Α ρχεῖο Μ τῶν Σουλτάνων ΑΦΙΕΡΩ Τὸ Πατρια Ἀφορισμοὶ καὶ συγχωροχάρτια «μά χαι ρα τοῦ ἀ φο ρι σμοῦ» ἀ πο τε λοῦ σε ἕ να ἀ πὸ τὰ κυ ρι ώ τε ρα μέ σα ἐ πι βο λῆς τῆς ἐ ξου σί ας τῆς Ἐκ κλη σί ας κα τὰ τὴ διά ρκεια τῆς Τουρ κοκρα τί ας. Τὸ Πα τρι αρ χεῖ ο κι οἱ ἐ πί σκο ποι χρη σιμο ποι οῦ σαν τὸν ἀ φο ρι σμὸ τό σο σὰν κα τα σταλτι κὸ ὅ σο καὶ σὰν πει θαρ χι κὸ μέ τρο κα τὰ τῶν ρα γιά δων, καὶ ὡς τέ τοι ο εἶ χε τὴν ἐ πι κύ ρω ση τῆς τουρ κι κῆς δι οί κη σης. Ἡ πο λι τι κὴ καὶ οἰ κο νο μι κὴ ἰ σχὺς τῶν ἱ εραρ χῶν οἰ κο δο μή θη καν ὄ χι μό νο πά νω στὴ δύ να μη τοῦ ἀ φο ρι σμοῦ καὶ κυ ρί ως στὴ δρά ση του σὰν ἀ πα γό ρευ ση μιᾶς με τα θα νά τιας σωτη ρί ας, ἀλ λὰ κυ ρί ως στὴν δυ να τό τη τα ἐ πι βο λῆς ἀ πο κλει σμοῦ τοῦ ἀ φω ρι σμέ νου ρα γιᾶ ἀ πὸ τὴν ἐκ κλη σι α στι κὴ καὶ το πι κὴ κοι νό τη τα. Ἄ φευ κτος συ νέ πεια τῶν ἀ φο ρι σμῶν ἦ ταν τὰ συγ χω ρο χάρ τια, τὰ ὁ ποῖ α -ἀν τί θε τα μὲ ὅ,τι δι δά σκε ται- χρη σι μο ποι οῦν ταν κα τὰ κό ρον ἀ πὸ τὴν Ὀρ θό δο ξη Ἐκ κλη σί α. Ὁ ἀ φο ρι σμὸς ἤ ἀ νά θε μα εἶ ναι ποι νὴ τῆς Ἰ ου δα ϊ κῆς θρη σκεί ας, ἡ ὁ ποί α ἐ πι βάλλε ται σ’ αὐ τούς, ποὺ πα ρα βαί νουν τὶς εν το λές τοῦ Για χβέ. «Πᾶς, ὃς ἂν μὴ ἔλ θῃ εἰς τρεῖς ἡ μέ ρας, ὡς ἡ βου λὴ τῶν ἀρ χό ντων καὶ τῶν πρε σβυ τέ ρων, ἀ να θε μα τι σθή σε ται πᾶ σα ἡ ὕ παρ ξις αὐ τοῦ, καὶ αὐ τὸς δι α στα λή σε ται ἀ πὸ ἐκ κλη σί ας τῆς ἀ ποι κί ας.» («Ἔσ δρας Β΄», ι΄ 8). Ἡ ποι νὴ δι α κρί νε ται σὲ τρεῖς βαθ μούς:  Ἀ πο χω ρι σμὸς τῶν πα ρα βα τῶν ἀ πὸ τὴν οἰ κο γέ νειά τους, τοὺς ἄλ λους ἀν θρώ-