ΔΑΥΛΟΣ/287, Ἰανουάριος 2006 19337 σης τὸ 776 π.Χ. Ξεκίνησαν ἀπὸ ζυγὸ ἔτος καὶ ἐξακολούθησαν νὰ διεξάγωνται σὲ ζυγὸ ἔτος, διότι ἀφαίρεση ζυγοῦ ἀριθμοῦ (τὰ 4 ἔτη κάθε Ὀλυμπιάδος) ἀπὸ ζυγὸ (τὸ ἔτος 776 τῶν πρώτων Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων) δίνει πάντα ζυγὸ ἀποτέλεσμα. Οἱ δεύτεροι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες (Β΄) διεξήχθησαν τὸ 772 π.Χ., οἱ τρίτοι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες (Γ΄) διεξήχθησαν τὸ 768 π.Χ. κ.ο.κ., ἐνῷ οἱ 194οι Ἀγῶνες (ΡQΔ΄) διεξήχθησαν τὸ 4 π.Χ. Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες Μεταχριστιανικῆς Χρονολογήσεως: Τὴν 31η Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 1 π.Χ. διαδέχθηκε ἡ 1η Ἰανουαρίου τοῦ ἔτους 1 μ.Χ. Οἱ ἀμέσως ἑπόμενοι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες, δηλαδὴ οἱ 195οι (ΡQΕ΄), διεξήχθησαν τὸ 1 μ.Χ. καὶ ὄχι τὸ ἔτος 0 (ὅπως θὰ ὑπολόγιζε κάποιος ἀφαιρῶντας 4 ἔτη ἀπὸ τὸ 4 π.Χ.), διότι ἔτος 0 οὐδέποτε ὑπῆρξε. Ἐπειδὴ οἱ πρῶτοι μεταχριστιανικοὶ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες διεξήχθησαν σὲ περιττὸ ἔτος, ὅλοι οἱ ἑπόμενοι διεξήχθησαν καὶ αὐτοὶ σὲ περιττὸ ἔτος, διότι πρόσθεση ζυγοῦ ἀριθμοῦ (τὰ 4 ἔτη κάθε Ὀλυμπιάδος) σὲ περιττὸ (τὸ ἔτος 1 μ.Χ. τῶν πρώτων μεταχριστιανικῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων) δίνει πάντα περιττὸ ἀποτέλεσμα. Συνεπῶς, οἱ 196οι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες (ΡQΣΤ΄) διεξήχθησαν τὸ 5 μ.Χ., οἱ 197οι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες (ΡQΖ΄) διεξήχθησαν τὸ 9 μ.Χ., οἱ 255οι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες (ΑCΝΕ΄) διεξήχθησαν τὸ 241 μ.Χ., ἐνῷ οἱ «ἐπίμαχοι» 456οι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες (ΥΝΣΤ΄) διεξήχθησαν τὸ 1045 μ.Χ. Σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὸν χρόνο σας. Μετὰ τιμῆς Βασίλειος Νικόλτσης Νάουσα Ζοῦμε σ’ ἕναν κόσμο ἑλληνικὸ Ἀγαπητὲ κύριε, Τὸ Ἑλληνικὸ Πνεῦμα εἶναι παντοῦ, εἶναι ζωντανό. Ὅ,τι δημιούργησαν καὶ μᾶς παρέδωσαν οἱ Ἕλληνες εἶναι ἀνυπέρβλητο. Ζοῦμε σ’ ἕναν κόσμο ἑλληνικό, μᾶς περιτριγυρίζουν τὰ ἑλληνικὰ ἐπιτεύγματα σ’ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ζωῆς: Γνώση, Λογική, Ἀρετή, Ψυχή. Σκεπτόμα- στε καὶ ζοῦμε ἑλληνικὰ κάθε μέρα. Πραγματικὰ σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴ στάση σας καὶ τὴν προσφορά σας. Μὲ τιμὴ Ἀργύριος Καραμπέρας Αὐστραλία Ἀλλὰ τὸ χειρότερο, κατὰ τοὺς καιροὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἀκολουθήσουν, θὰ εἶναι ἡ συγκυρία τῶν πολιτικῶν πραγμάτων τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας. Ἡ συγκυρία αὐτὴ θὰ φέρῃ ὡς αὐτοκράτορα τῶν Ρωμαίων τὸν Κωνσταντῖνο. Καὶ ἡ καταγωγὴ τοῦ ἀνδρὸς –ἦταν γυιὸς τοῦ Κωσταντίου τοῦ Χλωροῦ, γόνου φτωχῆς οἰκογένειας κάποιου χωριοῦ τῆς Ἰλλυρίας– καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὸς οὐδόλως ἔτυχε παιδείας, δὲν τοῦ ἐπέτρεψε νὰ ἰδῇ, ποιός ἦταν ὁ Ρωμαϊκὸς πολιτισμός, ἐν τῇ οὐσίᾳ ὁ Ἑλληνικὸς πολιτισμός, τοῦ ὁποίου τὴν φύλαξη ἡ τύχη ἐμπιστεύθηκε εἰς αὐτόν, καὶ παρέδωσε ἀντὶ πινακίου φακῆς, ἤτοι μιᾶς πρόσκαιρης ἠρεμίας τῆς αὐτοκρατορίας, τὸν πολιτισμὸν ἐκεῖνον στὸν νέο τύπου ἄνθρωπο ἄνευ ὅρων. Ἐν τῇ οὐσίᾳ παρέδωσε τὴν αὐτοκρατορία στὴν Ἀνατολή. Ὀλίγα ἔτη μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Κωνσταντίνου ἡ Ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία, ἡ ὁποία διήρχετο ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ἐσωτερικὴ κρίση, κατελύθη ἐν τῇ πράξει ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ καὶ τὸ ἀρκούντως φιλελεύθερο Ρωμαϊκὸ κράτος, ποὺ σεβάσθηκε τοὺς Ἕλληνες καὶ παρέσχε σ’ αὐτοὺς κάποια αὐτονομία, ἦταν πλέον παρελθόν, ἐπιβληθείσης μιᾶς φοβερῆς ἀνελευθερίας· καὶ δι’ αὐτῆς ἐπεβλήθη ἡ ἀσιατικὴ περὶ Κόσμου θέση. Τότε οἱ Ἕλληνες ἐτέθησαν ὑπὸ διωγμόν, ποὺ ἐκτελέσθηκε σὲ δύο μεγάλες περιόδους, τὴν λεγομένη Βυζαντινὴ περίοδο καὶ τὴν Τουρκική, μὲ πολλὲς ἐπὶ μέρους φάσεις, κράτησέ δε συνολικῶς δέκα ἕξι καὶ πλέον αἰῶνες –ἂν δὲν κρατῇ ἕως σήμερα. Τὰ ἔργα τῶν Ἑλλήνων, αὐτὰ τὰ ἀριστουργήματα τῆς ἀπερίτ‣