ΤΑΥΤΙΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΕ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΝΟΙΑ τὰ φρε νο κο μεῖ α τῆς Εὐ ρώ πης τὸν 19ο αἰ ῶ να ὁ πιὸ συ νηθι σμέ νος τύ πος νο ση λευ ό με νου ἄν δρα ἦ ταν ὁ «Να πο λέων». Κα τὰ κα νό να οἱ «Να πο λέ ον τες» αὐ τοὶ ἦ σαν ἄ το μα κον τοῦ ἀ να στή μα τος καὶ γε νι κώ τε ρα ἐλ λειμ μα τι κὰ καὶ θε ο φο βού με να, «ζοῦ σαν» τὸ με γα λεῖ ο τῶν ἐκ στρα τει ῶν καὶ τῶν μα χῶν τοῦ «προ τύ που» τους, φο ροῦ σαν συ χνὰ τὴ γνω στὴ στολὴ καὶ τὸν σκοῦ φο του, μι μοῦν ταν τὴν «πό ζα» του καὶ κα τα τάσ σον ταν στὴν κα τη γο ρί α τῶν ἀν ιά των. Πολ λοὶ ἐ πι στή μο νες θέ λη σαν νὰ με λε τήσουν ψυχολογικὰ τὸ ἀρ χέ τυ πο ποὺ δι ή γει ρε τὴν πα ρά νοι α σ’ αὐ τοὺς τοὺς δυ στυ χι σμέ νους καὶ σὲ γε νι κὲς γραμ μὲς κα τέ λη γαν στὰ ἀ κό λου θα, ὅ πως τὸ πε ρι γρά φει ὁ ὀ ξυ δερ κέ στε ρος ἀ πὸ τοὺς ἱ στο ρι κοὺς τοῦ Κορ σικα νοῦ ὁ Herbert Fisher: «Ὑ πάρ χει χυ δαι ό τε ρο καὶ βαρ βα ρώ τε ρο ὄ νει ρο ἀ πὸ τὴν κα τά κτη ση τοῦ Κό σμου μὲ τὸ σπα θί; Ὁ Να πο λέ ων δὲν συ ζή τη σε πο τὲ αὐ τὸ τὸ ζήτη μα. Ἔ θε σε τὴν δό ξα ὡς σκο πὸ τῆς ζω ῆς του, τὴν ἀ να κά λυ ψε στὴν κα τά κτη ση καὶ πο λὺ συ χνὰ ἦ ταν πρό θυ μος νὰ τὴν ἀ πο κτή σῃ μὲ τὴν κα τα στρο φή. Πα ρα μέ νει ὡς μέ γα πα ρά δειγ μα ἀ ψή φι στης καὶ προ κλητι κῆς Ὕ βρε ως, ἡ ὁ ποί α ἀ πο τέ λε σε τὸ θέ μα τῆς Ἀρ χαί ας Τρα γῳ δί ας, ποὺ δὲν συμ βι βά ζε ται μὲ τὴν ψυ χι κὴ ὑ γεί α τῆς ἀν θρώ πι νης ζω ῆς.» Αὐ τὸς λοι πὸν ὁ ἄν θρω πος, ὁ ἐν σαρ κω τὴς τῆς ὕ βρε ως, ποὺ ἡ «δό ξα» (ρῆ μα δο κεῖ μοι =νο μί ζω, δη λα δὴ αὐθαίρετα φαν τάζο μαι κά τι) τὸν ὤθη σε νὰ με τα τρέ ψῃ χω ρὶς αἰτία καὶ μὲ κανένα ἱστορικὸ ἀποτέλεσμα ὁλό κλη ρη τὴν Εὐ ρώ πη ἐ πὶ 20 χρό νια σὲ ἀ πέ ραν το σφα γεῖ ο ἀν θρώ πων, δί δα σκε: «Ἤ μουν μω α με θα νὸς στὴν Αἴ γυ πτο, εἶ μαι κα θο λι κὸς στὴ Γαλλί α: σ’ ὅ λες τὶς ἐ πο χὲς ὁ ἱ ε ρεὺς ἦ ταν ὁ φυ σι κὸς σύμ μα χος τοῦ κυ βερ νήτη.» Καὶ ἐ κτρέ πον τας μί α καθαρὰ ἀν τι θε ο κρα τι κὴ Γαλ λι κὴ Ἐ πα νά σταση, ἡ ὁ ποί α «ἀ πέρ ρι πτε τὴ Θρη σκεί α ὡς ἀ νό η το ψεῦ δος καὶ τὴν Ἐκ κλησί α ὡς μέ σον πνευ μα τι κοῦ σκο τα δι σμοῦ, ἡ δὲ πο λι τι σμέ νη κοι νω νία τοῦ Πα ρι σιοῦ, οἱ ἀ ξι ω μα τι κοὶ καὶ οἱ πο λι τι κοὶ ἔβλε παν στὸν ἱ ε ρέ α τὸν ἐκ-