ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ παγκόσμια εἰρήνη, ὁ Ἀδάμ, ἡ Εὔα καὶ τὸ Εὐρωσύνταγμα Κύριε διευθυντά, χριστιανὸς στὸ θρήσκευμα καὶ πάμπλουτος, ὁ ὁποῖος θὰ ἦταν καὶ ὁ κύριος ὁμιλητὴς τῆς ἐκδήΠρὶν ἀπὸ μερικὲς ἑβδομάδες παρευρέθηκα στὴν ἐκδήλωση τῶν ἐγκαινίων τῆς «Ὁμοσπονλωσης. Ὁ αἰδεσιμότατος Μιὰνγκ Μοὺν δὲν δίδίας τῆς Παγκόσμιας Εἰρήνης», ποὺ ἔλαβε χώστασε νὰ δηλώσῃ τὴν πίστη του, ὅτι τὸ ἀνθρώρα στὴν Σόφια τῆς Βουλγαρίας. Ὁ ἱδρυθεὶς σχεπινο γένος ξεκίνησε ἀπὸ ἕνα ζευγάρι, τὸν Ἀδὰμ τικὰ πρόσφατα ὀργανισμὸς εἶναι ἕνα παρακλάκαὶ τὴν Εὔα. Τὴν ἴδια ἀντίληψη μοιραζόταν καὶ δι τοῦ ΟΗΕ, ποὺ ἔχει σὰν στόχο αὐτὸ ποὺ δὲν ἔὁ ἐπικεφαλῆς τῆς ἑλληνικῆς ἀποστολῆς, ὁ ὁποῖχει καταφέρει νὰ φέρῃ σὲ πέρας ὁ ΟΗΕ στὰ 50 ος πρόσθεσε πὼς εἶναι ἱεροσυλία νὰ μὴν ὑπάρκαὶ πλέον χρόνια λειτουργίας του, τὴν εἰρήνη. χῃ ἰδιαίτερη μνεία γιὰ τὸ Χριστιανισμὸ στὸ ΕὐὉ τίτλος τοῦ σεμιναρίου καὶ τῆς ἐκδήλωσης ἦρωπαϊκὸ Σύνταγμα. ταν : «Ἡ Ἰδανικὴ Οἰκογένεια τοῦ Θεοῦ – Τὸ Μετὰ τιμῆς Δημήτριος Καϊμάκης Πρότυπο τῆς Παγκόσμιας Εἰρήνης». Ἱδρυτὴς τοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι ὁ αἰδεσιμότα- Στρατιωτικὸς τος Σὰν Μιὰνγκ Μούν, Κορεατικῆς καταγωγῆς, Ἡ χρονολόγηση τῶν μετὰ Χριστὸν Ὀλυμπιάδων Κύριε διευθυντά, τικὰ μὲ τὴν ἀκριβῆ χρονολόγησή τους. Μὲ ἀφορμὴ τὴν δημοσίευση τοῦ εὑρήματος Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες Προχριστιανικῆς τοῦ ἀναθηματικοῦ δίσκου τῶν ΥΝΣΤ΄ ὈλυμΧρονολογήσεως. πιακῶν Ἀγώνων τῆς Ἀρχαιότητος («Δαυλός», τ. Οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες τῆς Ἀρχαιότητος δι284, Ὀκτ. 2005), παραθέτω μερικὰ στοιχεῖα σχεεξήγοντο κάθε 4 χρόνια μὲ ἡμερομηνία ἐκκίνη- ΜΑΣ ΚΑΤΑΠΛΑΚΩΝΕΙ Ï ΑΣΙΑΤΙΣΜΟΣ Κύριε διευθυντά, Ἐν σχέσει πρὸς τὴν δημοσιευθεῖσα στὸ τεῦχος 284 τοῦ περιοδικοῦ «Δαυλός» τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου 2005 ἐπιστολὴ τοῦ κ. Κώστα Σπανοῦ, ἀπευθυνόμενη πρὸς τὸν κ. Χριστόδουλον, ἔχω νὰ προσθέσω τὰ κάτωθι: Ἡ Ἀνατολή, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ξέρξη εἶχε στραμμένο τὸ βλέμμα της πρὸς τοὺς Ἕλληνες, εἰσήγαγε τὴν ἀναβίωση τοῦ ἀσιατικοῦ πνεύματος, καὶ δὴ τοῦ πνεύματος τῆς Ἐρήμου ὡς θέση της περὶ Κόσμου, στὴν Ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία σὲ ἐποχή, ποὺ ἡ αὐτοκρατορία διήρχετο ἐσωτερικὴ κρίση καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἀντελήφθη τὸ ἐγχείρημα. Ἄρχισε τότε νὰ δημιουργῆται ἕνας νέος τύπος ἀνθρώπου, ἄγνωστος μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης στὸν ἑλληνικὸ χῶρο· ἦταν ὁ ἄνθρωπος ὁ ταπεινός, ὁ ἀπρόσωπος, ὁ ἁμαρτωλός, ὁ δοῦλος τοῦ... Θεοῦ. Καὶ ἰδού: ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔρχεται καὶ καταλαμβάνει θέση στὴν εὐρύτερη κοινωνία καὶ ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ἐκτοπίζει τὸν ἑλληνικῶς σκεπτόμενον ἄνθρωπο. Ἐκτοπίζει τὸν ἄνθρωπο, ποὺ θεωροῦσε ὅτι εἶναι προτέρημα ἡ εὐψυχία, τὸ σθένος, ἡ ἀνδρεία ἀκόμη καὶ ἡ αὐτοπροβολὴ ἑνὸς ἑκάστου ἀνθρώπου, ἐφ’ ὅσον αὐτὴ δὲν ὁδηγεῖ σὲ ὑπερφίαλες καταστάσεις. Ὅλα αὐτὰ καταγγέλονται πλέον ὡς θανάσιμα ἁμαρτήματα ἀπὸ τὴν ἐπίμονη ἀφανῆ ἡγεσία τοῦ νέου τούτου ἀνθρώπου καὶ τὰ πάντα βαίνουν ἐπὶ τὰ χείρω. ‣