Τὸ «Βέλος» ὡς «Διαστημικὸ Λεωφορεῖο» τὰ τεύ χη 281 καὶ 282 τοῦ «Δαυ λοῦ» δη μο σι εύ τη κε ἐρ γα σί α μου σχε τι κὴ μὲ τὴ λύ ση τῶν Πα ρα δό ξων τοῦ Ζή νω νος καὶ τὰ γε νι κὰ συμ πε ρά σμα τα, ποὺ προ έ κυ πταν ἀ πὸ αὐ τήν. Ὅ μως, στὸ χρο νι κὸ δι ά στη μα ποὺ ἀ κο λού θη σε, συ νέ χι σα τὴν ἐ ξονυ χι στι κὴ ἀ νά λυ σή τους. Στὴν προ σπά θειά μου λοι πὸν νὰ φω τί σω λε πτο με ρέ στε ρα τὶς δι ά φο ρες πτυ χὲς αὐ τῶν τῶν φαι νο μέ νων, δι εισδύ ον τας στὴν βα θύ τε ρη οὐ σί α τους καί, ἐ πει δὴ τὰ Πα ρά δο ξα τοῦ Ζή νω νος εἶ ναι κά πως δυ σκο λο νό η τα (προ σαρ μο σμέ να στὴ μα κρι νὴ ἐ πο χή του), δημι ούρ γη σα ἕ να ἀν τί στοι χο ση με ρι νὸ καὶ γι’ αὐ τὸ πιὸ οἰ κεῖ ο «Πα ρά δο ξο». Βα σί ζε ται ἀ κρι βῶς στὴν ἴ δια λο γι κὴ τοῦ ἤ δη δη μο σι ευ θέν τος «Βέ λους». ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟ ς φαν τα στοῦ με λοι πόν, ὅ τι βρι σκό μα στε στὸ ἔ τος 5.000 μετὰ Ζήνωνα, ὁ πό τε ἔ χει ἀ να κα λυ φθεῖ καὶ ἐ φαρ μό ζε ται ἤ δη μιὰ τε χνο λο γί α, ποὺ ἐ πι τρέ πει τὴν κα τὰ βού λη ση συ στο λὴ καὶ δι α στο λὴ σὲ ὁ ποι ο δή πο τε μέ γε θος οἱ ων δή πο τε ἀν τι κει μέ νων καὶ ζών των ὀρ γα νι σμῶν. Ἔ στω ὅ τι μί α ὁ μά δα του ρι στῶν, ποὺ δὲν ἔ χουν πλη ρο φο ρη θῆ ἀ κό μη αὐ τὴ τὴν τε χνο λο γί α, ἐ πι βι βά ζε ται σὲ ἕ να σφαι ρι κὸ δι α στη μό πλοι ο σχε τι κῆς τε χνο λο γί ας γιὰ μί α «μι κρή» δι α δρο μὴ ἀ να ψυ χῆς «στὸ ἄ πει ρο»· καὶ ἔ στω ὅ τι αὐ τοὶ δὲν ἔ χουν τὴν πα ρα μι κρὴ ἰ δέ α οὔ τε γιὰ τὸ θέ μα τῶν * Σχετικὴ ἔ ρευ να τοῦ Ἀλ. Κων σταν τᾶ μὲ τίτλο: «Τὰ Πα ρά δο ξα τοῦ Ζή νω νος ἐ πα λη θεύ ον ται ἀ πὸ τὴ σύγ χρο νη Φυ σι κή» βλέπε «Δαυλόν», τ. 180, σελ. 11005.