19406 ΔΑΥΛΟΣ/287, Ἰανουάριος 2006 καὶ κανέναν λόγο ὑπάρξεως. Σ’ αὐτὴ τὴν φάση λειτουργεῖ κάπως ψυχαναγκαστικά, ὅπως π.χ. λέμε «ἀναγκαστικὴ κατάσχεσις» ἢ «ψυχαναγκασμός». Ἀκόμη καὶ τὰ ἀρχικά του παραπέμπουν στὸ εὔστοχο λογοπαίγνιο τῆς «Ἐλευθεροτυπίας»: E. . .P. Ὅμως νομίζω ὅτι κατὰ βάθος εἶναι καλοὶ ἄνθρωποι, ἄλλωστε καμμία δουλειὰ δὲν εἶναι ντροπή, προσπαθοῦν νὰ συμμαζέψουν τ’ ἀσυμμάζευτα, καὶ βέβαια ὅπου τοὺς παίρνει. Στὰ δύσκολα εἶναι «εὐπειθεῖς», ὅπως ἴσως εἴμαστε ὅλοι ἄλλωστε. «Δ»: Σὲ πρόσφατη τηλεοπτικὴ συνέντευξή του ὁ ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δήλωσε κατηγορηματικῶς, ὅτι οὐδεμία σχέση ἔχει μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ Ε.Σ.Ρ. νὰ κλείσῃ ὁ σταθμός σας. Νομίζετε πὼς κρύβεται κάποιος πίσω ἀπ’ αὐτό; Γ.Ψ.: Ἴσως νὰ λέῃ κι ἀλήθεια, ὁ ἴδιος μπορεῖ νὰ μὴν ἔχῃ καμμία σχέση, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ ἔχουν κάποιοι κοντινοί του. Τελικὰ πίσω ἀπ’ αὐτὸ κρύβομαι ἐγώ· χά, χά, χά!! (γέλια...). «Δ»: Θὰ κλείσῃ τελικὰ ὁ σταθμός σας; Γ.Ψ.: Δὲν νομίζω ὅτι μπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό. Ὑπάρχει προσφυγὴ στὸ Συμβούλιο Ἐπικρατείας, ὅπου νομίζω πὼς θὰ δικαιωθῇ. Βεβαίως αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς ἔχουμε ξεπεράσει τὸ πρόβλημα. Θὰ χτυπήσῃ πάλι ἡ καμπάνα καὶ δὲν ξέρουμε γιὰ ποιόν. Ἐδῶ ὅμως πρέπει νὰ ποῦμε, ὅτι ἡ ἐλευθερία ἔκφρασης εἶναι ἀδιαπραγμάτευτη καὶ δὲν παζαρεύεται. Μὲ ὁποιοδήποτε κόστος. Ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι. Βέβαια αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι μπορεῖ κάποιος νὰ καθυβρίζῃ ὁποιονδήποτε ἢ νὰ τὸν κατηγορῇ γιὰ κάτι ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδείξῃ. Ἐγὼ προσωπικὰ δὲν τὸ ἔχω κάνει ποτὲ αὐτό. Ἀκόμη κι ἂν ἔχω πεῖ «καλὰ αὐτὸς ὁ ὑπουργὸς εἶναι τελείως μ...», αὐτὸ ἀποτελεῖ κοινωνικὴ κριτική. Ἄλλωστε, ἀκόμη κι ἂν σφάλλω, «ἐγὼ λογοδοτῶ μόνο στὸν Θεό», ὅπως δήλωσε κι ὁ ἀρχιεπίσκοπος· χά, χά, χά!! (πάλι γέλια...) «Δ»: Πόσο συναρτῶνται οἱ συμπεριφορὲς τοῦ Ε.Σ.Ρ. μὲ τὸν σύγχρονο μεσαιωνικὸ βυζαντινισμό; Γ.Ψ.: Εἶναι μία συνεχὴς καὶ ὑπόγεια διαδρομή, ποὺ συνδέει πάντοτε τοὺς μηχανισμοὺς ἐξουσίας μὲ τὶς δυνάμεις τοῦ σκοταδισμοῦ. Ἑβραϊκὸς «Νόμος» –Ρωμαϊκὸ Δίκαιο τοῦ Καίσαρα - βυζαντινὸ σκότος - Μεσαίωνας - Ἱερὰ Ἐξέταση - χοῦντες - ἐπιτροπὲς καὶ στρατοδικεῖα– ἀνεξάρτητες κι ἐξαρτημένες ἀρχές. Εἶναι ὁ διαρκὴς μηχανισμός, ποὺ ἐχθρεύεται καὶ θυμώνει μὲ ὁτιδήποτε προοδευτικὸ ἢ ριζοσπαστικό. Ἀλλὰ ἡ ἀνθρωπότητα προχωρᾷ μὲ διαρκεῖς ἐπαναστάσεις καὶ εἶναι σὲ διαρκῆ ρήξη μ’ αὐτὸ τὸ σύμπλεγμα. «Δ»: Τί ἔχεις νὰ πῇς γιὰ τὸν «ἱερὸ βόθρο», ποὺ ξεχείλισε τοὺς τελευταίους μῆνες μέσα ἀπ’ τὴν Ἐκκλησία, τὴν ὑποτιθέμενη κάθαρση ποὺ ὑποσχόταν ὁ κ. Χριστόδουλος, ποὺ δὲν ἔγινέ ποτε, καὶ τὸ κουκούλωμα ποὺ ἀκολούθησε; Γ.Ψ.: Τί νὰ πῶ, δὲν ἔχω νὰ πῶ τίποτα, τὰ λένε καὶ τὰ κάνουν ὅλα μόνοι τους, ἔχουν δικό τους κράτος. Τὴν ἀπάντηση στὰ πῶς καὶ τὰ γιατί τὴν ξέρουν ὅλοι. Οὐδὲν κρυπτὸν ὑπὸ τὸν ἥλιον. Ὁ θεὸς εἶναι μεγάλος, καὶ εἶμαι σὲ διαρκῆ ἐπικοινωνία μαζί του, ὅπως κι ὁ Μπούς· θὰ ρίξῃ φωτιὰ νὰ τοὺς κάψῃ, τό ’χει ξανακάνει ἄλλωστε. «Δ»: Τί γνώμη ἔχεις γιὰ τὴν θρησκεία, τὴν Ἐκκλησία, τὴν πίστη; Γ.Ψ.: Τρία πουλάκια κάθονται, τό ’να κοιτᾷ τὴν Λειβαδιά» κ.λπ. κ.λπ. Εἶναι τρία δια-