Ἀπὸ καλογήρους στοὺς Τούρκους τὸ 1430 μ.Χ. πριγκήπισσα τοῦ Θερμαϊκοῦ πῆρε τ’ ὄνομά της τὸ 315 π.Χ. ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη, ἀδελφὴ τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου καὶ σύζυγο τοῦ βασιλέα τῆς Μακεδονίας Κάσσανδρου. Κατὰ τοὺς Ἑλληνιστι- κοὺς χρόνους ἡ ἀκμή της ἔφθασε σὲ μεγάλα ὕψη. Τὸ 390 μ.Χ., ἐπὶ Ρωμαιοκρατίας, ἡ Θεσσαλονίκη μετὰ τὴν ὕπουλη κι ἀνελέ- ητη σφαγὴ 15.000 κατοίκων της στὸ ὄνομα τοῦ Γιαχβὲ (μὲ τὸ πρόσχημα τῶν ἀντιποίνων γιὰ τὸ θάνατο ἑνὸς Γότθου μισθοφόρου τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ, τοῦ Γουδέριχου) ἀπ’ τὸν Βυζαντινὸ πολυεθνικὸ στρατὸ τοῦ ἀνθέλληνα αὐτο- κράτορα Θεοδοσίου, ὑποτάχθηκε ὁλοκληρωτικὰ στὸν Χριστιανισμό. Τὸ 1387 μ.Χ. καὶ ὕστερα ἀπὸ τρία ἔτη πολιορκίας ἡ Θεσσαλονίκη θὰ χάσῃ μερικὰ προάστιά της γιὰ πρώτη φορὰ ἀπ’ τοὺς Τούρκους. Ἡ προδοσία τῆς πόλεως ἄρχισε νὰ διαφαίνεται ἀπ’ τὰ φιλοτουρκικὰ κηρύγματα τῶν κληρικῶν της ἀλλὰ καὶ ἀρκετῶν ρωμιῶν πολιτῶν της. Τὸ 1383 μ.Χ. ὁ κληρικὸς Ἀθανάσιος Μετεωρίτης ἔκανε δημόσιο κήρυγμα μαζὶ μὲ ἄλλους μοναχούς, προφητεύοντας τὴν κατάληψη τῆς πόλεως ἀπ’ τοὺς Τούρκους ὡς ἀπόφαση τῆς «βουλήσεως τοῦ Θεοῦ». Τὸ 1394 μ.Χ. ὕστερα ἀπὸ ἕνα ἔτος πολιορκίας ὁ σουλτάνος Βαγιαζὶτ θὰ κατακτήσῃ μικρὸ τμῆμα τῆς κυρίως πόλεως. Οἱ Τοῦρκοι μετὰ τὴν μάχη τῆς Ἄγκυρας τὸ 1403 μ.Χ. καὶ ὕστερα ἀπὸ συμφωνία παρέδω- σαν ξανὰ τὰ προάστια τῆς πόλεως στοὺς Ρωμαίους (Βυζαντινούς). Λίγα ἔτη ἀργότερα ὁ Μανουὴλ Παλαιολόγος κατόπιν συμφωνίας ἔφερε πρὸς ἐνίσχυση τῆς πόλεως Βενετικὴ φρουρά. Ἡ περιβόητη σύγκρουση μεταξὺ τῶν ἑνωτικῶν καὶ τῶν ἀνθενωτικῶν, ποὺ ἐπεκτάθηκε γρήγορα στὴν Ἀνατολικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία (Βυζάντιο) καὶ ἰδιαίτερα στὴν Κωνσταντινούπολη ξεκινᾷ ἐπίσημα ἀπ’ τὴν Θεσσαλονίκη. Οἱ τουρκόφιλοι ἦσαν ἀνθενωτικοὶ καὶ οἱ βενετόφιλοι ἑνωτικοί. Τὸ 1422 μ.Χ. ὁ Τουραχὰν πασᾶς μετὰ τὴν κατάληψη τῆς Θεσσαλίας ἐπετέθη μὲ με- γάλες δυνάμεις αἰφνιδίως στὴν Θεσσαλονίκη. Ὅμως ἡ Βενετικὴ φρουρὰ μαζὶ μὲ τοὺς λίγους ντόπιους ἑνωτικοὺς ὑπερασπιστές της κατάφεραν ἡρωικὰ μαχόμενοι νὰ ἀπωθή- σουν τοὺς Ὀθωμανούς. Τὸ καλοκαίρι τῆς ἑπομένης χρονιᾶς ὁ δεσπότης καὶ ἡγεμὼν τῆς Θεσσαλονίκης Ἀνδρόνικος, τριτότοκος υἱὸς τοῦ Μανουὴλ Παλαιολόγου, πρὸ τῆς νέας