Συνέντευξη τοῦ ζωγράφου Δημήτρη Μυταρᾶ ζωγράφος καὶ καθηγητὴς τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Κα- λῶν Τεχνῶν κ. Δημήτρης Μυταρᾶς μᾶς ὑποδέχθηκε στὸ ἐντυπωσιακὸ ἀτελιέ του, μᾶς κέρασε ἕναν ὡραῖο ἀρωματικὸ καφὲ καὶ ἐξωτερίκευσε ἕνα τμῆμα τῆς κο- σμοθεωρίας του καὶ τοῦ τρόπου ποὺ ἀντιλαμβάνεται τὴν Τέχνη, τὴν ζωὴ καὶ τὸν κόσμο. ΕΡ.: Βλέπετε ἀλλαγὴ τοῦ ἑαυτοῦ σας μέσα ἀπὸ τὰ ἔργα σας; Ταυτίζεστε μὲ αὐτά; Δημήτρης Μυταρᾶς: Δὲ νομίζω, ὅτι γίνεται ἀκριβῶς ἔτσι. Παρὰ ταῦτα ἡ Τέχνη ἐκφράζει τὶς ἀπόψεις ποὺ ἔχει κάποιος· καὶ ἴσως τελικὰ δὲν ἀλλάζουμε ποτέ, πάντα μένουμε ἴδιοι. Ἴσως προσαρμοζόμαστε ἀνάλογα μὲ τὶς συνθῆκες, ὅμως οὐσιαστικὰ μένουμε ἴδιοι. Ἐγὼ ὅπως εἶμαι τώρα ἤμουν καὶ ἕξι χρονῶν. ΕΡ.: Ἡ ἑλληνικὴ καταγωγή σας ἐπηρεάζει τὸ ἔργο σας; ΑΠ.: Σίγουρα σὲ ἐπηρεάζει, ἀφοῦ ἀπὸ ἐκεῖ ἔχεις τὶς πρῶτες εἰκόνες σου καὶ μάλιστα ἐπηρεάζεσαι μὲ τρόπο καθοριστικό, εἶναι ἀδύνατο νὰ τὸ ξεχάσῃς, γιατὶ οἱ ἐντυπώσεις καὶ οἱ εἰκόνες γράφονται μὲ σίδερο πυρωμένο. Αὐτὸ μπορεῖς νὰ τὸ δῇς καλύτερα στοὺς Ἕλληνες μετανάστες, οἱ ὁποῖοι, ἐνῷ ἔχουν φύγει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἐδῶ καὶ πενήντα χρόνια, ἐν τούτοις τὴν σκέφτονται διαρκῶς. ΕΡ.: Ὁ ὀμφάλιος λῶρος τοῦ σύγχρονου Ἕλληνα ζωγράφου μὲ τὸν ἀρχαῖο κλη- ροδότη του ἐξακολουθεῖ νὰ λειτουργῇ; ΑΠ.: Ἡ διαδρομὴ αὐτὴ ἔχει διακοπῆ. Ἀπὸ τὸ 200-300 μ.Χ., τὴν ἐποχὴ δηλαδὴ ποὺ οἱ Ρωμαῖοι ἐγκαθίδρυαν καὶ στὸν ἑλληνικὸ μητροπολιτικὸ χῶρο τὴν αὐτοκρατορία τους, μέχρι καὶ τὸ 1840 περίπου ὑπάρχει μία διακοπὴ αὐτοῦ ποὺ λέμε Ἑλλάδα. Πα- ρὰ ταῦτα ὁ σύνδεσμός μας μὲ τὸ ἀπώτερο παρελθὸν πιστεύω, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ λειτουργῆ. Εἶναι ποτάμι ὑπόγειο, δὲν φαίνεται ἀπὸ πάνω. Παρατηρῶ, ὅτι ὑπάρχει