ύμ φω να μὲ τὴ Μυ θο λο γί α ἡ Λέ σβος κα τοι κεῖτο πρῶ τα ἀ πὸ τοὺς Πε λα σγοὺς κι ἀρ γό τε ρα ἀ πὸ τοὺς Λέ λε γες καὶ τοὺς Ἀ χαι ούς. Ἀρ χι κὰ ἡ νῆ σος ὠ νο μά σθη κε Πε λα σγί α, ἐ νῷ κατὰ τὴ διά ρκεια τῆς προ ϊ στο ρι κῆς ἐ πο χῆς πῆ ρε δι ά φο ρα ὀ νόμα τα, ὅ πως Μα κα ρί α, Λασ σί α, Αἰ ο λίς, Αἰ θι ό πη κ.ἄ.. Τὸ σημε ρι νό της ὄ νο μα προ έρ χε ται ἀ πὸ τὸν Λέ σβο, γυιὸ τοῦ Θεσ σα λοῦ ἥ ρω α Λα πί θου. Ἀ κό μα καὶ σή με ρα ἐ πι βι ώ νουν το πω νύ μια μὲ μυ θο λο γι κὴ προέ λευ ση, ὅ πως Μυ τι λή νη, Μή θυ μνα, Ἐ ρε σός, Ἄν τισ σα καὶ πλεῖ στα ἄλ λα. Στὰ Ὁ μη ρι κὰ Ἔ πη ἡ Λέ σβος ἀ να φέ ρε ται 25 φο ρὲς (βλ. «Δ», τ. 285). Τὰ πλού σια ἀρ χαι ο λο γι κὰ εὑ ρή μα τα, πα ρὰ τὴ συ στη μα τι κὴ ἀ δι α φο ρί α τῆς Ἀρχαι ο λο γι κῆς Ὑ πη ρε σί ας, ἀ πο δει κνύ ουν τὴν πρω τα γω νι στι κὴ πο λι τι στι κὴ πα ρου σί α τῆς νή σου σὲ προ ϊ στο ρι κὲς –καὶ σὲ προ κα τα κλυ σμια ῖες ἀ κό μη– ἐ πο χές. Ὑ πῆρ ξε γενέ τει ρα: • τῶν δημιουργῶν τῆς Λυρικῆς Ποίησης Ἀλ καί ου καὶ Σαπ φοῦς, • τοῦ νο μο θέ τη Πιτ τα κοῦ – ἑ νὸς ἐκ τῶν Ἑ πτὰ Σο φῶν, • τῶν κορυφαίων μου σι κῶν τῆς ἀρχαιότητας Ἀ ρί ω να τοῦ Μη θυ μναί ου καὶ Τερπάν δρου τοῦ Ἀν τισ σαί ου, • τοῦ –συγ γρα φέ α καὶ μα θη τῆ τοῦ Ἀ ρι στο τέ λη– Φα νί α καὶ • τοῦ φι λο σό φου Θε ο φρά στου –συ νε χι στῆ τοῦ ἔρ γου τοῦ Ἀ ρι στο τέ λη, τὸν ὁ ποῖ ο δι α δέ χθη κε στὴ δι εύ θυν ση τῆς Πε ρι πα τη τι κῆς Σχο λῆς του– καὶ ἄλ λων. Τὸ ἀρ χαῖ ο θέ α τρο τῆς Μυ τι λή νης εἶναι τὸ μεγαλύτερο τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Κό σμου: ἔ χει χω ρη τι κό τη τα 32.000 θέ σε ων. Ἡ πα ρα γω γι κή, οἰ κο νο μι κή, ἐμ πο ρι κὴ καὶ πο λι τι στι κὴ ἄν θι ση τῆς Λέ σβου συ νε χί σθη κε ἀ μεί ω τη καὶ κα τὰ τοὺς Ρω μα ϊ κοὺς χρό νους μέ χρι τὴν ἐμ φά νι ση τοῦ Χρι στι α νι σμοῦ, ὁ πό τε γιὰ κά θε στοι χεῖ ο τοῦ Ἑλ ληνι κοῦ Πο λι τι σμοῦ ἔ γι νε συ στη μα τι κὴ προ σπά θεια προ κει μέ νου νὰ «ρι φθῇ στὸ πῦρ τὸ ἐ ξώ τε ρον». Ἀ πὸ τὸ τε ρά στιο συγ γρα φι κὸ ἔρ γο τοῦ Θε ό φρα στου –τοῦ ἀ πο δί δον ται 240 πε ρίΣυνέχεια στὴ σελίδα 19319 ‣