ΚΑΤΑΚΛΥΖΕΤΑΙ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΥΤΡΟΠΟΛΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ί α ση μαν τι κὴ ἀρ χαί α αἰολική πό λη, οἱ Ἀλ λια νοί, 18 χι λι ό μετρα βο ρει ο α να το λι κὰ τῆς Περ γά μου, ποὺ δι α θέ τει ἕ να ἀ πὸ τὰ με γα λύ τε ρα ὑ δρο θε ρα πευ τι κὰ κέν τρα τῶν Ἑλ λη νι στικῶν καὶ Ρω μα ϊ κῶν χρό νων, χρο νο λο γού με νο ἀ πὸ τὸ 2ο π.Χ. ἕ ως τὸ 2ο μ.Χ. αἰ ῶ να, προ σφά τως ἀ να σκαμ μέ νη, μὲ πλη θώρα εὑ ρη μά των, πρό κει ται νὰ ἀ πο τε λέ σῃ τοὺς ἑ πό με νους μῆ νες πα ρελ θόν: θὰ βρε θῇ σὲ βά θος 17 μέ τρων κά τω ἀ πὸ τὸ νε ρό. Ὁ ἀ φα νι σμὸς τῆς ἀρ χαί ας πό λης, ὅπου μέ χρι σή με ρα ἀ να βλύ ζουν τὰ ἰ α μα τι κὰ νε ρὰ στὰ δι α τη ρη μέ να λου τρά της, θὰ ἐ πέλ θῃ ἔ πει τα ἀ πὸ ἀ πό φα ση τῆς Τουρ κι κῆς κυ βέρ νη σης, νὰ κα τα σκευά σῃ τὸ φράγ μα Γι ορ ταν λῆ πρὸς ὄ φε λος τῶν ἀ γρο τῶν. Στὴν ἀρ χαί α βι βλι ο γρα φί α καὶ εἰ δι κώ τε ρα στὸ ἔρ γο «Ἱ ε ροὶ Λό γοι» τοῦ ρή τορα Αἴ λιου Ἀ ρι στεί δου πε ρι γρά φεται ἡ ἐ πί σκε ψη τοῦ συγγραφέα στοὺς Ἀλ λια νοὺς καὶ οἱ με θό δοι θε ρα πεί ας, ποὺ ἐ φαρ μό ζον ταν στὸ ὑ δρο θε ρα πευ τι κὸ κέν τρο, πρωτο πο ρια κὲς γιὰ τὴν ἐ πο χή τους. Γι’ αὐ τὸ ἄλ λω στε στὸν ἀρ χαι ο λο γι κὸ χῶ ρο μὲ τὶς ἀ να σκα φὲς ἐν το πί σθη καν πλῆ θος ἀ πὸ χει ρουρ γι κὰ καὶ ἄλ λα ἰ α τρι κὰ ἐρ γα λεῖ α. Στὴν συγ κε κρι μέ νη πε ρι ο χὴ το πο θε τεῖ ται ἡ πό λη «Παρ θε νών», ποὺ ἀ να φέ ρε ται ἀ πὸ τὸν Ξε νο φῶν τα στὴν «Κύ ρου Ἀ νά βα ση». Τὸ γε γο νὸς μά λι στα, ὅ τι ἡ γε ω γρα φικὴ θέ ση τῶν Ἀλ λια νῶν, πα ρα πλεύ ρως δη λα δὴ τῆς Περ γά μου, ποὺ ὑ πῆρ ξε κέν τρο κρα ται οῦ Ἑλ λη νι στι κοῦ βα σι λεί ου, ὅ που λει τούρ γη σε τὸ πε ρί φη μο Ἀ σκλη πι εῖ ο μὲ τὸν κο ρυ φαῖ ο για τρὸ ἐ πὶ ἀρ χαι ό τη τας, τὸν Γα λη νό, ἀ πο δει κνύ ει τὴν ἱ στο ρι κὴ σημα σί α τῆς πε ρι ο χῆς, ποὺ πι θα νώ τα τα λει τούρ γη σε ὡς συμ πλη ρω μα τι κὸς θε ρα πευτι κὸς χῶ ρος. Οἱ Ἀλ λια νοὶ ἦρ θαν στὸ φῶς μό λις τὸ 1998, κα τὰ τὴ διά ρκεια ἔρ γων ὁ δο ποι ίας. Ἀ νά με σα στὰ εὑ ρή μα τα συγ κα τα λέ γον ται ἐ ξαι ρε τι κὰ ψη φι δω τά, ἀ γάλ μα τα Νυμ φῶν καὶ τοῦ Ἀ σκλη πιοῦ, λου τρὰ καὶ κτή ρια, ποὺ σύμ φω να μὲ τὶς ἐ κτι μή σεις τῶν ἀρ χαι ο λό γων εἶ χαν ἰ α τρι κὴ χρή ση. (Βλ. φωτογραφία στὴν ἔναντι σελίδα.) Ἀ πὸ τὸν χῶ ρο ἐ πί σης ἔ χουν ἀ να σκα φῆ πε ρί που ἕ ξι χι λιά δες νο μί σμα τα, πή λινα ἀγ γεῖ α καὶ με ταλ λι κὰ ἐρ γα λεῖ α, ποὺ χρη σι μο ποι ή θη καν γιὰ ἰ α τρι κὲς ἐ πεμβά σεις. Τμή μα τα τῆς πό λης δι α τη ροῦν ται ἀ κέ ραι α σὲ ἀ ρί στη κα τά στα ση, ὅ πως κί ο νες, σκε πα στὲς στο ές, δρό μοι, οἰ κί ες καὶ κα τα στή μα τα. Τὸ τρα γι κὸ αὐ τῆς τῆς ὑ πό θε σης εἶ ναι, ὅ τι με τὰ τὴν κα τα σκευ ή του ἡ λει τουρ γί α τοῦ φράγ μα τος θὰ δι αρ κέ σῃ 25 χρό νια, ἡ χρή ση του δη λα δὴ θὰ εἶ ναι προ σω ρι νή! Οἱ ἀρ χαι ο λό γοι πρό τει ναν δι ά φο ρες λύ σεις, προ κει μέ νου νὰ δι α σω θῇ ἡ πε ρι ο χή, ἔ στω καὶ ἂν πα ρα μεί νῃ βυ θι σμέ νη γιὰ 25 ὁ λό κλη ρα χρό νια, ὅ πως εἶ ναι ἡ κά λυ ψη τῶν εὑ ρη μά των μὲ ἕ να εἰ δι κὸ στρῶ μα πη λοῦ, δί νον τας ἔ τσι τὴ δυ να τό τη τα με τὰ