Ἀπὸ καλογήρους στοὺς Τούρκους τὸ 1430 μ.Χ. πριγ κή πισ σα τοῦ Θερ μα ϊ κοῦ πῆ ρε τ’ ὄ νο μά της τὸ 315 π.Χ. ἀ πὸ τὴν Θεσ σαλο νίκη, ἀ δελ φὴ τοῦ Μ. Ἀ λε ξάν δρου καὶ σύ ζυ γο τοῦ βα σι λέ α τῆς Μα κε δο νί ας Κάσ σαν δρου. Κα τὰ τοὺς Ἑλ λη νι στικοὺς χρό νους ἡ ἀ κμή της ἔ φθα σε σὲ με γά λα ὕ ψη. Τὸ 390 μ.Χ., ἐ πὶ Ρω μαι ο κρα τί ας, ἡ Θεσ σα λο νί κη με τὰ τὴν ὕ που λη κι ἀ νε λέη τη σφα γὴ 15.000 κα τοί κων της στὸ ὄ νο μα τοῦ Για χβὲ (μὲ τὸ πρό σχη μα τῶν ἀντιποίνων γιὰ τὸ θά να το ἑ νὸς Γότ θου μι σθο φό ρου τοῦ Ρω μα ϊ κοῦ στρα τοῦ, τοῦ Γου δέ ρι χου) ἀ π’ τὸν Βυ ζαν τι νὸ πο λυ ε θνι κὸ στρα τὸ τοῦ ἀν θέλ λη να αὐ τοκρά το ρα Θε ο δο σί ου, ὑ πο τά χθη κε ὁ λο κλη ρω τι κὰ στὸν Χρι στι α νι σμό. Τὸ 1387 μ.Χ. καὶ ὕ στε ρα ἀ πὸ τρί α ἔ τη πο λι ορ κί ας ἡ Θεσ σα λο νί κη θὰ χά σῃ με ρι κὰ προάστιά της γιὰ πρώ τη φο ρὰ ἀ π’ τοὺς Τούρ κους. Ἡ προ δο σί α τῆς πό λε ως ἄρ χι σε νὰ δι α φαί νε ται ἀ π’ τὰ φι λο τουρ κι κὰ κη ρύγ μα τα τῶν κλη ρι κῶν της ἀλ λὰ καὶ ἀρ κε τῶν ρωμιῶν πο λι τῶν της. Τὸ 1383 μ.Χ. ὁ κλη ρι κὸς Ἀ θα νά σιος Με τε ω ρί της ἔ κα νε δη μό σιο κή ρυγ μα μα ζὶ μὲ ἄλ λους μο να χούς, προ φη τεύ ον τας τὴν κα τά λη ψη τῆς πό λε ως ἀ π’ τοὺς Τούρ κους ὡς ἀ πό φα ση τῆς «βου λή σε ως τοῦ Θεοῦ». Τὸ 1394 μ.Χ. ὕ στε ρα ἀ πὸ ἕ να ἔ τος πο λι ορ κί ας ὁ σουλ τά νος Βα για ζὶτ θὰ κα τα κτή σῃ μι κρὸ τμῆ μα τῆς κυρίως πό λε ως. Οἱ Τοῦρ κοι με τὰ τὴν μά χη τῆς Ἄγ κυ ρας τὸ 1403 μ.Χ. καὶ ὕ στε ρα ἀ πὸ συμ φω νί α πα ρέ δωσαν ξα νὰ τὰ προ ά στια τῆς πό λε ως στοὺς Ρω μαί ους (Βυ ζαν τι νούς). Λί γα ἔ τη ἀρ γό τε ρα ὁ Μα νου ὴλ Πα λαι ο λό γος κα τό πιν συμ φω νί ας ἔ φε ρε πρὸς ἐ νί σχυ ση τῆς πό λε ως Βε νε τι κὴ φρου ρά. Ἡ πε ρι βό η τη σύγκρουση με τα ξὺ τῶν ἑ νω τι κῶν καὶ τῶν ἀν θε νω τι κῶν, ποὺ ἐ πε κτά θη κε γρή γο ρα στὴν Ἀ να το λι κὴ Ρω μα ϊ κὴ Αὐ το κρα το ρί α (Βυ ζάν τιο) καὶ ἰ δι αί τε ρα στὴν Κων σταν τι νού πο λη ξε κι νᾷ ἐ πί ση μα ἀ π’ τὴν Θεσ σα λο νί κη. Οἱ τουρ κό φι λοι ἦσαν ἀν θε νω τι κοὶ καὶ οἱ βε νε τό φι λοι ἑ νω τι κοί. Τὸ 1422 μ.Χ. ὁ Του ρα χὰν πα σᾶς με τὰ τὴν κα τά λη ψη τῆς Θεσ σα λί ας ἐ πε τέ θη μὲ μεγά λες δυ νά μεις αἰφ νι δί ως στὴν Θεσ σα λο νί κη. Ὅ μως ἡ Βε νε τι κὴ φρου ρὰ μα ζὶ μὲ τοὺς λί γους ντό πιους ἑ νω τι κοὺς ὑ πε ρα σπι στές της κα τά φε ραν ἡ ρω ι κὰ μα χό με νοι νὰ ἀ πω θήσουν τοὺς Ὀ θω μα νούς. Τὸ κα λο καί ρι τῆς ἑ πο μέ νης χρο νιᾶς ὁ δε σπό της καὶ ἡ γε μὼν τῆς Θεσ σα λο νί κης Ἀν δρό νι κος, τρι τό το κος υἱ ὸς τοῦ Μα νου ὴλ Πα λαι ο λό γου, πρὸ τῆς νέ ας