Ὁ κ. Ν. Πουλιανὸς ἀφηγεῖται τὶς ἀπίστευτες περιπέτειες τοῦ κρανίου τῶν Πετραλώνων λεισμένος ἑρμητικὰ μέσα σὲ ἕνα χαρτόκουτο, μὲ ἐμφανῆ τὰ σημάδια ἀπὸ τὶς καταστροφικὲς ἐπεμβάσεις, ἀποτέλεσμα τῶν ἀδέξιων διαδικασιῶν συντήρησης, ποὺ ἐκτελοῦνται –ἂν εἶναι δυνατόν– ἐδῶ καὶ 45 χρόνια, παραμένει τὴν τελευταία δεκαε- τία ὁ ἀρχάνθρωπος τῶν Πετραλώνων. Ὅσοι δημοσιογράφοι ἐπιχείρησαν νὰ φωτογραφήσουν τὸ κρανίο, ποὺ ἔχει χρονολογηθῆ ὡς 700 χιλιάδων ἐτῶν, ἀποτελῶντας μία ἀπὸ τὶς σημαντικώτερες ἀνθρωπολογικὲς ἀνακαλύψεις παγκοσμίως, σκόνταψαν σὲ ἕνα ἀπροσπέλαστο τεῖχος, ποὺ γεννᾷ πλῆθος ἐρωτηματικῶν καὶ προβληματισμῶν ὡς πρὸς τὸ ποιό εἶναι τε- λικῶς τὸ πραγματικὸ μέγεθος τῶν ἀνεπανόρθωτων βλαβῶν ποὺ αὐτὸ ἔχει ὑποστῆ. Βαθειὰ σιωπὴ ἐπικρατεῖ καὶ στὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ, ποὺ δὲν υἱοθετεῖ μία ξεκάθαρη θέση καὶ κυρίως δὲν ἀναλαμβάνει τὶς εὐθύνες του γιὰ τὴν κωλυσιεργία τῶν 45 ἐτῶν ὡς πρὸς τὴν συντήρηση τοῦ ἀρχανθρώπου τῶν Πετραλώνων. Ἦταν στὰ 1997, ὅταν ὁ τότε Ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ Εὐάγγελος Βενιζέλος δήλωνε πὼς τὸ κρανίο ἔχει καθαριστῆ μὲ «ὑποδειγματικὸ τρόπο», ἀλλὰ παρ’ ὅλα αὐτὰ παρέμενε, ὅπως καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ, μέσα σὲ ἕνα χαρτόκουτο, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἐπιστήμονες ἀνὰ τὸν κόσμο, διατυπώνουν μὲ τεκμηριωμένες μελέτες, ποὺ δημοσιεύτηκαν σὲ ἑλληνικὰ καὶ ξενόγλωσσα ἔγκριτα ἔντυπα, τὴν δυσανασχέτησή τους ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση ποὺ ὑπέστη τὸ κρανίο, τμήματα τοῦ ὁποίου ἔχουν ἀδικαιολόγητα ἀποσπαστῆ καὶ καταστραφῆ. Χωρὶς τελειωμὸ οἱ ἀπίστευτες περιπέτειες τοῦ κρανίου πως εἶναι γνωστό, τὸ ἀνθρώπινο κρανίο τοῦ σπηλαίου Πετραλώνων βρέθηκε ἐξ ὁλοκλήρου καλυμμένο μὲ σταλαγμιτικὸ ὑλικὸ στὶς 16 Σεπτεμβρίου 1960. Λί- γες ἡμέρες ἀργότερα τὸ παρέλαβαν ἀπὸ τὸ γραφεῖο τῆς Κοινότητας Πετραλώ- νων μαζὶ μὲ ἄλλα ἀπολιθώματα, προκειμένου ὅλα μαζὶ νὰ διαφυλαχθοῦν, οἱ ἐκλιπόντες καθηγητὲς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Π. Κόκκορος καὶ Α. Κανέλλης. Στὸ εἰδικὸ πρωτόκολλο παράδοσης καὶ παραλαβῆς ποὺ συντάχθηκε, συμπεριελήφθη καὶ γραπτὴ συμφωνία, ποὺ προέβλεπε νὰ ἐπιστραφοῦν ὅλα τὰ εὑρήματα στὴν περίπτωση