Ernst-Ludwig Sch wand ner εἶ ναι κα θη γη τὴς Ἀρ χαι ολο γί ας στὸ Πα νε πι στή μιο Χοῦμπολτ τοῦ Βε ρο λί νου καὶ πρώ ην ἐ πι στη μο νι κὸς δι ευ θυν τὴς τοῦ Γερ μα νι κοῦ Ἀρ χαι ο λο γικοῦ Ἰν στι τού του, ποὺ κα τὰ κοι νὴ ὁ μο λογί α εἶ ναι ἕ να ἀ πὸ τὰ ση μαν τι κώ τε ρα ἐ πιστη μο νι κὰ κέν τρα Ἀρ χαι ο λο γί ας παγ κοσμί ως. Αὐ τὴ τὴν πε ρί ο δο συμ με τέ χει στὶς ἀ να σκα φὲς ποὺ δι ε ξά γον ται στὴν χερ σόνη σο τῆς Πλα γιᾶς ἐ πὶ τῶν Ἀ καρ να νι κῶν ἀ κτῶν, ὅ μως ἔ χει κα τὰ και ροὺς δι ευ θύ νει ἀρ χαι ο λο γι κὲς ἔ ρευ νες σὲ πολ λὰ μέ ρη τῆς Ἑλλάδος, ὅ πως στὴν Ἤ πει ρο, τὴν Αἴ γι να, τὴν Φθι ώ τι δα καὶ ἀλ λοῦ. Σὲ μί α σπη λιὰ τῆς Ἀ καρ να νί ας ὁ κα θη γη τὴς Σβάν τνερ καὶ οἱ ἀρ χαι ο λό γοι τοῦ συ νερ γεί ου του ἀ νε κά λυψαν «ἀ νέλ πι στα», ὅ πως τὰ χα ρα κτη ρί ζει ὁ ἴ διος, εὑ ρή μα τα, τὰ ὁ ποῖα ὁ δη γοῦν σὲ πραγ μα τι κὴ ἀ να τρο πὴ στοὺς το μεῖς τῆς Πα λαι ον το λο γί ας καὶ τῆς Προ ϊ στο ρι κῆς Ἀρ χαι ο λο γί ας.