ἴμαστε μιὰ ὁμάδα πολιτῶν τῆς πόλης τῆς Κέρκυ ρας. Κα ταγ γέλ λομε, ὅτι τὴν ἴ δια στιγ μὴ ποὺ συμ βαί νουν πο λυ πλη θῆ ἄ το πα εἰς βά ρος τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Πο λι τι σμοῦ, μι κρὸ δεῖγ μα τῶν ὁ ποί ων πα ρα θέ του με ἐν συ νε χεί ᾳ, κά θε χρι στι α νι κὸ κτῖ σμα ἢ κα τά λοι πο μη δε νι κῆς ἀρ χι τε κτο νι κῆς ἀ ξί ας καὶ ἱ στο ρι κό τη τος, κτι σμέ νο ἐ πὶ ὁ ποι ου δή πο τε ἀρχαί ου κτί σμα τος (ἀ κό μη καὶ τῆς πρω ί μου Ρω μαι ο κρα τί ας) ἀ να βαθ μί ζε ται σὲ «πο λι τι στι κή μας (;) κλη ρο νο μιά» κρινό με νο ἀ να στη λω τέ ο καὶ δι α τη ρη τέ ο ἀ πὸ τὸ ΥΠ.ΠΟ καὶ ἐπιχορηγεῖται μὲ κοι νο τι κὰ κον δύ λια καὶ προ γράμ μα τα, ποὺ προ ο ρί ζον ται γιὰ τὴν δι ά σω ση καὶ τὴν ἀ νά δει ξη τῆς ἀ λη θι νῆς πο λι τι στι κῆς μας κλη ρο νο μιᾶς. Γιὰ νὰ ἀ πα ριθ μηθοῦν οἱ χρι στι α νι κὲς κα τα στρο φὲς (πα λαι ὲς καὶ νέ ες) θὰ χρει ά ζονταν πε ρὶ τὰ 50 πλή ρη τεύ χη τοῦ «Δαυ λοῦ». Ἐ δῶ θὰ πε ρι ο ρι στοῦ με σὲ μί α ἀ πὸ τὶς πάμ πολ λες ἱ στο ρι κὲς δι αστρε βλώ σεις (μὲ τὶς εὐ χὲς τῆς Ἐκ κλη σί ας καὶ τῶν βυ ζαν τινο λά γνων «ἱ στο ρι κῶν») τῆς κερ κυ ρα ϊ κῆς ἱ στο ρί ας σὲ φω τογρα φι κὴ πα ρου σί α ση: Ὁ να ὸς τῆς Ἀρ τέ μι δος-Γορ γοῦς, ὁ ἀρ χαι ό τε ρος να ὸς ἐν τὸς τῆς σημε ρι νῆς ἑλ λη νι κῆς ἐ πι κρα τεί ας, κατα στρά φη κε ἀ πὸ τοὺς χρι στια νοὺς μα ζὶ μὲ πολ λοὺς ἄλ λους, κα θὼς καὶ ἱ ε ρὰ καὶ δη μό σια κτή ρια, τὴν πε-