶ νομίσματα καταμαρτυροῦν. [Οἱ Ρωμαῖοι δέχθηκαν ὡς ἐπίσημη γλῶσσα τῆς ρωμαϊκῆς ἐπαρχίας τῆς Θρᾴκης τὴν Ἑλληνικὴ Γλῶσσα καὶ ὁ αὐ- τοκράτορας Αὔγουστος (27 π.Χ. - 14 μ.Χ.) στὰ πλαίσια τῶν Ἑλληνικῶν «Κοινῶν» ἐντάσ- σει καὶ τὴν νοτιώτερη τοῦ Αἵμου περιοχή, ὁρίζοντας ὡς ἐπικεφαλῆς των τὸν «Θρᾳκάρ- χη» στὴν Φιλιππούπολη. Ἰουλιανὸς (332 μ.Χ. - 363 μ.Χ. ): «οἱ περὶ τὴν Θρᾴκην… οἰκοῦν- τες Ἑλλάδος ἐσμὲν ἔκγονοι». Σημειωτέον, ὅτι κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Ρωμαϊκῆς κατοχῆς, παρὰ τὴν προσπάθεια τῶν Ρωμαίων νὰ ἐκρωμαΐσουν τὴν περιοχή, ἡ Θρᾴκη κατάφερε νὰ διατηρήσῃ τοὺς ἑλληνικοὺς πολιτικοὺς θεσμούς της καὶ τὸ ἑλληνικὸ διοικητικὸ σύστημα, δηλ. ὀργάνωση σὲ πόλεις, κῶμες, κωμαρχίες, γένη, φυλές, στρατηγίες, δήμους, βουλές, γε- ρουσίες, συμπολιτεῖες, κοινά.]