Τὸ DNA στὴν Ἑλληνικὴ Μυθολογία ὸ DNA εἶναι ὁ κώδικας τῆς ζωῆς, ἀποτελεῖ τὸ συστατικὸ τῶν χρωμοσωμάτων καὶ τῶν γονιδίων καὶ βρίσκεται στὸν πυρῆ- να τοῦ κυττάρου. Περιέχει κωδικοποιημένες πληροφορίες γιὰ τὴ μεταβίβαση τῶν γενετικῶν χαρακτηριστικῶν ἀπὸ τὴ μία γενιὰ στὴν ἑπομένη, καθὼς ἐπίσης γιὰ τὸ σχηματισμὸ μορίων, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ὀργανισμοῦ. Μοιάζει μὲ διπλῆ ἕλικα, ποὺ σχηματίζεται ἀπὸ δύο μακρὰ σπειροειδῆ νήματα (κλώ- νους), πλεγμένα τὸ ἕνα γύρω ἀπὸ τὸ ἄλλο κι ἀποτελεῖται ἀπὸ τέσσερις ἀζωτοῦχες βάσεις. Στὸν πυρῆνα τῶν σωματικῶν κυττάρων τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχουν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων. Σύμφωνα μὲ τὸν Ἀπολλόδωρο τὸ Κηρύκειο τοῦ Ἑρμοῦ εἶχε ἐπινοηθῆ ἀπὸ τὸ μάντη Τειρεσία, ὅταν βρῆκε στὴν Κυλλήνη δύο φίδια ζευγαρωμένα καί, ἐπειδὴ τὰ πλήγωσε, ἔγινε γυναῖκα. Ὕστερα ἀπὸ λίγο καιρὸ ξαναβρῆκε τὰ ἴδια φίδια ζευγαρωμένα καὶ ξανάγινε ἄνδρας. ΤΟ ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΤΟΥ ΕΡΜΗ ύμφωνα μὲ τὴ Μυθολογία ὁ Ἀσκληπιὸς διδάχθηκε τὴν ἐπιστήμη τῆς Ἰατρι- κῆς ἀπὸ τὸ Χείρωνα, ἔγινε δὲ τόσο διάσημος ἰατρός, ποὺ ὄχι μόνο βοηθοῦσε τοὺς ἀνθρώπους ν’ ἀποφύγουν τὸν θάνατο, ἀλλὰ τόλμησε ν’ ἀναστήσῃ μὲ τὴν ἐπιστήμη του καὶ νεκροὺς (Ἀπολλόδωρος, «Βιβλιοθήκη», Γ 118-120). Κατόπιν αὐτοῦ ὁ θεὸς τοῦ ᾍδη Πλούτων θύμωσε καὶ εἰδοποίησε τὸν ἀδελφό του Δία, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ξεφύγουν οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸν φυσικὸ νόμο τοῦ θανάτου. Ἔπειτα ἀπ’ αὐτὸ ὁ Ζεὺς κατακεραύνωσε τὸν Ἀσκληπιὸ καὶ τὸν θανάτωσε. Στὴ ραψῳδία κ τῆς «Ὀδύσσειας», ὅπου περιγράφεται ἡ περιπέτεια τοῦ Ὀδυσσέα καὶ ἡ μεταμόρφωση τῶν συντρόφων του σὲ χοίρους στὸ νησὶ τῆς Κίρκης, ὑπάρχουν