ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗ ΠΑΝΑΡΧΑΙΗ ΓΕΦΥΡΑ ΣΤΗΝ Á×ÁÚÁ τοὺς πρό πο δες τῶν Ἀ ρο α νί ων ὀ ρέων, στὴν εὐ ρύ τε ρη πε ρι ο χὴ τῆς κοι λά δας τῶν Λου σῶν τοῦ Νο μοῦ Ἀ χα ΐ ας, μέ σα σὲ ἕ να ἐκ πλη κτι κὸ φυ σι κὸ το πί ο, μί α πα νάρ χαι α γέ φυρα, πιθανὸν τῆς Μυκηναϊκῆς περιόδου, μά χε ται μὲ τὴν φθο ρὰ τοῦ χρό νου καὶ τὴν ἐγ κα τά λει ψη. Σύμ φω να μὲ ἱ στο ρι κὰ στοι χεῖ α, πο τά μι δι έ σχι ζε τὴν πε ρι ο χὴ καὶ ἄρ δευ ε τὴν κοι λά δα τῶν Λου σῶν. Ἔ τσι ἡ κα τα σκευ ὴ τῆς γέ φυ ρας δι ευ κό λυ νε τὴν δι έ λευ ση ἀ πὸ τὴ μί α ὄ χθη στὴν ἄλ λη. Σή με ρα ὁ πο τα μὸς ἔ χει στε ρέ ψει. Κά τω ἀ πὸ τὴ γέ φυ ρα λι μνά ζουν μό νο λι γο στὰ νε ρά, ἀνάμεσα σὲ ἀρ κε τὰ σκουπί δια καὶ ἀ γρι ό χορ τα, ποὺ κα νεὶς δὲν φρόν τι σε νὰ ἀ ποψι λώ σῃ, ὥστε νὰ ἀ να δειχθῇ ἡ ἐν τυ πω σια κὴ κα τα σκευ ή της. Οἱ ἄ ψο γα λα ξευ μέ νες τε τρα γω νι σμέ νες πέ τρες, ποὺ δο μοῦν τὴν γέ φυ ρα, δι α τη ροῦν ται σὲ πο λὺ κα λὴ κα τάστα ση καὶ δεί χνουν τὴν ὑ ψη λὴ τε χνι κὴ γε φυ ρο ποι ί ας, ποὺ ἐ φαρ μό σθη κε γιὰ τὴν κα τα σκευ ή της, ἀλ λὰ καὶ τὴν θαυ μά σια αἰ σθη τι κή της, ποὺ τὴν κα θι στᾷ καὶ σή με ρα κό σμη μα, ποὺ ἀ ξί ζει τοῦ θαυ μα σμοῦ μας. Ὡ στό σο στὸ φω το γρα φι κὸ ὑ λι κό, ποὺ ἔ χου με στὴ δι ά θε σή μας, καὶ ποὺ εὐ γε νῶς μᾶς πα ρα χω ρή θη κε ἀ πὸ εὐ αι σθη το ποι η μέ νο κά τοι κο τῆς πε ρι ο χῆς, δι α κρί νε ται με τα τό πι ση κά ποι ων ἀ πὸ αὐ τές. Μί α πι να κί δα ἐ κεῖ κον τὰ ἀ να γρά φει: «Πρὸς Ἱ ε ρὸν τῆς Ἀρ τέ μι δος Ἡ μέ ρας.» Εἶ ναι ἐ κεῖ ποὺ οἱ κό ρες τοῦ βα σι λιᾶ Προ ί του τῆς Τύ ριν θας βρῆ καν για τρειὰ ἀ πὸ τὴν τρέλ λα τους. Ὁ Παυ σα νί ας μά λι στα (2ος αἰ ῶ νας μ.Χ.) ἀ να φέ ρει τὸ ἱ ε ρὸ καὶ τὴν πό λη τῶν Λου σῶν στὸ βι βλί ο του «Ἀρ κα δικά». Μὲ τὴν πά ρο δο τοῦ χρό νου μό νο ἐ ρεί πια ἔ χουν μεί νει ἀ πὸ τὸ Ἱ ε ρὸ τῆς Ἀρ τέ μι δος Ἡ μέ ρας. Ἀ ξί ζει δὲ νὰ ἐ πι ση μά νου με, ὅ τι ἐ κεῖ, μέ σα στὰ ἐ ρεί πια τοῦ ἀρ χαί ου αὐ τοῦ μνη μεί ου, χτί στη καν τρεῖς ἐκ κλη σί ες μὲ τὴ γνώ ρι μη κα τα σκευ α στι κὴ μέ θο δο, δη λα δὴ μὲ μέ λη ποὺ ἀ πο σπά σθη καν ἀ πὸ τὸ ἀρ χαῖ ο ἱ ε ρό. Εὐ τυ χῶς τὰ πε ρισ σό τε ρα ἀ πὸ αὐ τὰ ἀ φαι ρέ θη καν κα τό πιν πα ρεμ βά σε ως τοῦ Αὐ στρια κοῦ Ἀρ χαι ο λο γι κοῦ Ἰν στι τού του. Τα ξι αρ χού λα Λα δᾶ