Ὁ Ἰουστινιανὸς καὶ οἱ Ἕλληνες συμβολαιογράφοι τὶς 6, 7 καὶ 8 Ὀκτωβρίου 2005 πραγματοποιήθηκε τὸ Ζ΄ Πανελλήνιο Συνέδριο Συμβολαιογράφων μὲ θέμα «Ὁ συμβολαιογράφος στὶς νέες οἰκονομικὲς καὶ κοι- νωνικὲς συνθῆκες». Στὴν ἀφίσα ποὺ κυκλοφόρησε, χρησιμοποιήθηκε ἡ εἰκόνα τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστι- νιανοῦ. Γιατί ὅμως ἐπελέγη ἕνας αὐτοκράτορας, ὁ ὁ- ποῖος οὐδέποτε ὑπῆρξε νομικὸς καὶ ὄχι ἕνας Ἕλληνας νομοθέτης ὅπως ὁ Ζάλευκος, ὁ Σόλων ἢ ὁ Λυκοῦργος; Ἀπάντηση στὴν ἐπιλογὴ τοῦ συγ- κεκριμένου αὐτοκράτορος δίνει τὸ πνεῦμα τοῦ Χριστιανοβυζαντινισμοῦ, τὸ ὁποῖο ἀλλοίωσε τὴν ὀρθὴ ἀντίληψή μας γιὰ τὴν Ἱστορία, ποὺ θεωρεῖ τὸν νέο Ἑλληνισμὸ ἀπόγονο τοῦ Βυζαντίου καὶ θέλει νὰ τὸν ἀποκόψῃ ἀπὸ τὶς ρίζες του. «Ὁ Βυζαντινισμὸς ἀπέθανεν, ὁ δὲ Ἑλληνισμὸς εἶναι ἀθάνατος... ὁ πρῶτος εἶναι (...) θάνατος ἐν τῇ ζωῇ, ὁ δὲ δεύτερος ἡ ἐν τῷ θανάτῳ ζωή. Βυζαντινισμὸς σημαίνει χρι- στιανικὴν ὑποκρισίαν, ὁ δ’ Ἑλληνισμὸς (...) εἶναι τὸ ἐν τῇ σκοτίᾳ λάμπον φῶς.» Αὐ- τὰ γράφει ὁ ἀπαγορευμένος ἀπὸ τὸ βυζαντινο-λάγνο κατεστημένο μας Κωνσταντῖνος Σάθας στὸν 7ο τόμο τῆς «Μεσαιωνικῆς Βιβλιοθήκης», σελ. νβ΄. Ποιός ὅμως εἶναι ὁ Ἰου- στινιανός; Σύμφωνα μὲ τὸν ἱστορικὸ βιογράφο του Προκόπιο, στὸ ἔργο του «Ἀπόκρυ- φη Ἱστορία», ὁ Πέτρος Σαββάτιος, ποὺ ἀργότερα πῆρε τὸ ὄνομα Flavius Justinianus, «ἦταν σὰν νὰ ποῦμε τόσο κακοῦργος ὅσο καὶ μωρόπιστος, ὁ τύπος τοῦ ἀνθρώπου ποὺ λέγεται κουτοπόνηρος» (στ΄), «Τὰ ἐγκλήματα τοῦ Ἰουστινιανοῦ εἶναι τόσο πολ- λά, ὥστε οὔτε ὁλόκληρη ἡ αἰωνιότητα δὲν θὰ ἔφθανε γιὰ τὴν ἐξιστόρησή τους» (κζ΄), «Χωρὶς κανένα δισταγμὸ κλόνιζε ἀκόμη καὶ τοὺς νόμους, προκειμένου νὰ ἀποκτή- σῃ χρήματα» (κζ΄), «Οὔτε Θεὸ λογάριαζε οὔτε ἱερεῖς οὔτε νόμο οὔτε λαό» (κζ΄), «ἦ- ταν διπρόσωπος καὶ ὑποκριτής» (κη΄) καὶ κατέστρεψε τὸ σύστημα δικαιοσύνης, ὥ- στε «μποροῦσε κανεὶς νὰ δῇ τὰ περισσότερα δικαστήρια ἔρημα καὶ στὴν βασιλικὴ Αὐλὴ πλῆθος κόσμου νὰ βρίζεται καὶ νὰ σπρώχνεται μὲ ὅλη του τὴν δύναμη καὶ νὰ συμπεριφέρεται συνεχῶς μὲ κάθε εἴδους δουλοπρέπεια» (λ΄).