19340 ΔΑΥΛΟΣ/287, Ἰανουάριος 2006 Ἡ κουρελοθεραπεία τῆς θρησκόληπτης δεισιδαιμονίας Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Ὁ ἐπισκέπτης ποὺ θὰ κινηθῇ στὴ νομαρχιακὴ ὁδὸ κατὰ μῆκος τοῦ κόλπου τῆς Γέρας στὴ Λέσβο (τὸ νησὶ καταγωγῆς μου), θὰ βρεθῇ μπροστὰ σὲ αὐτὸ τὸ παράξενο θέαμα τῆς φωτογραφίας, ποὺ σᾶς ἐπισυνάπτω. Ἕνα δένδρο γεμᾶτο κουρέλια ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ τοῦ δρόμου καὶ μία ἐκκλησία ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ἡ ἐκκλησία φέρει τὸ ὄνομα «Ἅγιος Θεράπων», ἄρα ὁ «ἅγιος» θὰ πρέπει... νὰ θεραπεύῃ, ἂν κρίνουμε ἀπὸ τὸ ὄνομά του. Ἐκεῖ λοιπὸν πᾶνε δυστυχῶς πολλοὶ ἀφελεῖς πιστοί, ἀφήνουν τὸν ὀβολόν τους καὶ μετά, στὸ δένδρο τῆς ἀπέναντι πλευρᾶς, κρεμᾶνε ἕνα κουρέλι ἀπὸ ἕνα ροῦχο τοῦ ἄρρωστου συγγενοῦς τους, μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ τὸν θεραπεύσῃ ὁ ἅγιος. Ἀποτέλεσμα; Αὐτὸ τὸ σκουπιδογυφτόδενδρο. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἀντιαισθητικό, ἐπιπλέον ἐξευτελίζει τὸν πολιτισμὸ τοῦ 21 αἰῶνα. Πόσο χαμηλὰ πράγματι μποροῦν νὰ πέσουν ἄνθρωποι, ὥστε νὰ διατηροῦν αὐτὸ τὸ αἶσχος, αὐτὸ τὸ δένδρο τῆς ντροπῆς; Καὶ καλά, ὑπάρχουν ὡρισμένοι ποὺ θέλουν νὰ ἐξαπατοῦνται. Ὅμως οἱ ἀρχές, ὁ νομάρχης, γιατί δὲν ἐξαλείφουν τὴ ρύπανση τοῦ φυσικοῦ τοπίου; Ἆραγε ὑπάρχει ἐλπίδα νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ Ρωμιὸς ἀπὸ τὶς προλήψεις καὶ τὶς δεισιδαιμονίες; Φιλικὰ Χρῆστος Αὐγερινὸς Ὄσλο, Νορβηγία