ΔΑΥΛΟΣ/289, Μάρτιος 2006 19547 ματικῆς προκατάληψης, ποὺ ἐμποδίζει τὴ λογικὴ προσέγγιση τῆς ἱστορικῆς πραγμα- τικότητας. Σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία Μὲ ἰδιαίτερη ἐκτίμηση Γεώργιος Παν. Λουρίδας Μέλος τῆς Ἑν. τῶν ἐν Ἀθήναις Λακεδαιμονίων Ὁ ἐπίδοξος προφήτης Χάντινγκτον καὶ τὸ Ἑλληνικὸ Πνεῦμα Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Στὸ τεῦχος 280 (σελ. 18720) ὁ κ. Ἀλε- ξάκης σχολίασε μεταξὺ ἄλλων τὸ γνω- στὸ σύγγραμμα τοῦ Σ. Χάντινγκτον «The Clash of Civilizations and the Remaking of World Order» καὶ ἐξέφρασε ἀπορία γιὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ συγγραφέας «δὲν μᾶς ἐν- τάσσει στὴν ἑνότητα τοῦ Δυτικοῦ Πολιτι- σμοῦ». Ἐξ αὐτοῦ ὁ κ. Ἀλεξάκης συνήγαγε ὅτι σύμφωνα μὲ αὐτὴν τὴν «προφητεία» «δὲν μποροῦμε νὰ ἀνήκουμε στὸν χῶρο, ποὺ τὸ Ἑλληνικὸ Πνεῦμα γαλούχησε καὶ ἡ Ἑλλάδα ἀπετέλεσε τὸ λίκνο του». Ὅμως, ὅπως ὀρθῶς ἀναφέρει ὁ ἴδιος, στὸ σύγγραμμα τοῦ Χάντινγκτον ὡς κύ- ριο κριτήριο γιὰ τὴν ὁριοθέτηση «πολιτι- σμικῶν ἑνοτήτων» χρησιμοποιεῖται ἡ θρη- σκεία. Ἔτσι ἡ «ἑνότητα τοῦ Δυτικοῦ Πολι- τισμοῦ» δὲν ὁρίζεται ὡς ὁ χῶρος, ποὺ «τὸ Ἑλληνικὸ Πνεῦμα γαλούχησε». Ὁρίζεται ὡς ἡ ἑνότητα τῶν κοινωνιῶν, ποὺ διαμορ- φώθηκαν ἱστορικὰ ἀπὸ δύο συγκεκριμέ- νες μορφὲς Χριστιανισμοῦ, τὴν καθολικὴ καὶ τὴν προτεσταντική. Ὁ συγγραφέας ἐ- πίσης παρατηρεῖ, ὅτι ἡ ἑνότητα αὐτὴ ἔχει δεχθῆ ἑλληνικὲς ἐπιδράσεις σὲ συνδυασμὸ μὲ τὰ ἄλλα χαρακτηριστικά της. Ὡς ἐκ τούτων δὲν κατανοῶ, γιὰ ποιόν λόγο ὁ κ. Ἀλεξάκης θεωρεῖ τὴν ὁριοθέτη- ση αὐτὴν ἄξια ἀπορίας. Νομίζω, ὅτι ἀδι- κεῖ τὸ Ἑλληνικὸ Πνεῦμα, ἂν θεωρῇ, ὅτι αὐτὸ κατ’ ἀνάγκη μπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ σὲ μία μόνο ἀπὸ τὶς ἑνότητες, ποὺ ὁρίζει μὲ θρησκευτικὰ κριτήρια κάποιος ἐπίδοξος προφήτης. Μὲ τιμὴ Π. Καρρᾶς Μιὰ διαδικασία γιὰ τὴν εἰσδοχὴ μεταναστῶν Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Μὲ ἀφορμὴ τὶς ἀθρόες ἀφίξεις μετανα- στῶν στὴν χώρα καὶ τὸ σαθρὸ οἰκοδόμημα τοῦ ρωμαίικου κρατιδίου, ὅπου ἡ μόνη ἀ- ποδεκτὴ ἰδεολογία εἶναι αὐτὴ τοῦ βυζαντι- νοχριστιανικοῦ φασισμοῦ, πιστεύω, ὅτι σὲ λίγα χρόνια δὲν θὰ ὑπάρχῃ κἄν Ἑλληνικὸ Κράτος, παρὰ ἕνα συνονθύλευμα πολλῶν φυλῶν, ποὺ θὰ ἀλληλοσπαράζωνται ἀπὸ φυλετικὰ καὶ θρησκευτικὰ μίση. Ἡ μόνη λύση εἶναι νὰ δημιουργηθῇ μία διαδικα- σία, ὅπου ὅλοι, Ἕλληνες καὶ μετανάστες, θὰ μυοῦνται στὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ καὶ θὰ ἐξέρχωνται ὡς ἔλλογα ἄτομα. Κάτι πε- ρίπου ἀντίστοιχο γίνεται ἀπὸ πολὺ καιρὸ στὶς ΗΠΑ μὲ τὴν ὀνομαζόμενη «melting pot process», ποὺ ἀπευθύνεται σὲ μετανά- στες. Αὐτὴ ἡ διαδικασία κατὰ πρῶτον θὰ ἐξελληνίσῃ τὸ κράτος καὶ κατὰ δεύτερο τοὺς πολίτες. Μερικὰ παραδείγματα θὰ ἦ- ταν: ὁ διαχωρισμὸς Κράτους-Ἐκκλησίας, τὸ κλείσιμο τῶν μοναστηριῶν, ἡ ἀποβολὴ τῶν Θρησκευτικῶν ἀπὸ τὰ σχολεῖα καὶ ἡ ἀπαγόρευση τῶν διαφόρων δωρεῶν πρὸς ἐκκλησιαστικὰ ἱδρύματα. Κατόπιν ὅλοι οἱ ξένοι θὰ πρέπει νὰ παρακολουθήσουν ὑποχρεωτικὰ μαθήματα ἀρχαίας Ἑλληνι- κῆς Μουσικῆς καὶ ἐπισκέψεις σὲ ἀρχαιολο- γικοὺς χώρους. Καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἐξελληνί- σουν καὶ τὰ βάρβαρα ἐπίθετά τους (ἀπὸ