Ç ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ PIERRE GRIMAL, Ἡ Ρω μα ϊ κὴ Αὐ το κρα το ρί α Ὁ Γάλ λος ἀ κα δη μα ϊ κὸς Πι ὲρ Γκρι μὰλ ὑ πῆρ ξε ἕ νας ἀ πὸ τοὺς δι α πρε πέ στε ρους ἑλ λη νιστὲς τῆς σύγ χρο νης Εὐ ρώ πης καὶ τι μή θη κε ἀ να λό γως ἀ πὸ τὴν χώ ρα του, ἀλ λὰ καὶ ἀ πὸ τὴν Ἰ τα λί α καὶ τὴν δι κή μας χώ ρα, δι ό τι ἀ φι έ ρω σε τὴν ζω ὴ καὶ τὸ ἔρ γο του στὴν με λέτη τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ καὶ τοῦ Ρω μα ϊ κοῦ Πο λι τι σμοῦ. Μὲ πρω το βου λί α τοῦ Γιά ννη Ἀ βρα μί δη με τα φρά στη κε καὶ στὴν Ἑλ λά δα, ἔ πει τα ἀπὸ μί α δε κα ε τί α πε ρί που, τὸ τε λευ ταῖ ο ἔρ γο του μὲ θέ μα τὴν ἱ στο ρί α τῆς Ρω μα ϊ κῆς Αὐτο κρα το ρί ας ἀ πὸ τὸ 27 π.Χ. ὥς τὸ 427 π.Χ. Ἀ πὸ τό τε, δη λα δή, ποὺ με τα τρά πη κε ὁ ρι στικὰ ἀ πὸ τὸν Ὀ κτα βια νὸ Αὔ γου στο τὸ Ρω μα ϊ κὸ Κρά τος σὲ αὐ το κρα το ρί α ὥς τὴν ὁ ρι στικὴ κα τά λυ σή του ἀ πὸ τοὺς βό ρει ους λα οὺς με τὰ τὴν πτώ ση τῆς Ρώ μης ἀ πὸ τοὺς Βαν δάλους. Στὸ σύγ γραμ μα αὐ τὸ ὁ Γκρι μὰλ προ βαί νει σὲ συ νο πτι κὴ ἀ πο τί μη ση τῶν στοι χεί ων ποὺ συ νέ θε σαν τὴν φυ σι ο γνω μί α τῆς αὐ το κρα το ρι κῆς Ρώ μης. Ἐ ξε τά ζει τὴν ση μα σί α τοῦ αὐ το κρα το ρι κοῦ θε σμοῦ καὶ τῆς ἰμ πε ρι α λι στι κῆς πο λι τι κῆς ποὺ εἰ σή γα γε, τὸν ἱ στο ρι κὸ ρό λο τῶν δυ να στει ῶν, τὸν πο λι τι σμὸ ποὺ συν τε λέ στη κε μέ σα στὸ πλαί σιο αὐ τό, τὴν ἐ πίδρα ση τοῦ Ἑλ λη νι σμοῦ ποὺ δέ χτη κε ἡ Ρώ μη, τὴν ἀ νά μει ξη τοῦ Χρι στι α νι σμοῦ στὴν ρωμα ϊ κὴ ἐ ξέ λι ξη καὶ ἄλ λες πο λὺ ἐν δι α φέ ρου σες πτυ χὲς τῆς Ρω μα ϊ κῆς ἱ στο ρί ας. Ἐ πί σης ἐ ξετά ζει ὁ συγ γρα φέ ας τοὺς λό γους ποὺ ὡ δή γη σαν στὴν ἄ νο δο καὶ τὸ ἀ πό γει ο, ἀλ λὰ καὶ στὴν πα ρα κμὴ καὶ τὴν πτώ ση τῆς αὐ το κρα το ρί ας τῶν Ρω μαί ων. Ἡ ἀ ξι ό λο γη ἑλ λη νι κὴ ἔκ δο ση συ νο δεύ ε ται ἀ πὸ χάρ τες, φω το γρα φι κὸ ὑ λι κό, γλωσ σάριο, χρο νο λό γιο καὶ εὑ ρε τή ριο. Ἀ λέ ξαν δρος Χ. Μή τσιου Ï ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΚΑΙ Ï ΟΙΚΟΝΟΜΙΣΜΟΣ δι ά βα σα πάλι μὲ εὐ χά ρι στη ἔκ πλη ξη μέ σα στὸ σκο τά δι τῶν ἡ με ρῶν μας τὸν μύ θο τοῦ Δαι δά λου, ὅ που ἀ μό λυν τος ἀ πὸ τὰ σύγ χρο να μαγει ρέ μα τα τῶν ἐ πι κρα του σῶν σή με ρα θρη σκει ῶν στὸν Πλα νή τη, ἀ να δει κνύ ει τὸ ἄ φθα στο ὕ ψος τῆς Ἑλ λη νι κῆς Δι α νό η σης καὶ Πο λιτι σμοῦ. Οἱ Ἴ ω νες Φι λό σο φοι καὶ οἱ με γά λοι καλ λι τέ χνες τῆς Ἑλ ληνι κῆς Ἀρ χαι ό τη τας μο να δι κὰ συ νέ λα βαν τοὺς κω δι κοὺς τῆς Φύ σης ἐ πι στη μο νι κὰ καὶ αἰ σθη τι κά, ὅ σο μᾶς ἐ πι τρέ πει ἡ δο μή μας, σε βό με νοι τὸ ἀ προ σπέ λα στο καὶ τὴν ἑ νό τη τα τοῦ Σύμ παν τος. Μα κρυ ὰ ἀ πὸ τὶς ὑ περ βα τι κὲς ἀν θρω πο κα τα σκευ ὲς τοῦ Δόγ μα τος καὶ τῆς Πί στης, τι θα σεύ ον τας αὐ τὰ μὲ πα ρα βο λι κοὺς καὶ χα ρι τω μέ νους μύ θους βά θους, ἀ πο φεύ γουν τὴν ὕ βριν. Ἔ τσι ὁ Δαί δα λος-ἄν θρω πος ὑ παρ ξια κὰ μὲ τὸν Ἡ νί ο χο, τὸν Ἑρ μῆ, τὶς Κα ρυ ά τι δες, τὴν Ἀ φρο δί τη καὶ τό σα ἄλ λα φθά νει εἰς τὸ ὕ ψι στο τῆς ἠ θι κῆς καὶ κοι νω νι κῆς του ὑ πό στα σης μὲ βά ση πάν τα τὴν Φύ ση, ὅ μοι α δὲ καὶ ἐ πι στη μο νι κὰ συλ λαμ βά νει τὴν ἔν νοι α (τῆς Φύ σης) μέ σα πά λι ἀ πὸ τοὺς νόμους της, συν δε ό με νος μὲ αὐ τὴ χω ρὶς νὰ ξε πέ σῃ σὲ μί α οἰ κο νο μί στι κη τε χνο λο γί α, ‣