ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΧΩΜΑΤΕΡΗ Ὀ ξύρ ρυγ χος («Ὀ ξυρ ρύγ χων Πό λις») ἦταν μί α ἑλ λη νι κὴ πό λη τῆς Αἰ γύ πτου, ἡ ὁ ποί α ἤ κμα σε κα τὰ τοὺς Ἑλ λη νι στικοὺς χρό νους. Ἡ πα ρα κμή της το πο θε τεῖ ται σύμ φω να μὲ κά ποι ους ἱ στο ρι κοὺς πε ρὶ τὸ 400 μ.Χ. καὶ κατ’ ἄλ λους τὸ 641 μ.Χ., ὅ ταν κα τε λή φθη ἀ πὸ τοὺς Ἄ ρα βες. Γιὰ πε ρισ σότε ρο ἀ πὸ 1.000 χρό νια λει τούρ γη σε ὡς σκου πι δό το πος. Ὅ μως τί σκου πι δό το πος! Γε μᾶ τος ἀ πὸ δη μό σια ἔγ γρα φα (φο ρο λο γι κοὺς κα τα λό γους, ἐ πι στο λές, ἀρ χεῖ α) καὶ πάμ πολ λα ἀρ χαῖ α κλα σι κὰ χει ρό γρα φα (τὰ πε ρισ σό τε ρα ἀ πὸ τὰ ὁ ποῖ α εἶ ναι γραμ μέ να στὴν Ἑλ λη νι κή). Ὁ σκου πι δό το πος-θη σαυ ρὸς ἀ να κα λύ φθη κε τὸ 1896 ἀ πὸ τοὺς Βρε ταν νοὺς ἀρ χαιο λό γους Γκρέν φελτ καὶ Χάντ. Τὰ εὑ ρή μα τα ἀ μέ τρη τα (100.000 ἀ πὸ τοὺς 400.000 πα πύ ρους, ποὺ ἀ να κα λύ φθη καν στὴν Ὀ ξύρ ρυγ χο, βρί σκον ται στὴν Ὀξ φόρ δη), ὅ μως ἡ ἀ νά γνω σή τους σχε δὸν ἀ δύ να τη. Σή με ρα 109 χρό νια με τὰ τὴν ἀ να κά λυ ψή τους γί νε ται δυ να τὴ καὶ ἡ ἀ νά γνω σή τους χά ρις στὴν ὑ πέ ρυ θρη τε χνο λο γί α. Πρό κει ται γιὰ μέ θο δο ἐ πε ξερ γα σί ας ὑ πέρυ θρου φω τός, ἡ ὁ ποί α χρη σι μο ποι εῖ ται στὴν δο ρυ φο ρι κὴ τε χνο λο γί α καὶ ποὺ ἐ φαρ μό ζουν ἐ ρευ νη τὲς τοῦ Πα νε πι στη μί ου Brigham Young τῆς Γι ού τα γιὰ τὴν ἀ νά γνω ση τῶν πα πύ ρων τῆς Ὀ ξυρ ρύγ χου. Οἱ ἀρ χαῖ οι πά πυ ροι φω τί ζον ται μὲ φάσμα ὑ πέ ρυ θρων ἀ κτί νων, τὸ σβη σμέ νο με λά νι βγαί νει στὸ φῶς καὶ τὰ γράμ μα τα κα θί σταν ται ὁ ρα τά, τὰ κεί με να φω το γρα φί ζον ται. Ἤ δη ἔ χουν δι α βα στῆ ἄ γνω στα ἔρ γα τῶν Σο φο κλῆ («Ἐ πί γο νοι», «Ἰ χνευ τές»), Εὐ ρι πί δη («Ὑ ψι πύ λη»), Ἀλ καί ου, Αἰσχύ λου («Αἰτ ναῖ οι», «Μυρ μι δό νες», «Προ μη θέ ας Πυρ φό ρος»), Ἡ σιό δου, ἐ λε γεῖ ες τοῦ Ἀρ χί λο χου κα θὼς καὶ ποι ή μα τα τῆς Σαπ φοῦς. Ἡ ἀ να κά λυ ψη εἶ ναι συγ κλο νι στι κή, δι ό τι εἶ ναι πλέ ον δυ να τὴ ἡ συμ πλή ρω ση λει ψῶν ἀρ χαί ων κει μέ νων ἀλ λὰ καὶ ἡ τε λεί ω ση τοῦ «Θη σαυ ροῦ τῆς Ἀρ χαί ας Ἑλ λη νι κῆς» (TLG). Ἡ σύγ χυ ση καὶ δι α στρέ βλω ση, ἡ ὁ ποί α προ έ κυ ψε ἀ πὸ τὴν ἀ νά γνω ση τῶν πα ρα ποι ημέ νων βυ ζαν τι νῶν χει ρο γρά φων (μέ σῳ τῶν ὁ ποί ων εἴ χα με κά ποι α πρό σβα ση σὲ ἀρ χαῖ α ἑλ λη νι κὰ κεί με να), μπο ρεῖ πλέ ον (καὶ δέ ον εἶ ναι) νὰ ἐ κλεί ψῃ. Ὑ πο λο γί ζε ται, ὅ τι με τὰ τὴν ὁ λο κλή ρω ση τῆς με λέ της τῶν πα πύ ρων τῆς Ὀ ξυρρύγ χου ἡ Ἀρ χαί α Ἑλ λη νι κὴ Γραμ μα τεί α θὰ ἔ χῃ αὐ ξη θῆ κα τὰ 20%, ἤ τοι 5.000.000 λέ ξεις. Α.Γ. Στὴν ἔναντι σελίδα: Δύο ἀπὸ τοὺς ἀναγνωσθέντες παπύρους τῆς Ὀξυρρύγχου.