«ΚΑΝΩ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΙΟΝΙΣΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ» Ἕνας ἐκρηκτικὸς Ν. Καλογερόπουλος ξαναζωνταντεύει τοὺς μεγάλους Κυνικοὺς αλογερόπουλος, ὁ ἐκρηκτικός: Θεατρογράφος, σκηνοθέτης, στι- χουργός, συνθέ- της, ἠθοποιός, τραγουδιστὴς καὶ ὀργανοπαίχτης. «Ποῦ τὰ ἔμαθες;», τὸν ρώτησα. Ἡ ἀπάντησή του ἀποστομωτική: «Στὸν δρόμο, δὲν ξέρω οὔτε νότες οὔτε μουσικὴ καὶ ἔφευγα ἀπὸ ὅλες τὶς σχολές, ὅπου πήγαινα γιὰ νὰ μάθω ὑποκριτική, γιατὶ δὲν δεχό- μουν τὶς συνταγὲς ποὺ μοῦ σερβί- ρανε.» Στὰ Φιλιατρὰ Μεσσηνίας εἶδε τὸ φῶς, μεγάλωσε μέσα στὰ ζῷα, «σὰν τὸ ἀγρίμι», ὅπως ὁ ἴδιος λέει, στὸ σχολεῖο τὸν ἀπέβαλλαν συχνὰ γιὰ τὶς ἀντιρρήσεις του στὸ μά- θημα τῶν Θρησκευτικῶν, στὴν Ἀθήνα ἤθελε νὰ γίνῃ ἠθοποιός, δὲν εἶχε δεῖ ποτέ του θέατρο, τὸ εἶχε ἀκούσει μόνο σὲ δραματοποιημένες ραδιοφωνικὲς ἐκπομπὲς καὶ ἴσως