Συνέντευξη τοῦ ζωγράφου Δημήτρη Μυταρᾶ ζω γρά φος καὶ κα θη γη τὴς τῆς Ἀ νω τά της Σχο λῆς Καλῶν Τε χνῶν κ. Δη μή τρης Μυ τα ρᾶς μᾶς ὑ πο δέ χθη κε στὸ ἐν τυ πω σια κὸ ἀ τε λι έ του, μᾶς κέ ρα σε ἕ ναν ὡ ραῖ ο ἀ ρω μα τι κὸ κα φὲ καὶ ἐ ξω τε ρί κευ σε ἕ να τμῆ μα τῆς κοσμο θε ω ρί ας του καὶ τοῦ τρό που ποὺ ἀν τι λαμ βά νε ται τὴν Τέχνη, τὴν ζω ὴ καὶ τὸν κό σμο. ΕΡ.: Βλέ πε τε ἀλ λα γὴ τοῦ ἑαυ τοῦ σας μέ σα ἀ πὸ τὰ ἔρ γα σας; Ταυ τί ζε στε μὲ αὐ τά; Δη μή τρης Μυ τα ρᾶς: Δὲ νο μί ζω, ὅ τι γί νε ται ἀ κρι βῶς ἔ τσι. Πα ρὰ ταῦ τα ἡ Τέ χνη ἐκ φρά ζει τὶς ἀ πό ψεις ποὺ ἔ χει κά ποι ος· καὶ ἴ σως τε λι κὰ δὲν ἀλ λά ζου με πο τέ, πάν τα μέ νου με ἴ διοι. Ἴ σως προ σαρ μο ζό μα στε ἀ νά λο γα μὲ τὶς συν θῆ κες, ὅ μως οὐ σι α στι κὰ μέ νου με ἴ διοι. Ἐ γὼ ὅ πως εἶ μαι τώ ρα ἤ μουν καὶ ἕ ξι χρο νῶν. ΕΡ.: Ἡ ἑλ λη νι κὴ κα τα γω γή σας ἐ πη ρε ά ζει τὸ ἔρ γο σας; ΑΠ.: Σί γου ρα σὲ ἐ πη ρε ά ζει, ἀ φοῦ ἀ πὸ ἐ κεῖ ἔ χεις τὶς πρῶ τες εἰ κό νες σου καὶ μά λι στα ἐ πη ρε ά ζε σαι μὲ τρό πο κα θο ρι στι κό, εἶ ναι ἀ δύ να το νὰ τὸ ξε χά σῃς, για τὶ οἱ ἐν τυ πώ σεις καὶ οἱ εἰ κό νες γρά φον ται μὲ σί δε ρο πυ ρω μέ νο. Αὐ τὸ μπο ρεῖς νὰ τὸ δῇς κα λύ τε ρα στοὺς Ἕλ λη νες με τα νά στες, οἱ ὁ ποῖ οι, ἐ νῷ ἔ χουν φύ γει ἀ πὸ τὴν Ἑλ λά δα ἐ δῶ καὶ πε νήν τα χρό νια, ἐν τού τοις τὴν σκέ φτον ται δια ρκῶς. ΕΡ.: Ὁ ὀμ φά λιος λῶ ρος τοῦ σύγ χρο νου Ἕλ λη να ζω γρά φου μὲ τὸν ἀρ χαῖ ο κληρο δό τη του ἐ ξα κο λου θεῖ νὰ λειτουργῇ; ΑΠ.: Ἡ δι α δρο μὴ αὐ τὴ ἔ χει δι α κο πῆ. Ἀ πὸ τὸ 200-300 μ.Χ., τὴν ἐ πο χὴ δη λα δὴ ποὺ οἱ Ρω μαῖ οι ἐγ κα θί δρυ αν καὶ στὸν ἑλ λη νι κὸ μη τρο πο λι τι κὸ χῶ ρο τὴν αὐ το κρα το ρί α τους, μέ χρι καὶ τὸ 1840 πε ρί που ὑ πάρ χει μί α δι α κο πὴ αὐ τοῦ ποὺ λέ με Ἑλ λά δα. Παρὰ ταῦ τα ὁ σύν δε σμός μας μὲ τὸ ἀ πώ τε ρο πα ρελ θὸν πι στεύ ω, ὅ τι ἐ ξα κο λου θεῖ νὰ λει τουρ γῆ. Εἶ ναι πο τά μι ὑ πό γει ο, δὲν φαί νε ται ἀ πὸ πά νω. Πα ρα τη ρῶ, ὅ τι ὑ πάρ χει