ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ὁ Πα ρά δει σος τῶν ὑ πο νό μων Κά ποι οι –ἐ λά χι στοι εὐ τυ χῶς μέ σα σὲ δύο με γά λες ἐ παγ γελ μα τι κὲς ὁμά δες ἐν τί μων ἀν θρώ πων–, ποὺ εἶ ναι ἀ πο φα σι σμέ νοι νὰ ἀ πο κτή σουν εἰ σι τή ριο γιὰ τὸν Πα ρά δει σο, βρῆ καν ἀ σφα λῆ τρό πο νὰ πραγ μα το ποι ή σουν τὴν εὐ σε βῆ τους ἐ πι δί ω ξη: Πε τᾶ νε ἀντίτυπα τοῦ «Δαυ λοῦ» στοὺς ὑ πο νό μους· κι ἔτσι ἡ δι α νο μὴ τοῦ βλά σφη μου ἐν τύ που δὲν θὰ ἀ πο τε λῇ με λα νὸ ση μεῖ ο γιὰ τὴν ἀρ τι ό τη τα τῶν προ σόν των ποὺ θὰ ὑ πο βά λουν στὸν ἅ γιο Πέ τρο. Καὶ πραγ μα τικὰ συμ φω νοῦ με μα ζί τους, ὅ τι ὁ κλει δο κρά το ρας τῆς Ἐ δὲμ θὰ ἀν τα μεί ψῃ τὸ θεά ρε στο ἔρ γο τῶν ἀνθρώπων τῶν ὑπο νό μων καὶ θὰ τοὺς ἀ να παύ σῃ σί γου ρα «ἐν κόλ ποις Ἀ βρα άμ». Δ.Ι.Λ. Βρα χυ κύ κλω μα σὲ κρα νί ο «Ἐ νῷ δὲν μπο ρῶ νὰ ἰ σχυ ρι στῶ, ὅ τι οἱ Ἕλ λη νες ἀ νέ πτυ ξαν ἰ α τρι κὲς με θόδους σὲ ἀ πό λυ τη ἀ πο μό νω ση, δὲν ὑ πάρχουν ἐ παρ κεῖς ἀ πο δεί ξεις οὔ τε κἄν ἐνδεί ξεις, ὅ τι ἄν τλη σαν ἰ α τρο χει ρουρ γικὲς γνώ σεις ἀ πὸ κά ποι ες ἐ ξω τε ρι κὲς πηγές.» (Δή λω ση Ἑλ λη νο α με ρι κα νοῦ κα θηγη τῆ πα νε πι στη μί ου γιὰ τὸ κρα νί ο τῶν Ἀ βδή ρων, ἐ πὶ τοῦ ὁ ποί ου ὑ πάρ χουν τὰ ση μά δια μιᾶς κα τα πλη κτι κῆς καὶ ἐ πι τυχη μέ νης ἐγ χεί ρη σης ἐγ κε φά λου 200 χρόνια πρὶν ἀ πὸ τὸν Ἱπ πο κρά τη.) Ἔ χει ὁ κα θη γη τὴς τὴ χει ρο πια στὴ ἀ πό δει ξη τοῦ κρα νί ου γιὰ τὴν φο βε ρὴ πρό ο δο τῆς Ἑλ λη νι κῆς Ἰ α τρι κῆς, ἀλ λὰ «δὲν μπο ρεῖ νὰ τὴν ἰ σχυ ρι στῇ». Δὲν ἔ χει «καμ μιὰ ἀ πό δει ξη ἢ ἔν δει ξη κἄν», ὅ τι οἱ Ἕλ λη νες γιατροὶ «ἄν τλη σαν ἰ α τρο χει ρουρ γι κὲς γνώ σεις ἀ πὸ κά ποι ες ἐ ξω τε ρι κὲς πη γές», ἀλλὰ «δὲν μπο ρεῖ νὰ ἰ σχυ ρι στῇ»! Σ’ αὐ τὸ τὸ τρο με ρὸ δι α νο η τι κὸ βρα χυ κύ κλω μα ὁ δη γεῖ τὸ ἱ στο ρι κὸ δόγ μα «Ἐξ Ἀ να το λῶν τὸ φῶς», ὄχι μό νο στὴν ἱ στο ρί α τῆς Ἰατρι κῆς ἀλ λὰ καὶ σὲ κά θε ἄλ λη ἐ πι στή μη, γνώ ση, πα ρά δο ση, συ νεί δη ση. Δ.Ι.Λ. Ἔ τος Μό τσαρτ 2006 Τὶς τε λευ ταῖ ες μέ ρες τοῦ Ἰ α νου α ρί ου εἴ χα με με τά δο ση ἔρ γων Μό τσαρτ. Γί γας τῆς Μου σι κῆς, τὴν ὁποία στὴ σύν το μη ζω ή του τῶν 35 ἐ τῶν ση μα το δό τη σε ἀ νεξί τη λα. Πῆ ρε στοιχεῖα ἀ πὸ τοὺς Βι βάλ ντι καὶ Χά υδν, γιὰ νὰ τὰ πε ρά σῃ γο νι μοποι η μέ να στὸν ἄλ λο τι τᾶ να, τὸν Μπε τό βεν, ὅ που καὶ τὸ τέρ μα αὐ τῆς τῆς ἀ σύλλη πτης πο ρεί ας τῆς Μου σι κῆς. Ἐ δῶ ρέ ει ἡ πα ναν θρώ πι νη ψυ χὴ με του σι ω μέ νη αἰ σθη τι κὰ στὸ μυ στή ριο τῆς ὕ παρ ξης. Μπο ρεῖ νὰ ἔ γρα ψαν καὶ κα νέ να θρη σκευ‣