Ἐπιστημονικὴ προσέγγιση ἑνὸς Πλατωνικοῦ «μύθου» Σωκράτης διηγεῖται σὲ ἕναν φίλο του ὅτι ὁ Ἀλκίνοος τοῦ Ἠρὸς τοῦ Ἀρμενίου, τὸ γένος Παμφύλου, σκοτώθηκε στὸν πόλεμο καὶ μετὰ δέκα ἡμέρες τὸ πτῶμα του βρέθηκε ἀναλ- λοίωτο στὸ πεδίο τῆς μάχης, ἐνῷ οἱ ἄλλοι νεκροὶ ἦσαν ἀποσυντεθειμένοι. Μετὰ δώδεκα ἡμέρες ὁ Ἀλκίνοος ἀνα- στήθηκε καὶ ἀφηγήθηκε ὅσα εἶδε ἡ ψυχή του στὸν ᾍδη κατὰ τὶς 12 ἡμέρες τοῦ σωματικοῦ θανάτου του. Αὐτὰ ποὺ εἶδε εἶχαν συμβῆ κατὰ τὴν προ-Ὀρ- φικὴ παναρχαιότητα. Διερευνήσαμε τὴν περίπτωση τοῦ Ἀλκίνου σὰν ἕνα φυσικὸ φαινόμενο καὶ ἐπισημάναμε, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ θανάτου ἀλλὰ περὶ κώματος καί, ὅτι τὰ ὅσα ἀφηγήθηκε ὁ παθὼν περὶ ᾍδου ἀποτελοῦσαν ἕνα ὀνειρικό του «βίωμα» ἐπὶ τῆς Γῆς, κατὰ τὶς στιγμὲς ποὺ ἀνακτοῦσε τὴν συνείδησή του ἐξερχόμενος ἐκ τοῦ κώματος. Ὁ Σωκράτης διηγήθηκε τὸ γεγονὸς αὐτὸ πρὸς τὸν Γλαύκωνα σύμφωνα μὲ τὸν Πλά- τωνα1 (427-347 π.Χ.). Ἡ περίπτωση εἶναι ἰδιάζουσα, διότι ὁ ὑποτιθέμενος νεκρός, ἐνῷ ἐπρόκειτο νὰ κηδευθῇ διὰ καύσεως, ἀνένηψε αἰφνιδίως ἐπὶ τῆς πυρᾶς καὶ διηγήθηκε μὲ πολλὲς λεπτομέρειες τὰ ὅσα «ἔζησε» κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ «θανάτου» του. Ἀλλ’ ἂς διαβά- σωμε, τί εἶπε ὁ φιλόσοφος ἀπευθυνόμενος στὸν συνομιλητή του, τὸν ἕνα ἀπὸ τοὺς πέντε τῆς παρέας, μὲ τοὺς ὁποίους γύριζε στὴν Ἀθήνα ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ, ὅπου εἶχε πάει νὰ προσευχηθῇ καὶ νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ἱερὰ πομπὴ μιᾶς θεᾶς. ΣΩ: «...Ἀλκίνου γε ἀπόλογον ἐρῶ, ἀλλ’ ἀλκίμου μὲν ἀνδρός, Ἠρὸς τοῦ Ἀρμενίου, τὸ γένος Παμφύλου· ὃς ποτε ἐν πολέμῳ τελευτήσας...». Σωκράτης: «Θὰ σοῦ πῶ τὴν ἀφήγηση (ἑνός) γενναίου ἀνδρός, τοῦ Ἀλκίνου, τοῦ Ἠρὸς τοῦ Ἀρμενίου, τὸ γένος Παμφύλου· κάποτε πέθανε στὸν πόλεμο καί, ὅταν μετὰ δέκα